కస్క్రీమాపాదనిహీ

ట్వంటి, ట్వంటీ..... కిక్కే కిక్కు............

2011-09-26T11:44:00.000+05:30

ఏదైనా కొత్తగా ట్రై చేద్దాం............
ఏదైనా కొత్తగా ట్రై చేద్దాం............
ఏదైనా కొత్తగా ట్రై చేద్దాం............
నెల రోజులు గా నన్ను వేధిస్తున్న ఆలోచన ఇది. అహర్నిశలు బాగా కష్టించి, శ్రమించి, బాగా నిద్రించి, ఆ నిద్ర లోంచి కలలోకి, కలలోంచి కలల్లోకి పోయి అక్కడ మా అశ్విన్ గాడి బుర్ర బద్దలు కొట్టి చూస్తే అక్కడ దొంగిలించడానికి అసలేం లేదు అంతా ఖాళీయే......
సరిగ్గా అదే సమయం లో పులి ట్రైలర్ లో పవన్ కళ్యాణ్ ఏదో చెప్తున్నాడు.
"కర్తవ్యమే దేవాలయం, చర్చి, మసీదు అని" కాని అశ్విన్ గాడి బుర్ర లో ఉన్న నాకు మాత్రం "కర్తవ్యమే కాంగ్రెసోడి పంచ, కర్తవ్యమే షకీలా సినిమా, కర్తవ్యమే కాకరకాయ కూర, అందులో కొత్తిమీర కట్ట" అని వినపడుతున్నాయి. అంటే ఆ డైలాగు ని మన వాడు బుర్ర లోకి ఇలా ఎక్కించు కున్నాడన్నా మాట. ఇంకా అక్కడ ఉండి అవన్నీ భరించలేక వెంటనే నిద్ర నుండి తేరుకున్నాను.

సరిగ్గా కొన్ని గంటల తరువాత.........................

ఆ రోజు మార్చి పదహేనవ తేది. సమయం మద్యాహ్నం 1.45 నిముషాలు. అది కాకతీయ యునివర్సిటీ క్రికెట్ గ్రౌండ్. సుమారు ఐదు వందల విద్యార్థులు చూస్తున్నారు ఆ మ్యాచ్ ని. ఇంత ఇంపార్టెన్స్ ఎందుకంటే అది ఒక అమ్మాయి కిక్కు కి, ఒక అబ్బాయి లక్కు కి మధ్య మ్యాచ్. "బహు తిక్క శాస్త్రం" (భౌతిక శాస్త్రం) వాళ్ళకి, "మేనేజ్ మెంట్" అంటే "ఏంటి ఇది కొత్తరకం పిప్పరమెంట"? అని అడిగే ఏం.బి.ఏ వాళ్ళకి జరిగే సమరం అది. ఇంకా 8 పరుగులు చేయాలి కేవలం 3 బంతుల్లో. అందరి లోను ఉత్కంట. అంతట నిశబ్దం.

ఆ నిశబ్దాన్ని చేదించుకుంటూ మిస్టర్ కిషోర్ కుమార్ ఏం.బి.ఏ బాట్స్ మాన్ నెంబర్ 11, ట్రైన్డ్ అట్ గోదావరిఖని, లాస్టర్ ఇన్ ది మ్యాచ్ అని పోకిరి స్టైల్ లో ఒక అన్నౌన్సుమేంట్ వచ్చింది. దాంతో అప్పటిదాకా కర్రక్ట్ ప్లేస్ లోనే ఉన్న నా గుండె ఒక రెండు అడుగుల కిందికి జారింది. మా వాళ్ళందరూ ఒకడు నా కాళ్ళు నొక్కుతున్నాడు, ఒకడు నా భుజాలు నొక్కుతున్నాడు. ఒకడు నాకు జూసు తాగిస్తున్నాడు, కానీ అక్కడ మా కెప్టెన్ అశ్విన్ గాడు మాత్రం ఒక చెట్టు కింద కూర్చుని నన్ను తలచుకుంటూ బోరుమని వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్నాడు. ఎందుకంటే వాడికి నా టాలెంట్ ఏంటో తెలుసు కాబట్టి.

అందరు నాకు తలో మాట చెప్పి నన్ను ఆ గ్రౌండ్ లోకి తోసేసారు. నేను బౌలర్ మార్తాండ దగ్గరికెళ్ళి మనకు మనకు ఏమైనా ఉంటె నైట్ బారుకెళ్ళి బీరు తాగుతూ మాట్లాడుకుందాం, ఇప్పుడు మాత్రం బంతి మెల్లగా వెయ్ అని చెప్పి వెనక్కి తిరుగుతుంటే అతడు నన్ను పిలిచి " చలం గారి శిష్యులమని చెప్పుకోవాలంటే దమ్ము, ధైర్యం ఉండాలి. ఆయన శిష్యుడు గారు రాసిన "ఆడదే ఆడది" అనే కథ లో శాండిల్య క్రికెట్ బొల్లివీధి నాగరికత లో ఉందని చదివాడు, అది అంతరించిన తర్వాత అక్కడ స్థిరపడింది రెల్లులేనని చాలా మంది అభిప్రాయం. చైనాలో చెంచులు క్రికెట్ కూడా ఆడేవారు. ఇక్కడ మట్టి అంత సారవంతమైనది కాదులే, అందుకే చెట్లు అంత ఏపుగా పెరగలేదు. చీనాలోని చెంచొచెంచుహు రాష్ట్రంలో కొంత మంది పూర్తి నలుపు రంగులో కనిపిస్తారు. వాళ్ళు మొలకెత్తిన టెంకాయలు తింటారు, టెంకాయలో టెంకోజన్ ఉంటుంది. ఇవి తింటే వంకోటెంకో పాలిసిస్టిక్ లుంబార్ థాలసేమియా రాదు ఇదే విషయం రంగనాయకమ్మ గారు విద్యలోని లోపాల్లో కూడా చెప్పారు....."

ఆ డైలాగులన్ని విన్న నాకు జీవితం మీద విరక్తి పుట్టి ఎక్కడా లేని ధైర్యం వచ్చి బ్యాటింగ్ కి వెళ్లి బాల్ కోసం వెయిట్ చేస్తున్నాను. బౌలర్ మార్తాండ రెండు తుఫాను ల వేగం తో పరుగెత్తుకొచ్చి మూడు సునామిల వేగం తో బాల్ వేసాడు.నేను ఆ బంతిని నేను ఐదవ తరగతి చదువుతున్న టైం లో ఐ లవ్ యు చెబితే కాదన్న రజిత ముఖాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుని తెలుగు సినిమా ఫ్లాపుల వేగంతో కొట్టాను. ఆ బాల్ అలా.. అలా.. చంద్రయాన్ ని వెదుక్కుంటూ పైకి వెళ్ళింది. ఆ బంతి కిందకి వచ్చేంత లోపుగా మనం కూడా చిన్న ఫ్లాష్ బ్యాక్ లోకి వేల్లోద్దాం.

సీన్ కట్ చేస్తే మా డిపార్టుమెంటు కాంటీన్ లో నేను, మా ఫ్రెండ్స్ బ్యాచ్ మా రఫీ గాడు చెప్పే కుళ్ళు జోకులు చేతుల్లో జండుబాం సీసాలు పట్టుకుని వింటున్నాం. అంత కష్టంగా ఎందుకు వింటున్నామంటే మా బిల్ పే చేసేది వాడె కాబట్టి.
అంతలోనే అటు పక్కగా నరేందర్ గాడు జుట్టు చించేసుకుని, చొక్కా చెరిపేసుకుని బ్రేకింగ్ న్యూస్ దొరికిన TV 9 విలేకరి లా ఆనందం తో గంతులేసుకుంటూ పరుగెత్తుకొచ్చాడు.

"రేయ్ రేయ్ క్రికెట్ టోర్నమెంట్ మీద నోటీస్ బోర్డు వేసారు రా"......

వాడి కంఫ్యూషన్ మాకు అర్థమైంది. వాడు చెప్పాలనుకున్నది "నోటీస్ బోర్డు మీద క్రికెట్ టోర్నమెంట్ అనౌన్స్ మెంట్ చేసారు" అని. మేమందరం ఒకరి ముఖాలు ఒకరం చూసుకుని "యాహూ" అంటూ బుక్స్ ఆకాశానికి ఎగిరేసాం.

ఈ వార్త తెలిసిన వెంటనే అశ్విన్ గాడు శరద్ పవార్ యాదవ్, సౌరవ్ గంగూలి, కృష్ణమాచారి శ్రీకాంత్ వీల్లెవరిని సంప్రదించకుండానే అత్యవసర సమావేశం పెట్టి "తనకి అండర్- 14 లో వాళ్ళ ఊరికి ప్రాతినిద్యం వహించిన అనుభవం ఉందని" కాబట్టి కెప్టెన్సీ తనకే దక్కాలని మా అందరి కాళ్ళు గడ్డాలు పట్టుకుని, మేం కాదంటే బీర్లు, బిర్యానీలు గట్రా కొనిచ్చి ఎలాగైతేనేం కెప్టెన్సీ పదవికి తానే అర్హుడినని ప్రకటించేసుకున్నాడు.

ఇది తెలిసిన కృష్ణమాచారి శ్రీకాంత్ కనీసం టీం సెలెక్షన్స్ లో అయినా తాను లేకపోతే బాగుండదని "నా వరై , నా సెలెక్ట్ పన్ని తరై" "నా తరై , నా వరై" అంటూ అరవం లో గుండెలు బాదుకుంటూ హుటా హుటిన క్యాంపస్ వచ్చి మా క్లాస్ వాళ్ళతో పాటు అవసరం లేక పోయినా ఓ ముగ్గురు అరవ వాళ్ళని కూడా సెలెక్ట్ చేసి వెళ్లి పోయారు.

ఇక man of the k.u నే లక్ష్యం గా నేను భేకర ప్రాక్టీస్ చేయాలని నిర్ణయించుకుని మా H.O.D దగ్గర పర్మిషన్ తీసుకుని స్పోర్ట్స్ డిపార్టుమెంటు లో అరిగి పోయిన బంతులు, విరిగిపోయిన బ్యాట్లు, చిరిగిపోయిన ప్యాడ్లు కట్టుకుని ప్రాక్టీస్ మొదలు పెట్టాను. రెండు రోజుల్లోనే మీటర్ల కొద్ది పరుగులు, లీటర్ల కొద్ది వికెట్లు తీసిన నాకు "టెన్నిస్ ఎల్బో" గాయం తిరగ బెట్టింది.

'హతవిధీ' అనుకుంటుండగానే మా దిక్కు మాలిన కెప్టెన్ అశ్విన్ గాడు TV 5 నుండి TV9 వరకు, A TV నుండి Z TV వరకు, నా TV నుండి మనందరి TV వరకు అందరిని పిలిచి ప్రెస్ మీట్ పెట్టాడు. కెప్టెన్ గా తనకు జట్టు ప్రయోజనాల కంటే తమ ఆట గాడి ఆరోగ్యమే ముఖ్యమని, ఒక విలువైన ఆట గాడి సేవలు కోల్పోతున్నామని, ఐన వెనుకంజ వేసేది లేదని, అలాగని ప్రత్యర్థి జట్టు ని తేలిగ్గా తీసుకోబోమని స్పష్టం చేసి నన్ను రిజర్వ్ బెంచ్ కి పరిమితం చేసాడు.

మ్యాచ్ కి రెండు రోజుల ముందు అశ్విన్ గాడు నా రూం కి వచ్చాడు.

అశ్విన్ : రేయ్ నేను నీతో ఒక విషయం సీరియస్ గా మాట్లాడాలి.
నేను: చెప్పు... ఏంటిరా?

అశ్విన్ : "బాటా" రా! మొన్ననే గురువారం గుడి కెళ్ళినపుడు కొత్తగా కనబడితే కొట్టుకొచ్చా....హీ..హీ..హీ!
నేను: అది కాదు రా మాటర్ చెప్పు.
అశ్విన్ : అదేం లేదు రా..... మన మ్యాచ్ కోసం నువ్వొకటి చేసి పెట్టాలి..
నేను: చూసి పెట్టమంటే చూసి పెడతా, మ్యాచ్ బ్రేక్ టైం లో తిని పెట్టమంటే తిని పెడతా గాని చేసి పెట్టడం నా వల్ల కాదు రా.... ఐ యాం సీరియస్, ఇట్స్ ఫైనల్..........
అశ్విన్ : (ఆశ్చర్య పోతూ....) ఇది ఫైనల్ ఏంట్రా? మొదటి మ్యాచే కదా!
నేను: ఆ..బే....అది కాదు రా నా డెసిషన్ ఫైనల్ అంటున్నాను.
అశ్విన్ : అంతేనా?
నేను: అంతే...కుదిరితే కప్పు కాఫీ, ఇంకా డబ్బులుంటే సమోసాలు పార్సల్ గట్రా ఏమీ లేవు.....అసలే నాన్న ఒకటో తారీఖు పంపించిన డబ్బులు రెండవ తారీఖే అయి పోయాయ్.
అశ్విన్ : రేయ్ ప్లీజ్ రా! కావాలంటే డబ్బులు నేను ఇస్తా.....
నేను: ఇప్పటి దాకా ఎవడో అశ్విన్ గాడి మాటలు వినను అన్నాడు. ఎవడ్రా వాడు? తోలు తీస్తా.....హీ..హీ..హీ.... నువ్ చెప్పు రా అశ్విన్.

అశ్విన్ గాడు ముఖానికి గాటు, బుగ్గ మీద పులిపిరి మాదిరి బొట్టు బిళ్ళ పెట్టుకుని సీరియస్ గా నా వైపు కేసి చూస్తూ........ఇంతా చూసినా లాభం లేదని తెలుసుకుని......

అశ్విన్ : మనం మ్యాచ్ ఫిక్సింగ్ చేయబోతున్నాం..అది కూడా నువ్వే చేయాలి.
నేను: (గట్టిగా......) మ్యాచ్ ఫిక్సింగా?
అశ్విన్ : అదేంట్రా బాబు? బాలయ్య బాబు సినీమా లో కామెడి సీన్ చూసినట్టు అలా అరిచావ్. ఇదిగో వెయ్యి రూపాయలు. నీ తెలివి అంతా ఉపయోగించి ఎలా ఐన మనం గెలిచెట్టు చూడు..........
నేను: హీ..హీ..హీ.. మ్యాచ్ ఫిక్స్ చేయడానికి నాకు డబ్బులిచ్చావ్ సరే మరి ఓడి పోవడానికి అవతలి వాళ్లకి.............

నేను అన్న ఆ డైలాగు తో అశ్విన్ గాడు హర్ట్ అయి " ఛీ ఎదవా జీవితం" తీసుకోరా....నా పర్సు మొత్తం నువ్వే తీసుకో రా...అంటూ ఏడ్చుకుంటూ వెళ్లి పోయాడు. కాని నేను వాడు అనుకున్నంత కసాయి వాణ్ని కాదు అందుకే పర్సు లోని డబ్బులు మాత్రం తీసుకుని పర్సు మళ్ళి వాడికే ఇచ్చేసా. హా...హా..హా.....
ఇక మొదలు....
జీవితం లో మొట్ట మొదటి సారి మ్యాచ్ ఫిక్సింగ్ అంటే స్పెల్లింగ్ కూడా తెలియని నేను, "30 రొజుల్లొ మ్యాచ్ ఫిక్సింగ్ చేయడం ఎలా?" అనే పుస్తకాన్ని మూడు గంటల్లో చదివి బుర్ర బద్దలు కొట్టుకున్నాను. తీరా ఆ పుస్తకం మొత్తం చదివిన తర్వాత తెలిసిన విషయం ఏంటి అంటే అందులో మ్యాచ్ ఫిక్సింగ్ చేసి మనం ఎలా ఓడి పోవాలో ఉంది కాని, అవతలి జట్టు ని ఎలా ఓడించాలో లేదు...
మా జట్టు కే అంత దృశ్యం ఉంటే ఇదంతా దేనికి?అంతా మన ఖర్మ..................
ఇలా అయితే ఎక్కడ వేసిన టవల్ అక్కడే ఉంటుందని, టవల్ ని తీసి దండెం మీద ఆరేసి అవతలి జట్టు కెప్టెన్ మార్తాండ కి ఫోన్ చేసాను.
ఇప్పటివరకు మీరు చదివింది స్పోర్ట్స్ స్టోరి, దీనికి సమాంతరంగా మరో పక్క సాగే లవ్ స్టొరీ చూద్దాం, సారీ చదువుదాం.

to be continued......

త్వరలో...... విడుదల..........

2011-07-23T18:02:00.006+05:30

త్వరలో...... మీ ముందుకు....

కస్క్రీమాపాదనిహీ..............

మీ అందరికీ...................

2010-09-10T20:47:00.000+05:30

నా యొక్క వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు

రెండు రెళ్ళు ఆరు (ఒక కా'లేజీ' ప్రేమ కథ)

2010-03-26T16:40:00.003+05:30

"హే బావలు సయ్యా! హే మరదలు సయ్యా"!,

"హే మరదలు సయ్యా! హే బావలు సయ్యా"!,

"రింబోలా, రింబోలా, రింబోలా.....................

"హొయ్..........హొయ్......"

టి.వి లో వచ్చే ఈ పాట ని కళ్ళు, వొళ్ళు రెండు అప్పగించి పిక్చర్ ట్యూబ్ బద్దలు అయ్యేలా చూస్తున్నాడు మా మామయ్యా. నేను వచ్చి పక్కన కూర్చోగానే చానల్ మార్చి "రేయ్ హోం వర్క్ చేసావా"? అని ప్రశ్న...........

నేను చేసాను అని చెబుదాం అనుకునేంత లోపే.........
"ఒక వేళ చేసి వుంటే దాన్ని తల్లకిందులు గా గంట కి వంద కిలోమీటర్ల చొప్పున చదువుకో పో" అంటూ, మళ్ళి మామయ్యే...........

నెక్స్ట్ సీన్ లో "అమ్మా............" అని కేక. ఆ కేక తో వంట గది లో వంట చేస్తున్న మా అమ్మ అక్కడ మాయమై నా దగ్గర ప్రత్యక్షమైంది. "కొడకా ఏమి నీ కోరిక" అనగానే, 'చూడమ్మా..... మామయ్యా ఎంతకీ నన్ను టి.వి. చూడనివ్వట్లేదు'. అని కంప్లైంటు ఇచ్చా........ అమ్మ నాకు సపోర్టు చేస్తుందని ఆశ. కాని అలా జరగలేదు, " ఇంకా నీ వయసు ఎనిమిదేల్లె కదా రా...బాగా చదువుకుని పెద్దయ్యాక అప్పుడు చూద్దువు లేరా......ఇప్పుడు స్కూల్ కి రెడీ అవ్వు, బస్సు వచ్చే టైం అవుతుంది" అని నన్ను మాయ చేసి తాను కూడా మాయమయింది అమ్మ.

మొన్నటికి మొన్న సినిమా కి వెళ్తా అన్నా, మామయ్య వాళ్ళ టీం తో క్రికెట్ ఆడతా అన్నా ఇదే సమాధానం "అన్ని పెద్దయ్యాక అని". మీ పెద్దాల్లెప్పుడు ఇంతే అని మనసు లో అనుకుంటుండగానే వీధి చివర మా స్కూల్ బస్సు హారన్ వినబడింది.

ఆ బస్సు ని అందుకోవడానికి నేను పరుగందుకున్నాను. నేను బస్సు ని చూస్తూ పరుగెడుతున్నాను, అంతలోనే నా పక్క నుండి హైదరాబాద్ మున్సిపాలిటి వాళ్ళు వాన్ లో దోమలతో పాటు మనుషులు కూడా "పోయే" స్మోక్ ని వదులుతూ వెళుతున్నారు. ఆ పొగలో కాసేపు మాయమయ్యాను నేను. సన్నగా బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో ఏదో శబ్దం వస్తుంది. "అది... అదే... అదే, కచ్చితంగా అదే" అది ప్రతి సినీమా లో హీరో పెద్దయ్యేప్పుడు ఇంట్రడక్షన్ లో వచ్చే మణి శర్మ మ్యూజిక్కే. కెమెరా కళ్ళు స్మోక్ లోంచి బయట 'పడుతూ', 'లేస్తూ' పరుగెడుతున్న నా కాళ్ళని జూమ్ లో స్లో మోషన్ లో చూపిస్తున్నాయి. చూస్తుండగానే మా స్కూల్ బస్ కాస్తా హైదరాబాద్ సిటీ బస్సు అయింది. అలా పరుగెడుతుండగానే ఒక చేయి కి రిస్ట్ బాండ్, ఇంకో చేతిలో నోట్ బుక్, యూనిఫాం ప్లేస్ లో టి షర్ట్, జీన్స్ పాంట్ నా కాళ్ళకి రీబాక్ షూస్ ని కెమెరా మెన్ పార్ట్స్ పార్ట్స్ గా చూపిస్తున్నాడు.నా ఎడమ చేయి సపోర్టింగ్ రాడ్ ని పట్టుకుని కుడి కాలు ఫుట్ బోర్డ్ మీద పెట్టి బస్సు ని అందుకున్నాను.

బస్సు లోపలికి వెళ్ళే సరికి "కేవ్వ్వ్ ..వ్వ్ ..వ్వ్ ..వ్వ్ .....", ఇంతా కష్ట పడి తెలుగు సినీమా హీరో ఇంట్రడక్షన్ లా బిల్డప్ ఇచ్చి నేనేక్కింది లేడీస్ స్పెషల్ బస్సు. ఛీ! ఎధవజీవితం. నా శ్రమంతా "బాలకృష్ణ సినీమా లో పోసిన బడ్జెట్" అయింది. కాని కొద్ది సేపటికే తెలిసింది నేను పోసింది "నరసింహా నాయుడు" సినీమాకేనని.

వీళ్ళందర్నీ ఎక్కడో చూసినట్టుందే............., వీళ్ళందరికీ కలిపి ఒక పేరు కూడా ఉంది. అదేనండి, నిండు గా చీర కట్టుకోమంటే నిరాహారదీక్ష చేసి మేం ఈ తరం ఆడపిల్లలం అంటారు......స్నానం చేసొచ్చి కుప్పిగంతులేస్తూ, మంచం కింద దాక్కున్న హీరో ని చూడగానే "కేవ్వ్వ్....వ్వ్.....వ్వ్" మని అరచి ఉన్న ఒక్క టవలు ఊడదీసేసుకుంటారు. ఆ..... గుర్తొచ్చింది."తెలుగు సినీమా హీరోయిన్స్".

వీళ్ళందరూ బస్సు లోనే ఉన్నారు. నన్ను చూడగానే వాళ్ళందరూ బాడి స్ప్రే యాడ్ లో హీరో కోసం మోడల్స్ లా ఎగబడుతున్నారు నా మీదకి. వాళ్ళ చేతులన్నీ నా బాడి మీద కబాడీ, ఖోఖో, కోతి కొమ్మచ్చి లాంటి ఇండోర్ గేమ్స్ ఆడుకోవడం లో బిజీ గా ఉన్నాయ్.

కాని ఇదేంటి? వెనక నుంచి ఒక్క చేయి మాత్రం నా జీన్స్ పాంట్ లో ఉన్న పర్సు వైపు వెళ్తుంది. "అసలే పది కాలాల పాటు పదిలంగా కాపాడుకోమని నాన్న ఇచ్చిన పాకెట్ మని పది రూపాయలు ఉంది దాంట్లోనే. అమ్మో అవి పోతే ఇంకేమైనా ఉందా?"

ఇంకేమి ఆలస్యం చేయకుండా వెనక్కి కూడా తిరిగి చూడకుండా ఒక్క తన్ను తన్నా.............

"చచ్చానురోయ్.............................."

"అనుమానం లేదు, ఇది మా అశ్విన్ గాడి గొంతే.............."

"థాయ్ లాండ్ కెళ్ళినా తారక రత్న గొడవ తప్పలేదన్నట్టు వీడు ఇక్కడా తగలడ్డాడు"?

వాడు అరచిన అరుపు తో హీరోయిన్స్ అందరు ఒక్కొక్కరు టాటా, బైబై... అంటూ మాయమయ్యారు. చూస్తుండగానే సిటీ బస్సు కాస్తా మా కాలేజ్ హాస్టల్ లా మారి పోయింది. గది లో ఒక మూలకు అశ్విన్ గాడు పిచ్చి చూపులు చూస్తూ, తలలో పేన్లు నోట్లో వేసుకుంటూ "అన్వేషిత సీరియల్ లో కబిస్ లాగా, ప్రేమిస్తే సినీమా లో హీరో" లాగా కేకేక్కేక్కేకే...... కేకేక్కేక్కేకే..........అంటున్నాడు.
"పాపం దెబ్బ కొంచం గట్టి గా తాకినట్టుంది"...............

తరువాత కెమెరా ఒక దుడ్డు కర్ర ని చూపించింది. గది మొత్తం చీకటయింది, ఆ చీకట్లోంచి "బతికానురోయ్" అంటూ అరుపు. "నా చేతి లో కర్ర విరిగింది, వాడి పిచ్చి కుదిరింది".

నేను చివరి బెంచి లో కూర్చుని నా సమోసాల స్పాన్సర్ సరోజ చెప్పే "ఇస్తరాకులు" అనే సీరియల్ కథ వింటున్నాను."రాజేష్ తో బలవంతపు పెళ్లి చేయించుకున్న కామేశ్వరి, పెళ్లి రోజున తన ప్రియుడు సోమేష్ కి ఇస్తారాకుల్లో పప్పన్నం పెట్టి అవమానించిన తన అత్త గారి పై పగ తీర్చుకుంటుందా? దాన్ని అడ్డుకునేందుకు భువనేశ్వరి వేసిన ఎత్తుగడ ఫలిస్తుందా?" అనే అంతు చిక్కని విషయాలని చాలా స్పష్టంగా పూస గుచ్చినట్లు చెప్తుంది తను.

"కిషోర్ నిన్ను మన ప్రిన్సిపాల్ రమ్మంటున్నారు" అన్న మాటతో నా కోపం నశాలనికెక్కింది. సీరియల్ స్టోరి డిస్టర్బ్ చేసినందుకు కాదు, దానికి వేరే కారణముంది.

ఆవేశంగా ప్రిన్సిపాల్ రూం కెళ్ళి అక్కడ బల్ల లేక పోతే చైర్ గుద్ది మరీ చెప్పాను.

"సార్ మీ చిన్న కూతురి కి స్కేలు తో లైన్, మార్కర్ తో స్కెచ్ వేసేది నేను కాదు సార్",

"ఆ కుత్తే, సాలే, లఫంగి, అచ్చోసిన ఆంబోతు, అడ్డ గాడిద, ఇంకా 'ఆ' మీద ఏమోస్తే అది ఆ "అశ్విన్ గాడు సార్".

ఆవేశంగా డైలాగ్ కంప్లీట్ చేసి అశ్విన్ గాన్ని ఇరికించేసి మా ఫ్యూన్, మా ప్రిన్సిపాల్ తీసుకొచ్చిన కాఫీ ని తాగేశాను.

అప్పటికే, నిజం చెప్పక పోతే తన కూతుర్నిచ్చి పెళ్లి చేస్తా అని బెదిరించడం తో బెదిరి పోయి ఏడుస్తున్న అశ్విన్ గాడు నా మాటల తో కంగారెత్తి పోయి.......

"అదేంట్రా కిషోర్, ఇద్దరం కలసి లైన్ వేద్దాం అంటే అప్పుడు నాకు (అశ్విన్) చెల్లి అన్నావ్ గా" ఇప్పుడేంటి రా ఇలా? ప్లేట్ ఫిరాయిస్తున్నావ్ అనుకుంటే ఏకంగా కిచేనే ఫిరయించేస్తున్నావ్.

ఆవేశంగా............... "నేను ఇప్పుడు కూడా చెప్పేది అదే రా నాకు(కిషోర్) చెల్లి","నాకు చెల్లి నీకు లవర్", "నాకు లవర్ నీకు చెల్లి", "చెల్లి లవర్, లవర్ చెల్లి" "నీకు నాకు, లవర్ చెల్లి" అని అశ్విన్ గాని కంఫ్యూస్ చేస్తూ, అవుతూంటే.............

"షటప్ యూ రాస్కల్స్, యూ బోథ్ పీపుల్ ఆర్ సస్పెండేడ్ ఫర్ ఎ మంత్".

మా ప్రిన్సిపాల్ పెట్టినఆ ఆ కేక తో "కాలేజ్ ఇవ్వాలుంటుంది, రేపు పోతుంది కాని స్నేహమే శాశ్వతం" అనుకుని నేను, అశ్విన్ గాడు ఆనందం తో గట్టి గా కౌగలించుకుని ఒకరి భుజాల పై ఒకరం చేతులు వేసుకుని "స్నేహమేరా జీవితం, స్నేహమే రా శాశ్వతం" అంటూ పాట పాడుకుంటూ 'హైదరాబాద్ లో రోడ్లు కొలవడానికి' బయలుదేరాం.

అయినా మాకు ఈ సస్పెండ్లు కొత్తేం కాదు. ఆ మాటకొస్తే "సర్వం ధారబోసి సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగం సంపాదించిన వాడైనా సరే, సస్పెండ్ అనే మాట లేకుండా స్టడీ సర్టిఫికేట్ సంపాదించలేడు" అనేది నా గట్టి నమ్మకం.

ఈ నెల రోజుల్లో.....................

"కోఠి నుండి బయలు దేరిన సిటీ బస్సు ట్రాఫిక్ లో దిల్ షుక్ నగర్ చేరింది. దేవత సీరియల్ లో హీరోయిన్ మెట్లు దిగడం అయిపోయింది. పవన్ కళ్యాణ్ సినీమా షూటింగ్ విజయవంతంగా ఒక్క సీన్ కంప్లీట్ చేసుకుంది. సెన్సెక్స్ ముప్పయి మూడు సార్లు పతనమయింది".

అలా ఈ నెల రోజులు చూస్తుండ గానే గడిచి పోయాయి.

"మే ఐ కమిన్ మేడం" అన్న ఒక స్వీట్ వాయిస్ తో క్లాస్ మొత్తం గది గుమ్మం వైపు చూసాం. తేనె లోని తీయదనం, పూల లోని సౌకుమార్యం, తొలి వెలుగు లోని వెచ్చదనం, పిల్లగాలి చల్లదనం, ఇవన్నీ కలబోసిన "పాల రాతి శిల్పం" లా ఉంది తను. ఛా...."పాల రాతి శిల్పం" అంటే రొటీన్ కదా .........ఏదైనా కొత్తగా ట్రై చేద్దాం మనం. ఆ......."అమూల్ లేడి" లా ఉంది తను. అలా ఆమెని చూస్తున్నంత సేపు నా పై వర్షం పడుతున్న ఫీలింగే................బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో "ఏమైంది ఈ వేళ, ఎద లో ఈ సందడేలా? మిల మిల మిల మేఘమాల" అంటూ సాంగ్ ఒకటి వేసుకున్నాను యువన్ శంకర్ రాజా మ్యూజిక్ డైరెక్షన్ లో.

కృష్ణ కి విజయనిర్మల లా, అజిత్ కి శాలిని లా, రాజశేఖర్ కి జీవిత లా పిచ్చ పిచ్చ గా నచ్చేసింది నాకు. వెంటనే వెళ్లి ఐ లవ్ యూ అని చెబుదామనుకున్నా............ కాని "అన్నప్రాసన రోజే ఆన్ లైన్ లో బ్రౌజింగ్ ఎందుకని ఆగి పోయాను". కాని పేరు మాత్రం తెలుసుకున్నాను. ఆమె పేరు కిరణ్మయి.

ఇక ఆ రోజు నుండి మొదలు కష్టాలు. నా ఊహల్లో, నా గుండెల్లో, నా జేబుల్లో ఎక్కడ చూసినా ఆ అమ్మాయే. గోడ మీద పోస్టర్ల లో హీరోయిన్ లాగా, జెమిని టివి టెలిషాపింగ్ లో తెలుగు లో పచ్చి బూతులు మాట్లాడే యాంకర్ లా, అంతెందుకు మొన్న పంపు దగ్గర నీళ్ళ కోసం దెబ్బలాడుకుంటున్న అమ్మాయి లా కనబడితే ఆపడానికి వెళ్ళాను.తద్వారా వచ్చిన రిసల్ట్ "నా మాడు పగలడం". ప్లాస్టిక్ బిందె తో తల సొట్ట పడేలా కొట్టడం కేవలం హైదరాబాద్ ఆడపడుచులకు మాత్రమే సాధ్యమని అప్పుడే తెలిసింది.

ఇంత జరిగినా సహించాను భరించాను. కాని చివరాకరికి ఒక రోజు వెరైటి కొప్పులేసుకుని టివి 9 లో వార్తలు చదివే అమ్మాయి లా కనబడితే ఆపుకోలేక గట్టిగా అరిచాను. "దేవుడా....................."

"వాట్ మై సన్ వాట్ హాపెండ్....." అన్న పిలుపు తో వెనక్కి తిరిగి చూసాను. చూసే సరికి ఐమాక్స్ ముందున్నాను. నా ముందు ఆర్. ఎస్ జువేలర్స్ షాపు బంగారం మొత్తం ఒంటి మీదే వేసుకుని ఒకాయన ఉన్నాడు.

"ఎవరు మీరు"? ఏంటి ఇలా వచ్చారు ?

"అయాం నాట్ కమ్మింగు, నిన్నే ఇక్కడికి బ్రింగింగు"
అయినా యూ ఆస్కావు, కాబట్టి టేల్లింగు"

"ఐ యాం గాడ్. జేమ్స్ గాడ్". మై ఫ్రెండు టోల్డ్ దట్టు, మాయ బజార్ సినీమా మళ్ళి రంగుల్లో రిలీజింగు. అది చూడడానికి ఐ మాక్స్ కు కమ్మింగు .... అంతలోనే యూ పిలుపు ఐ హియరింగు. ఇదిగో ఇలా నిన్ను ఇక్కడికి బ్రింగింగు ....నౌ టెల్ నీకేం వాన్టింగు. అసలే నాకు నో టైం , అక్కడ షో టైం గోయింగు".

"సరే కాని స్వామి, అదేంటి మీ బాషలో ఆంగ్లం దోర్లుతున్నట్టు, కింద పడి కొట్టుకున్నట్టు కనబడుతుంది నాకు".
"అదేం అడుగుతావులే సన్ను, ఇంగ్లీష్ రాక దేవతలు వెనక పడుతున్నారని వేరే లోకాలకెళ్ళి చచ్చిన నారదుడు ఫిట్టింగు, దాంతో లార్డు శివా కి కోపం వచ్చి జి.వో. పాసింగు".

"నా సంగతి పక్కకి కీపు" నీ డిసైరు డిసైడుకో అర్జెంట్లి" ఐ గో..........

సరే స్వామీ "నేను ఆ అమ్మాయి ని ................"

ఇంగ్లీష్ మాట్లాడి మాట్లాడి ఆయాసపడుతూ ..."చెత్త వెధవ".... స్టోరి ఐ నో. అగైన్ టెల్లి బోర్ బీటించకు" .

"అదేంటి స్వామీ, తెలుగు లో ఇడియట్, పోకిరి, దేశ ముదురు సినీమాలున్నాయ్. కాని ఈ "చెత్త వెధవ" అనే సినిమా ఏమి లేదే! పూరి జగన్నాథ్ కొత్త సినీమా నా? అది. ప్లీస్ బాబ్బాబు మా దేవుడి వి కాదు నాక్కూడా కొంచం చెప్పవూ ఆ స్టోరి".

"యూ ఇడియట్".

"అదేంటి స్వామీ, కింద ట్యాగ్ లైనా?"

చెత్త వెధవ "చెత్త వెధవ" అన్నది "యూ" నే రా..... నీకేం కావాలో మూడు ముక్కల్లో చెప్పేయ్. ఇదే నీకు లాస్ట్ చాన్స్. నేను వెళ్లి పోతున్నాను.

నాకు ఒకటి.......

ఆ అమ్మాయి రెండు.....

కావాలి మూడు.......

ఆ...మూడు ముక్కలు అయి పోయాయి స్వామీ ఇప్పుడు చెప్పండి.

"ఐ గివ్ ఓన్లీ మూడు ముక్కలు బట్ నువ్ చించి దాన్ని డిడ్ పదమూడు ముక్కలు". దానికి శిక్ష గా ...........అంటూ ఆపి
అవును శిక్ష ని ఆంగ్లం లో ఏమంటారు?..........
నేను కాసేపు ఆలోచించి ఆ...దొరికింది. "శిక్షింగు" .....

దానికి "శిక్షింగు" గా ఆ లేడి ని ప్రేమిస్తే నీ జీవితం "రెండు రెళ్ళు ఆరు" అవుతుంది, నీ హార్టు వేయి పీసులవుతుంది . ఇదే నా కర్సు.......కర్సు .....కర్సు ......."
"కర్సు.......కర్సు .....కర్సు ......" అంటుంటే ఖర్చులకి ఏమైనా డబ్బులు కావలేమోనని, డబ్బులు లేవంటే ఫీల్ అవుతాడేమో నని ఖాళీ పర్సు తీసి చేతి లో పెట్టా.....
"యూ రాస్కెల్ నాకే లంచం ఇస్తావా"? "నాకు అన్ని లోకాల్లోను నచ్చని ఒకే ఒక్క పదం లంచం" అని పర్సు తీసుకుని జేబు లో పెట్టుకుని, నేను పెట్టిన కర్సు కి త్వరలోనే తదాస్తు .....తదాస్తు ........తదాస్తు అని మూడు సార్లు అని దేవుడు ఐమాక్స్ లో దూరిపోయాడు.

రోజులు గడుస్తున్నాయి, ఆమె వెంట పడి తిరుగుతుంటే చెప్పులు అరుగుతున్నాయి, ఆమెని అలా చూస్తూ చూస్తూ ఉంటే గడ్డాలు, మీసాలు పెరుగుతున్నాయి తప్ప ఆమె గుండె అరిగి కరగడం లేదు, ఆమెకి నా మీద ప్రేమ మాత్రం పెరగడం లేదు. ఇలా అయితే లాభం లేదని ఒక రోజు అందరి ముందు కాలేజ్ లో డైరెక్ట్ గా వెళ్లి చెప్పేసాను "ఐ లవ్ యూ" అని.

కొద్ది క్షణాల తరువాత "టప్...".మని పెద్ద శబ్దం. ఆ శబ్దం ఆమె చేయి నుండి వచ్చిందా లేక నా చెంప నుండి వచ్చిందా అని నాకు అర్థమయ్యే లోపే అక్కడి నుండి ఆమె వెళ్లి పోయింది. పాపం డైరెక్ట్ గా అందరి ముందు అడిగేసరికి "మనో భావాలు దెబ్బ తిన్నట్టున్నాయ్".

ఐన మనం వదులుతామా? లేదు. హచ్ డాగ్ లా రేయింబవళ్ళు బడి లోకి, గుడి లోకి జడ లోకి అని తేడా లేకుండా ఆమె ఎటు వెళితే అటు ఆమె వెంటే తోకాడిస్తూ తిరిగాను కనికరించక పోతుందా అని.

ఈ సారి డైరెక్ట్ గా కాకుండా కొంచం ఇంట్రడక్షన్ ఇచ్చి ఆ తరువాత "ఐ లవ్ యూ" చెబుదామని డిసైడ్ అయి వెళ్ళాను తన దగ్గరికి.

"కిరణ్మయి నీతో కొంచం మాట్లాడాలి. కాస్తా పర్సనల్ గా, ఒక్క చాన్స్. ప్లీజ్ కాదనకు చచ్చి మీ అత్త కడుపున పుడతా.."

తను ఏమి మాట్లాడ లేదు. సైలెంట్ గా నన్ను ఫాలో అయింది. మా కాలేజ్ కాంపస్ లో ఒక మాంచి లొకేషన్ (కాలేజ్ బిల్డింగ్ పైన) చూసి అక్కడికి తీసుకెళ్ళాను. అశ్విన్ గాడు ఎవరు రాకుండా కాపలా ఉన్నాడు.

"మిమ్మల్ని చూడక ముందు నేనెవరో నాకు తెలిసేది కాదు, కాని నిన్ను చూసిన తర్వాత ఈ ప్రపంచం మొత్తం తెలియట్లేదు. మిమ్మల్ని చూసిన తర్వాతే ప్రేమ అంటే ఏంటో తెలిసింది. అడుక్కునే వాడు తన వృత్తి ని ఎంత ప్రేమిస్తాడో, అభిషేక్ బచ్చన్ ఐశ్వర్య రాయ్ ని ఎంత ప్రేమిస్తాడో, నేను కూడా నిన్ను అంతే ప్రేమిస్తున్నా............

జీవితం లో లేక లేక ఒకే ఒక అమ్మాయినే ప్రేమించాను. అది నువ్వే". డైలాగులు మంచి ఫ్లో లో వస్తున్నాయ్... సేబాష్ రా బేటా సేబాష్ అని కంటిన్యు చేయబోతుంటే............

పక్క నుండి అశ్విన్ గాడి వాయిస్.............

"ఏంట్రా లేక లేక ప్రేమించావా? ఆరవ తరగతి లో ఆసియా బేగం, టెన్త్ క్లాస్ లో కేరళ టీచర్ టీనా , ఇంటర్ లో ఇంటి పక్క రజిత మరీ వీళ్ళందరి మాటేమిటి?"

అని చప్పున నాలుక్కరుచుకున్నాడు అశ్విన్ గాడు.

"వాడు నాలుక్కరుచుకున్నా, నేను వాడి తోడ పిండినా", ఏం లాభం. అప్పటికే జరగాల్సింది జరిగి పోయింది. కాని ఈ సారి వచ్చిన శబ్దం మాత్రం నా చెంప లోంచే అని తొందరగానే తెలుసుకున్నా. ఎందుకంటే తను కొట్టింది "చెప్పు"కోలేని దానితో కాబట్టి. ఐనా "తెలుగు దేశం పార్టి మీటింగ్ లో చంద్రబాబు ని పొగడడానికి వెళ్తూ తారక రత్న ని చంక లో పెట్టుకెళ్ళడం నాదే పొరపాటు".

అప్పటి నుండి తను క్లాస్ రూం లో ఉంటే నేను క్లాస్ బయట, తను కాంటిన్ లో ఉంటే నేను లైబ్రరి లో. తను ఈనాడు, నేను సాక్షి. తను ప్రత్యేక తెలంగాణా, నేను మాత్రం సమైక్యాంద్ర కాదు. ఏకంగా ప్రత్యేక ఆంధ్రానే. మేమిద్దరం ఎదురు పడ్డపుడు మాత్రం "చూడోద్దె నను చూడోద్దె చుర కత్తి లాగ నను చూడోద్దె" అనే సాంగ్ మాత్రం వినపడేది బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో.

అలా కొన్ని నెలలు గడిచి 'పోయి', మాకు డిగ్రీ పరీక్షలు 'వచ్చాయి'.

ఎగ్జాం హాల్లో నా పక్కనే తను, నా వెనకాల అశ్విన్ గాడు. "క్వశ్చన్ పేపర్ లో ఇచ్చింది కాక నాకు వచ్చిందేదో నేను రాస్తున్నాను". వెనక నుండి అశ్విన్ గాడు ఒకటే పొడుస్తున్నాడు.వాడు పోడిచినపుడల్లా తను నవ్వుతుంది. నాకేమో ఎక్కడో బర్న్ అవుతుంది. ఈ అశ్విన్ "గాడిదే"మో నన్ను వదలట్లేదు.

"రేయ్, రేయ్ ఇటు చూడరా! ఒక సారి చిన్న డౌటు". అంటూ అశ్విన్ గాడు.

"ఏంట్రా చెప్పి తగలడు"

"అది కాదు రా .....ఇన్విజిలేటర్ వచ్చి క్వశ్చన్ పేపర్ ఇచ్చాడు, మరి ఆన్సర్ పేపర్ ఇవ్వడానికి ఎవరు రావట్లేదేంటి రా.......?"

వాడి అడిగిన దానికి నా నుండి సమాధానం రాకపోయే సరికి, వాడు "చెల్లి, చెల్లి" అని కిరణ్మయి ని కాక పట్టి తన ఆన్సర్ షీట్ ని తీసుకుని కాపీ కొడుతున్నాడు. కొద్ది సేపటి తర్వాత నాకు వచ్చినవి కూడా అయిపోయాయి. కూర్చుని దిక్కులు చూస్తుంటే, అశ్విన్ గాడు నన్ను చూసి "దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా" నవ్వుకుంటున్నాడు లోలోపల.

నేను లేచి వెళ్ళిపోదాం అనుకునే సరికే ఏదో స్పర్శ నన్ను తాకింది. పక్కకి తిరిగి చూస్తే తన ఆన్సర్ షీట్ నా పక్కనుంది.

ఇది "కలా? నిజమా"?....................

టెస్ట్ చేసుకుందామని ఒక్క సారి వెనక్కి తిరిగి అశ్విన్ గాడి వైపు చూసా.....

వాడి నా అనుమానం అర్థమైనట్టు చూసి "జస్ట్ ఎ మినట్" అని.

వాడి చేయి ని వాడే గట్టిగా కొరుక్కుని మెల్లిగా "మ్యావ్" అని అరిచాడు.(పరీక్ష హాలు కదా గట్టిగా అరిస్తే ఇబ్బంది..........)

ఖచ్చితంగా సందేహం లేదు. ఇది నిజమే............అని డిసైడ్ అయ్యి.......

ఇలాంటి సమయం లో మొహమాట పడితే "అరిటాకు వచ్చి ముళ్ళు మీద పడ్డా, ముల్లోచ్చి అరిటాకు మీద పడ్డా" బొక్క మనకే అని చప్పుడు కాకుండా తీసి రాసుకున్నాను.

ఇలా మా పరీక్షలు పూర్తి అయ్యేసరికి మేం మంచి ఫ్రెండ్స్ అయ్యాం, ఇక్కడి తో ఆగితే బానే ఉండేది. కాని మా వేసవి కాలం సెలవుల్లో హైదరాబాద్ ఎండలకి తట్టుకోలేక ఇద్దరం కలసి డబ్బులు దండిగా ఉన్నపుడు స్నో వరల్డ్ కి, మామూలుగా ఉన్నపుడు ఏ.సి సినీమా హాళ్ళలోకి, డబ్బుల్లేనపుడు ఏ.సి ఉన్న A.T.M సెంటర్లలోకి వెళ్లి అలా అలా మెల్లి మెల్లి గా దగ్గరయ్యాం.

నెక్స్ట్ సీన్ లో లవ్ సక్సెస్ అయినందుకు అదే A.T.M నుండి డబ్బు డ్రా చేసి రాత్రి మందు పార్టి ఫ్రెండ్స్ తో .

"రేయ్ ఎవడు ఎక్కువ చేయొద్దు ఇది కంప్లీట్ ఐన వెంటనే తినేసి పడుకోవాలి చెప్పింది అర్థమయిందా"? అశ్విన్ గాడు అన్నదానికి మేమందరం "సరే" అన్నాం. కాని మాకందరికీ తెలుసు వాడే ఏదో ఒకటి చేస్తాడని. మాకిదంతా మామూలే.

రౌండ్ల వారిగా అశ్విన్ గాడి డైలాగులు, చేష్టలు ..........
మొదటి రౌండ్ పూర్తి అయింది. "రేయ్ గ్లాసు లో మందు పోసి ఒక ట్వంటి పర్సెంట్ సోడా కలపండి రా"

రెండవ రౌండ్ పూర్తి అయింది.కొంచం తూలుతూ "రేయ్ ఏంట్రా ఇ..ఇ ..ఇంత లేటు, త్వరగా పోయ్ రా అది గ్లాస్ లో (సోడా సంగతి మరచి పోయాడు)"

మూడవ రౌండ్ పూర్తి అయింది. పడుకుని పాకుతూ "రే.......య్, రే..........య్, దీంట్లో.......దీంట్లో....."

నాల్గవ రౌండ్ పూర్తి అయింది.
"ఒసేయ్ రజిత... నాకు లెక్కలు రావని నన్ను వెధవని చేసి నెల రోజుల కిందిచ్చిన అప్పు కి సంవత్సరం వడ్డీ దొబ్బుతావాటే.......నువ్వు బాగుపడవే!....... నీకు సహారా ఎడారి లో చేపలు పట్టే వాడు మొగుడి గా దొరుకుతాడే!......... నిన్ను వాడు రాచి రంపాలు, గొడ్డళ్ళు, కత్తులు పెడతాడే...... నీకు "రామపిథికస్, అపోలోపిథికస్, మైట్రో కాండ్రియా" అనే దిక్కుమాలిన జబ్బోచ్చి, మెడిసిన్ లేని చావు చస్తావే............
ఐదవ రౌండ్ పూర్తి అయింది.
"రేయ్ ఈ.........శికెన్ లెగ్ పీస్........ ఏంటి రా.......... ఎంత పీకినా రావట్లేదు. దీనమ్మ".

పక్కనున్న సుమన్ గాడు అరిచాడు, "రేయ్ ఎవడ్రా సాలె గాడు వద్దంటే రూం లోకి చెప్పులేసుకోచ్చింది". వాడు చెప్పుని పట్టుకుని చికెన్ అనుకుంటున్నాడు తీసేయండి రో......య్.........

ఆరవ రౌండ్ పూర్తయింది.

"వా.....వా......," అని అశ్విన్ గాడు సడెన్ గా ఏడుపు మొదలు పెట్టాడు.

"అసలేమయింది రా ఎందుకేడుస్తున్నావ్"?

ఈ సారి ఇంకా సౌండ్ పెంచాడు

"వా...............................వా............................",

గుక్క పట్టి మరీ ఇంకా ఏడుస్తూనే ఉన్నాడు.

"రేయ్ నీయబ్బా! ఎందుకు ఏడుస్తున్నావో చెప్పరా"

"అదేరా ఎందుకు ఏడుస్తున్నానో అది గుర్తుకు రాకనే ఏడుస్తున్నా రా" అన్నాడు అశ్విన్ గాడు.

"రేయ్ వీడికి బాగా ఎక్కువైంది, ఆ బాత్రూం లోకి తోసేయండి రా" అంటూ సుమన్ గాడు.

కిరణ్మయి తో ప్రేమ రోజు రోజు కి ముదిరి "పాకాన" పడుతుంది. మా రూం లో తిండి లేనపుడు ఆ పాకాన్నే తీసుకుని "అరిశెలు, రవ్వలడ్డులు" చేసుకుని తింటున్నాను. అంతా బానే ఉంది కాని కిరణ్మయి కి ఉన్న tv 9 పిచ్చి నే తట్టుకోలేక పోతున్నా.. ఇక ఈ టి.వి. లో వచ్చే "నేరాలు ఘోరాలు" కి అయితే ఆమె పెద్ద ఫ్యాను, A.C, ఫ్రిజ్జు ఇంట్లో ఉండే అన్నీ వస్తువులూనూ.

నా దగ్గరికి రావాలన్నా కూడా...........

నాకు మూడడుగుల దూరం లో నిలబడి చేతి లో మైక్ ఉన్నట్టు గా ఊహించుకుని, పిడికిలి బిగించి..........

"ఇప్పుడు మనం ఎండా కాలం లో నీళ్ళ కోసం కాకి లా, ఎం.పి టికెట్ కోసం పార్టి ఆఫీసు ముందు కార్యకర్తలా" కిరణ్మయి కోసం ఇక్కడ పడిగాపులు పడుతున్న కిషోర్ గారిని ఇప్పుడు మనం కలుసుకోబోతున్నాం.

"చూద్దాం వారేమంటారో"?

"కిషోర్ గారు ఇప్పుడు మీరు చెప్పండి".

అంటూ ఆ దిక్కు మాలిన tv 9 రిపోర్టర్ బాషనే వాడుతుంది.

ఇక వాళ్ళింట్లో వంట పాడయినా కూడా "నేరాలు ఘోరాలు" తరహా లో........

నూతన్ ప్రసాద్ వాయిస్ ఓవర్ తో "అనగనగా.. అనగనగా.... సికింద్రాబాద్, హైదరాబాద్ అనే రెండు ఊళ్లు ఉండేవి".

"అందులో దిల్ షుక్ నగర్ అనే ఏరియా లో ఒక పాడు బడ్డ సందు చివర ఒక ఇంట్లో రామయ్య, రాములమ్మ అనే ఇద్దరూ దంపతులుండే వారు......"

"వారిద్దరూ మొదట్లో బాగానే వండుకుని తినే వారు".

"కాని వారి కాపురం మీద ఏ దిష్టి కళ్ళు పడ్డాయో ఏమో..............."

"ఒక రోజు సడెన్ గా రామయ్య కి జబ్బు చేసింది. దాంతో గత్యంతరం లేక చిల్లర కొట్టు చిట్టెమ్మ దగ్గర అరువు కి తీసుకొచ్చిన సామాన్లతో వంట మొదలెట్టింది రాములమ్మ".

"సాయంత్రం ఇంటికొచ్చిన పిల్లలు తలుపు తెరిచి చూసేసరికి ఒకటే వాసన, అది ఎలక చచ్చిన వాసనో, రబ్బరు కాలిన వాసనో అర్థం కావట్లేదు పిల్లలకి".

"వంట గది తలుపు తెరిచి చూడ గానే......................"

భయంకరమైన బ్యాక్ గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ తో..............

పైన పిక్చర్ చూపిస్తూ విరామం.

డైలీ తెల్లవారు ఝామున ఆరు గంటలకు పెట్టిన అలారం మోగగానే లేచి అలారం ఆఫ్ చేసి పడుకోవడం, మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటలకు నిద్ర లేచి స్నానం చేయకుండా అశ్విన్ గాడు పక్క రూం లో కొట్టుకొచ్చి దాచి పెట్టిన స్ప్రే కొట్టుకుని, ఇస్త్రీ చేసి రెడీ గా పెట్టుకున్న అశ్విన్ గాడి డ్రెస్ వేసుకుని కాలేజ్ కి వెళ్ళడం, క్లాస్ లో కుళ్ళు జోకులేసి అటు పైన కిరణ్మయి తో కలసి చెట్ల వెంబడి పుట్టల వెంబడి కాసేపు కూర్చుని, తను బిల్లు కడితే బేకరీలలో హోటల్స్ లో భోజనం చేయడం ,ఆఖరికి ఇంటికోచ్చేప్పుడు తననే పొగిడి తన దగ్గరే ఆటో కి డబ్బులు తీసుకుని రావడం ఇదే దినచర్య గా సాగుతున్న వేళ ......................

ఒక రోజు ప్రొద్దునే తను కాల్ చేసింది. అశ్విన్ గాడు ఫోన్ ఎత్తాడు.

"అశ్విన్ , అక్కడ పరిస్థితి ఎలా ఉంది"

"అంతా నార్మల్ గానే ఉంది, కాని నిన్న నన్ను కరచిన కుక్క పరిస్థితే చాలా ఆందోళన కరంగా ఉంది కిరణ్మయి"

"ఆ కుక్క సంగతి పక్కన పెట్టి, పక్కనున్న కుక్క గారి తరుపున బంధువులకి ఇవ్వండి ఫోన్."
అశ్విన్ గాడు గది సీలింగ్ వైపు చూస్తూ భీకరంగా హా....హ్హా..హా.............అని ఒక నవ్వు నవ్వి ...........
"ఆ, కిరణ్మయి ఇంకా ఇక్కడ నాతో పాటు కిషోర్ గాడు ఉన్నాడు, మీరు వాడితో మాట్లాడండి కిరణ్మయి"

అంటూ ఫోన్ నాకిచ్చాడు.
"ఆ కిషోర్ గారు ఇప్పుడు మీరు చెప్పండి, ఇప్పుడు ఆ కుక్క పరిస్థితి" అనగానే..............
"అమ్మా తల్లి ప్లీజ్, కొద్దిగా కాసేపు నువ్ కెమెరా మెన్ దినకర్ తో రిపోర్టర్ కిరణ్మయి అని ఊహించుకోకుండా, బాయ్ ఫ్రెండ్ కిషోర్ తో గర్ల్ ఫ్రెండ్ కిరణ్మయి లా మాట్లాడు".

"అదేం లేదు రా సినీమాకెలదాం, కొంచం తొందరగా కాలేజ్ కి రా".........
"బాయ్ ఫ్రెండ్ కిషోర్ తో గర్ల్ ఫ్రెండ్ కిరణ్మయి TV 9 " అని ఫోన్ పెట్టేసింది.

"అమ్మయ్యా బతికి పోయాను" అనుకుని నేను రెడీ అయి కాలేజ్ కి వెళ్ళాను. కరెక్ట్ గా టైం కి అశ్విన్ గాడు బైక్ తీసుకెళ్ళాడు. పోనీ బస్సు లో వెళదామా అంటే హైదరాబాద్ సిటీ బస్సుల సంగతి మీకు తెలుసు కదా...

హైదరాబాదులో ఐతే సిటీ బస్సులు బస్టాపులో ఆగడం అనేది ఇండియా క్రికెట్ జట్టు వరల్డ్ కప్ సాధించటం లాంటిది. అది ఏ ఇరవై సంవత్సరాలకో ఒకసారి జరుగుతుంది.మన టైం బాగుండి అది కరెక్ట్ టైం కె వచ్చినా మన కి సీటు దొరుకుతుందా? అంటే అది లేదు. అసలు నన్నడిగితే హైదరాబాద్ సిటీ బస్ లో సీటు కన్నా ఎలక్షన్స్ లో ఏ ఎం.పి సీటో, ఎం.ఎల్.ఏ సీటో ఈజీగా దొరుకుతుంది.కాబట్టి దాన్ని నమ్ముకుని గర్ల్ ఫ్రెండ్ తో సినీమాకెల్లడం అనేది ఎంత కష్టమైన పని అంటే "బాచిలర్ రూం లో ఉంటూ ఎవరి వస్తువులు వాళ్ళే వాడుకోవాలి అన్నంత కష్టమైన పని".

మేం అలా చూస్తూ చూస్తూ ఉండగానే ఒక ఆటో వచ్చి మా ముందు ఆగింది.

"క్యా సాబ్ కిధర్ చెల్నే కా హై" అన్నాడు ఆటో వాడు.

నాకసలే హైదరాబాద్ ఆటో వాళ్ళంటే ఈ మధ్య చాలా భయం పెరిగింది, వీళ్ళు ఇప్పుడు చెన్నై ఆటో వాళ్ళతోనూ బెంగుళూర్ ఆటో వాళ్ళతోనూ పోటి పడుతున్నారు అని తెలిసినప్పటి నుండి. ఎక్కాలా , వద్దా? అని నేను ఆలోచిస్తుండ గానే ....

మళ్ళి ఆటో అతనే 'సార్ బోలో సాబ్ .ఎక్కండి'......అనకుండా, "మీ జంట బాగుంది" అన్నాడు.

హైదరాబాద్ ఆటో వాళ్ళ బాషలో 'మీ జంట బాగుంది' అంటే "నా పంట పండింది" అని అర్థం. కాని నాకు తెలిసినంత బాష మా కిరణ్మయి కి తెలియదు కదా. అది నిజంగా పొగిడాడు అనుకుని, కిషోర్ వెళ్తే ఈ ఆటో లోనే వెళ్దాం లేక పోతే నేనసలు సినీమాకే రాను అని మొండికేసి కూర్చుంది.

తప్పుద్దా? ఇక ఆడ వాళ్ళు తలచుకుంటే .......వెళ్లి ఆటో ఎక్కి ఆటో లోకూర్చున్నంత సేపు ఆటో వాడు తెలుగు ని ఖూని చేస్తూ "తెంది"(తెలుగు సగం హిందీ సగం) బాషలో ట్రాఫిక్ పోలీసుల మీద వేసే జోకులు వింటూ ఆర్.టి.సి క్రాస్ రోడ్ చేరుకున్నాం.

ఆటో దిగగానే ఆటో వాడు " పోస్టర్ వైపు చూసి నేను ఇచ్చిన డబ్బులకు చిల్లర తో పాటు ఒక ఫోన్ నంబర్ కూడా రాసిచ్చాడు".

ఏమైనా తేడా వస్తే గీ నంబర్ కి ఫోన్ కొడితే గాల్లే అచ్చి ఏసుకపోతరు" అని నేను వెళ్ళిపోయాడు.

నా తల, నా తల తో పాటే కెమెరా కూడా మెల్లిగా పైన ఉన్న పోస్టర్ వైపు చూసాయి. అది రవితేజ నటించిన, నటించిన అంటే తక్కువేమో జీవించిన "ఖతర్నాక్" సినీమా.

ఒక్కొక్కడు సినీమా హాల్లోకి వెళ్లక ముందే పూనకం వచ్చిన వాడిలా ఊగిపోతూ "సూపర్ .....బంపర్ ..... 200 డేస్ పక్కా, కేక అదిరింది, మా హీరో (ఎంత పెట్టి కొనుక్కున్నాడో............) చించేసాడు". అంటున్నాడు.

సినీమా స్టార్ట్ అయింది. అర గంట అయింది నేను స్క్రీన్ మీద వస్తున్న
" దోమ కుడితే చేకేన్ గున్యా,.........ఆ.....ఆ............."
"ప్రేమ కుడితే సుఖం గున్యా..........ఆ......ఆహ్ ......"
అనే పాట ని చూడలేక తన వైపు తిరిగాను.

"తను ఆల్రెడీ నా వైపు తిరిగి ఉంది". నాకు సిచువేషన్ అర్థం అయింది. వెంటనే అశ్విన్ గాడికి కాల్ చేసాను. వాడు ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి ఫోన్ లోనే అరుస్తున్నాడు. సూపర్......బంపర్........పంచర్......200 ఇయర్స్ అని.

నాకు అర్థం ఐంది వాడు నెక్స్ట్ షో కి ఇక్కడికే వస్తున్నాడు అని. సరే వాడు వచ్చిన తర్వాత బైక్ తీసుకుని వెళ్దాం. అంతవరకు ఇలానే చూసుకుందాం అని ఇంటర్వెల్ వరకు అలానే చూసుకుంటూ గడిపాం.

ఇంటర్వెల్ అయింది.లైట్లు వెలిగాయ్. నా జీవితం లో చీకటి మొదలైంది. దూరం నుండి చిన్న వాయిస్, "రేయ్ అనిర్వేష్ మీ చెల్లెలు కిషోర్ గాడితో................"

మళ్ళీ కొద్ది సేపటి తర్వాత లైట్లు ఆరిపోయాయ్, కాని నా జీవితం లో మాత్రం వెలుగు రాలేదు. చీకటే కంటిన్యూ..... అయింది. ఆ థియేటర్ లో జరిగిన గొడవ లో "నేను దానం నాగేందర్, వాళ్ళు ఓ.యూ స్టూడెంట్స్ అయ్యారు".తెలుగు బ్లాగుల్లో తెలుగు రాజకీయాల గురించి ఎంతో ప్రేమ తో జుట్టు పీక్కుని, చొక్కా చించేసుకుని చర్చించుకునే తెలుగు బ్లాగర్లకి అక్కడ స్పెషల్ గా ఏం జరిగిందో చెప్పక్కర్లేదనుకుంటా.........

నెక్స్ట్ సీన్ లో హాస్పిటల్ లో నేను దెబ్బలతో , తను హౌస్ అరెస్ట్ అయి ఇంట్లో....................

హాస్పిటల్ లో బెడ్ ఉన్న నాకు బ్లడ్ బాయిల్ అవుతుంది. వాళ్ళెవరో వచ్చి కొట్టినందుకు కాదు, నాకు వచ్చిన బ్రెడ్, పాలు, పళ్ళు, కళ్ళు, చెవులు అన్ని నాకివ్వకుండా అన్నీ "అశ్విన్" గాడే తింటున్నందుకు.

సరిగ్గా అదే సమయం లో తన ఫ్రెండ్ సరోజ వచ్చి చెప్పింది. "ఇంకో వారం రోజుల్లో కిరణ్మయి పెళ్లి" అని.

నేను గట్టిగా అరచి, గ్లూకోస్ బాటిల్ పీకేసుకుని,తల కి చేయి కి ఉన్న కట్ల తోనే అలానే వెళ్లి అడ్డొచ్చిన ఆ అనిర్వేష్ బామ్మర్ది ని కొట్టి తనను తీసుకొద్దాం అని అనుకున్నాను. కాని నా చేయి లో పెట్టిన చెంచాలు, కాళ్ళలో పెట్టిన కడ్డీలు అడ్డం పడే సరికి, బాడి సహకరించదని తెలిసి ఓన్లీ "అరచి" పడుకున్నాను.

బెడ్ మీద పడుకుని కిటికీ లోంచి చూస్తుంటే సముద్రం కనబడుతుంది.ఆశ్చర్య పోయి అలానే చూస్తుంటే కాసేపటికి తెలిసింది. సముద్రం ఉంది హైదరాబాద్ లో కాదు నా కళ్ళల్లో అని. నర్సు ఆన్ చేసిన ఎఫ్.ఎం లో పాట వస్తుంది.

"కలలై పోయెను నా ప్రేమలు"..............................

"అలలై పొంగెను నా కన్నులు".............................

ఆ తర్వాత కొన్ని రోజులకు మా కాలేజ్ కి శంకర్ దాదా M.B.B.S సినీమాలో లాగా ఐశ్వర్య రాలేదు, కాలేజ్ "ఫేర్ వెల్ డే" వచ్చింది. నేను వెయిటింగ్ కిరణ్మయి ఆ రోజు కాలేజ్ కి వస్తుందని తెలిసి......

అక్కడ ఫేర్ వెల్ పార్టి లో అశ్విన్ గాడు లాండ్రి వాడి దగ్గర అద్దెకు తీసుకొచ్చిన సూటు, వాడి తమ్ముడి స్కూల్ టై కట్టుకుని పాలిష్ వాడితో బేరాలాడి మరీ పాలిష్ చేయించుకున్న షూస్ వేసుకుని వచ్చే పోయే అమ్మాయిలకి పూలు ఇస్తూ వాళ్ళ చేతిలో అక్షింతలు వేయించుకున్నాడు.

ఇక్కడ చూస్తే కిరణ్మయి రాలేదు, కాని కిరణ్మయి రాసిన ఉత్తరం మాత్రం నా చేతి కొచ్చింది.నా కళ్ళు అక్షరాల వెంబడి "ఒక పి.టి ఉష లా, ఒక అశ్విని నాచాప్ప లా, నీమ్స్ ఆసుపత్రి లో ఒక లగడపాటి రాజ గోపాల్ లా" పరుగెడుతున్నాయి.

"డియర్ కిషోర్ నేను ఏదోలా ఉన్నాను, నువ్ ఎలా ఉన్నావని అడగను ఎందుకంటే నువ్ ఎలాగు ఆ దిక్కు మాలిన అశ్విన్ గాడు నీ పక్కకి ఉన్నంత వరకు బాగుండవని నాకు తెలుసు".

నేను ప్లే బటన్ ని పాస్ లో పెట్టి, దూరంగా ఉన్న అశ్విన్ గాడి వైపు చూసాను, వాడు ఏదో ఘన కార్యం చేసిన వాడిలా చేయి ఊపుతున్నాడు.
మళ్ళి ప్లే బటన్ ని నొక్కాను. కంటిన్యూ అయింది.
"మన రెండు జీవితాలు ఒకటవుతాయి అనుకున్నాం కాని దేవుడు ఇలా మనల్ని వేరు చేసి మన జీవితాల్ని "రెండు రెళ్ళు ఆరు" చేస్తాడని అనుకోలేదు".
ఇది చదివిన వెంటనే ఫ్లాష్ బ్యాక్ లో దేవుడి ఎపిసోడ్ గుర్తుకొచ్చింది. దాంతో పాటు అశ్విన్ గాడు కూడా పరుగెత్తుకొచ్చాడు. మళ్ళి కంటిన్యూ......
"నీ మట్టి బుర్ర కి "రెండు రెళ్ళు ఆరు" అంటే అర్థం కాదు అని నాకు తెలుసు, అందుకే వెనక వైపు "సింబాలిక్ గా ఎక్స్ ప్లయిన్" చేసాను, అదీ అర్థం కాకపోతే దాని కిందే రాసాను చదువుకో"

ఈ వాక్యం చదవగానే అశ్విన్ గాడు నన్ను వెనక్కి తిప్పి, పై నుండి కింది దాకా ఎగా, దిగా చూసి
" చట్ బే!..... ఈ ఆడాల్లెప్పుడు ఇంతే.........అంతా మోసం, వెనక వైపు రాసాను అంది, ఇక్కడ చూస్తే ఏమి లేదు అంతా చీటింగ్"
నేను వాణ్ని ఏమీ అనలేక మళ్ళి ఉత్తరం లో మునిగి తేలాను.
"ఎనీవే నేను అమెరికా వెళ్తున్నాను కాబట్టి మనం మరో సారి కలవడం కుదరదు అనే అనుకుంటున్నాను. అయినా నువేం బాధ పడకు. నెల నెలా డబ్బులు పంపిస్తుంటా........"

"మాంగాల్యాన్ని కళ్ళకు అద్దుకుంటూ" భారత స్త్రీ గా నేను ఇంతకంటే ఏమి చేయలేను...............బై.

ఇట్లు .....................భర్త కెమెరా మెన్ రాజేష్ తో కిరణ్మయి TV 9.

వెంటనే "రెండు రెళ్ళు ఆరు" కోసం లెటర్ వెనక వైపు చూసాను.......

కాని ఏమి కనబడలేదు. బ్యాక్ సైడ్ మొత్తం నల్ల స్కెచ్ తో పేపర్ మొత్తం గీసి ఉంది.

మన స్టీల్ బుర్ర కి ఏమీ అర్థం కాలేదు. ఇక తప్పక, మనసొప్పక కింద చూసాను.

" హ..హ్హా...ఏప్రిల్ ఫూల్,ఏప్రిల్ ఫూల్"..............

"కరెంటు షాక్ కొట్టిన కమెడియన్" లా అయి పోయింది నా పరిస్థితి.

"వెళ్తూ, వెళ్తూ కిరణ్మయి కూడా నా జీవితం తో 'ఒక కిలో జోకు' జోకేసి వెళ్లి పోయింది. హా..........హత విధి"
ఇంతకి "రెండు రెళ్ళు ఆరు" అంటే ఏమిటి? ఎంత అశ్విన్ గాడి బుర్ర బద్దలు కొట్టినా అర్థం కాలేదు. అలా ఆలోచిస్తూ, ఆలోచిస్తూ చీకటి అయింది .

దూరంగా పాట వినబడుతుంది..........

"చెలియ లేదు... చెలిమి లేదు...., వెలుతురే..... లేదోయ్"

"ఉన్నదంతా చీకటైతే ఉందీ నేనే..... లే. మిగిలుంది.... నేనే లే".

***********************************************
కొన్ని రోజుల తర్వాత.................

"ఇప్పటికింకా నా వయసు నిండా పదహారే..............."
"చీటికి మాటికి చెయ్యేస్తూ చుట్టూ కుర్రాళ్ళే................"

ప్లాస్మా టి.వి. పగిలి పోయేలా చూస్తున్నాడు మా మామయ్య................

ఆడపిల్ల..... అగ్గిపుల్ల..... సబ్బుబిళ్ళ

2010-01-28T13:47:00.001+05:30

ఈ రోజు ఉదయమే అశ్విన్ గాడు ఫోన్ చేసాడు."రేయ్ బావ నేను నా స్వప్న (వాడి లవర్) గుళ్ళో కలుసు కోవాలనుకుంటున్నాం రా. ప్లీజ్ రా నువ్ కూడా రా రా" అన్నాడు. నువ్వు నీ లవర్ "మెక్ డేవాల్ విస్కీ , బాగ్ పైపర్ సోడా లాగ మీరిద్దరూ కలుసుకుంటుంటే మధ్య లో కిన్లే వాటర్ బాటిల్ లా నేనెందుకు రా, కిక్కు తగ్గి పోద్ది". వద్దు అన్నాను. వాడు వింటేనా? అర గంట డిస్కషన్ తర్వాత ఒకే ఒక్క డైలాగు తో నన్ను పడ గొట్టేసాడు ఎదవా. ఏంటి అంత పవర్ ఫుల్ డైలాగ్ అని అనుకుంటున్నారా? అదేం లేదు సిచువేషన్ కి తగ్గట్టు " రేయ్ హీరోలు ప్రేమిస్తే గుళ్ళలో కలుసుకోవడానికి సైడ్ కారెక్టర్లు అవసరం లేదు రా. కాని సైడ్ కారెక్టర్లు ప్రేమ లో పడితే మాత్రం తప్పకుండా హీరో పక్కనుండాలి రా. ఏమైనా అయితే ఫైట్ చేయాల్సింది నువ్వే కదా రా అన్నాడు.

నేనొక్కన్నే వెళ్తే నాకు బోర్ కొడుతుందని నేను నా కూడా ముగ్గురు ఫ్రెండ్స్ ని వేసుకుని ఒకే బైక్ మీద బయలు దేరాం. మధ్య లో ట్రాఫిక్ వాళ్లు పట్టుకున్నారు. ఈ మధ్య హైదరాబాద్ ట్రాఫిక్ పోలీసులు చాలా అడ్వాన్స్ అయ్యారు,డ్రైవింగ్ లైసెన్స్ ఏది, సి బుక్ ఎక్కడ అని అడక్కుండా డైరెక్ట్ గా "తియ్ డబ్బులు తియ్" పర్సు ఏ జేబులో ఉంది అని అడుగుతున్నారు. అర గంట సేపు నిల్చోబెట్టి, 500 రూపాయలు ఫైన్ వేసి చివరికి దిక్కులు చూస్తూ యాబై రూపాయలు జేబులో పెట్టుకుని మమ్మల్ని వదిలాడు.

గుళ్ళో ఆ జంట "నువ్ షారుక్ ఖాన్ అంటే నువ్ కాజోల్" అని, "నువ్ హృతిక్ అంటే నువ్ పడుకునే దీపిక" అని, "నువ్ తారక రత్న అంటే నువ్ విజయ శాంతి" అని ఓ.........ఒకటే పొగిడేసుకుంటున్నారు ."కొత్త బ్లాగరు కు పొద్దేరగదన్నట్టు" వీళ్ళకి టైం తెలియదు కొత్తగా ప్రేమ లో పడ్డారు కదా........

వాళ్ళ గోల బరించలేక "దుమ్ము కొట్టుకుపోతున్న మా ఫ్రెండ్స్ దమ్ము కోడతానంటే "సరే అని వాళ్ళని తీసుకుని గుడి బయట ఇరానీ కేఫ్ కి వెళ్ళాను.( సిగరెట్ కి డబ్బులు నేను అశ్విన్ గాడిని, అశ్విన్ గాడు వాడి గాల్ ఫ్రెండ్ ని ఏ మాత్రము అడగలేదని మీరు అర్థం చేసుకో గలరు) కేఫ్ లో చాయ్ ఆర్డర్ చెప్పి కూర్చున్నాం. మా ఫ్రెండ్ సిగరెట్ వెలిగించి ఒక్క దమ్ము లాగి " రేయ్ మామ సరదాగా ఒక గేమ్ ఆడదాం రా బోర్ కొడుతుంది అన్నాడు. గేమ్ ఏంటంటే ఒక్కొక్కడు ఒక్కో లక్కీ నంబర్ చెప్పాలి. ఆ నంబర్ ప్రకారం గుడి నుండి బయటికొచ్చే ఆ నంబర్ అమ్మాయి తో మాట్లాడాలి. ఎవరైతే మాట్లాడకుండా ఓడిపోతారో వాడు మందు పార్టీ ఇవ్వాలి. కొంచం రిస్క్ ఐనా అందరం ఓ.కే అనుకున్నాం.

ముందు గా మా ధర్మెంధర్ గాడు చెప్పాడు. "నాలుగు" అని చెప్పి గుడి మెట్ల మీద నిల్చున్నాడు వచ్చే అమ్మాయి తో మాట్లాడడానికి. అమ్మాయి రాగానే షర్ట్ విప్పి చంక లో పెట్టుకుని నల్ల కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుని "అమ్మా ...........కళ్ళు లేని కబోది ని తల్లే............ఓ వంద రూపాయలుంటే ధర్మం చేయి తల్లే.........నీకు సాఫ్ట్ వేర్ మొగుడు ఒస్తాడు చెల్లీ ............అని అడుక్కోవడం మొదలు పెట్టాడు. పాపం ఆ అమ్మాయి కి కూడా జాలేసి వీడికో కొబ్బరి ముక్క, కొంచం ప్రసాదం పెట్టి వెళ్లి పోయింది.

ఎలాగైతే ఏంటి వాడు తప్పించుకున్నాడు.

నెక్స్ట్ నేనే. నా లక్కీ నంబర్ "ఒకటి". వచ్చే అమ్మాయి కోసం మెట్ల మీద టెన్షన్ గా వెయిటింగ్. వైట్ చుడిదార్ లో పుష్పాలు తాకి కంది పోయేట్లున్న పాదాలు వడి వడి గా అడుగులేసుకుంటూ గుడి బయటకు రావడం మొదలు పెట్టాయి.నంది వర్ధనం పుష్పం లా ఉంది అమ్మాయి, నాకేం చేయాలో పాలు పోవట్లేదు.

ఆమె సరా సరిగా నా దగ్గరికే వచ్చి "హలో" అంది. ఆ గొంతు "తాన్సేన్" వయోలిన్ నుంచి వచ్చిన రాగమంత తీయగా ఉంది. ఆమె ఏదో చెప్తుంది కాని నాకు ఆ మాటలేవి అర్థం కావట్లేదు కాని బాగ్రౌండ్ లో అరరే..... అరరే...... మనసే... జారే. అనే పాట మాత్రం వినబడుతుంది.. నేను అల్రడి ఆమె అందానికి బోల్డ్. ఆమె నా చేయి పట్టుకుని గుడి లోపలి తీసుకెళ్తుంది.కాని నేను ఏమి అర్థం చేసుకునే స్థితి లో లేను, నేను అన్ కాన్షియస్. నన్ను గుడి కొలను లోకి తోసేసిన తర్వాత గాని నేను ఈ లోకం లోకి రాలేదు.

నేను సెట్ అయిన తర్వాత అశ్విన్ గాడు అక్కడే నాకు పరిచయం చేసాడు ఆమెని, "she is swapna's friend హహ హ్హా అను " అని.

హహ హ్హా హాసిని కదా! హహ హ్హా అను ఏంటి? ఐనా "తోక లో ఈక, పవన్ కళ్యాణ్ సినీమా లో డైరెక్టర్" తొక్కలోది..... ఏదైతే మనకేంటి. మనకు మాత్రం "హహ హ్హా అను". 'అను' వాటే గుడ్ నేమ్. "అనే కొద్ది అనాలనిపిస్తుంది అను అను అని".

ఇక అక్కడ నుండి మొదలు అశ్విన్, స్వప్న ఎప్పుడు కలుసుకున్న "వీడికి తోడు నేను", "ఆమె కి తోడు అను".ఒకటే సినిమాలు, షికార్లు, పార్కులు,ఐస్ క్రీమ్ పార్లర్లు. పిజ్జా కార్నర్ (జీతం ఫట్టు), పంజా గుట్ట సెంట్రల్ (చైను తాకట్టు), ఐ మాక్స్ (ఈ సారి ఉంగరం) ఎక్కడ చూసినా మేమే. అంతకు ముందు నెలకి మినిమం ఐదు వేలైనా సేవింగ్స్ కోసం బ్యాంకు లో కట్టే వాణ్ని, ఆఫ్ కోర్స్ ఇప్పుడు కూడా కడుతున్నాను అనుకోండి, కాని బ్యాంకు లో కాదు. అప్పుల వాళ్లకి వడ్డీ.ఆ వడ్డీ లానే మా పరిచయం కూడా పెరిగి పెద్దదై మంచి స్నేహంగా మారింది.

కాని తనతో ఒక్కటే చిక్కు. తాను ఏ సినీమా చూసినా ఆ హీరోయిన్ కారెక్టర్ లో లీనమై పోతుంది. ఆ మధ్య నేను అను దేవదాస్ సినీమా కి వెళ్ళాం. ఫస్ట్ హాఫ్ అన్ అవర్ బాగానే సాగింది. దాంట్లో హీరో హీరోయిన్ పెర్మిషణ్ లేకుండా ముద్దు పెట్టుకునే సీన్ ఉంటుంది. అలా అక్కడ ఆ సీన్ అయిపోయిందో లేదో..... చాచి ఒక్కటిచ్చింది. దెబ్బ కి మెగా స్టార్, పవర్ స్టార్ సూపర్ స్టార్ అన్ని స్టార్స్ కనబడ్డాయి. పైగా డైలాగులోకటి "ఛీ వెధవ నువ్ ఏదో మంచి వాడివని నీతో వస్తే ఇలా చేస్తావా" అని. ఇంకేముంది, కేవలం కొన్ని సెకన్ల వ్యవధి లో నన్ను షేపులు మార్చి థీయేటర్ అవతల చెత్త కుప్ప పక్కకి పడేసారు. పక్కకి టీ కొట్టు వాడి ఎఫ్.ఏం లో పాటోస్తోంది కుడి ఎడమైతే పొరపాటు లేదోయ్..... ఓడి పోలేదోయ్.....................".

మెల్లిగా నేను అను ని ఇష్టపడుతున్నాననే విషయం అశ్విన్ కి వాడి గాళ్ ఫ్రెండ్ కి కూడా అర్థమయింది.రాను రాను........వోడాఫోన్ యాడ్ లో డాగ్ లా తయారయింది నా పరిస్థితి. దాంట్లో కూడా ఇంతే ఆ కుక్క ఎందుకు ఫాలో అవుతుందో, ఆ పాప కి తెలీదు, కాని చూసే ప్రేక్షకులకి మాత్రం మెసేజ్ రీచ్ అవుతుంది. అర్థం కావాల్సిన వాళ్లకు అర్థం కాకుండా వేరే వాళ్లకి అర్థమవుతుంది నా లవ్ స్టొరీ. అలా ఆరు నెలలు గడచింది.

ఈ విషయం లో ఎవరైనా ఎక్స్పర్ట్ సలహాలు తీసుకుంటే బెటర్ అనిపించింది నాకు, వెంటనే అశ్విన్ గాడికి ఫోన్ చేశా. కాలర్ ట్యూన్ వినబడుతుంది "ఇది తొలి రాత్రి.. చెరగని రాత్రి, ఊర్వశి రావే.............ప్రేయసి పోవే" అని. ఎంత సేపు చేసినా...... రింగ్ అవుతుంది కాని ఎత్తట్లేదు, మళ్ళి మళ్ళి అదే పాట రిపీట్.

రింగ్ వస్తేనే "మార్తాండ బ్లాగు లో కామెంట్ పెడితే, రిటర్న్ కామెంట్ వచ్చినంత ఫాస్ట్ గా" ఫోన్ ఎత్తే అశ్విన్ గాడు ఇలా చేస్తున్నాడు అంటే సమ్ థింగ్ రాంగ్.

డైరెక్ట్ గా అశ్విన్ గాడి రూం కెళ్ళి చూసే సరికి ........................

ఒక ఫుల్ బాటిల్, మూడు, నాలుగు ఖాళీ బీరు సీసాలు అక్కడక్కడ పడున్నాయ్. వాడు తాగి పాటలు పాడుతున్నాడు. థూ........పాకి పాకి పర దేశి....................అని.

"పాకి.. పాకి.. పరా దేశి, ఉరికి ఉరికి స్వదేశీ" ఏంటి రా? అసలు మాటర్ ఏం జరిగింది. చెప్పరా. కాని వాడు నా మాటలు వినట్లేదు...మళ్ళి ఇంకో పాటందుకున్నాడు.

ఎవరి కోసం... టా.. ట్టాడ..డ.. డం .....

ఎవరి కోసం టా ట్టాడ... డం...

ఈ ప్రేమ మందిరం ఆ దేవ నందనం,

ఆ గ్రీటింగ్ కార్డు.....ట. డ డ టా డ డ డా.. ఈ సెల్లు గిఫ్టు టా ట్ట డ .. డ.. డాం........

( ఆ తర్వాత పాట రానట్టుంది ఇంకో పాట అందుకున్నాడు)

ఉన్నావా................... అసలున్నావా ? ఉంటే బీరు తాగి పడుకున్నావా.................. ఉన్నావా?.......................ఉన్న్నావా..................

ఇలా అయితే లాభం లేదు "ముళ్ళు ని ముళ్ళు తోనే తీయాలి, సెల్లు ని సెల్లు తోనే మోగించాలి" అని ఒక బీరు కొట్టి నేను కూడా ఒక పాట అందుకున్న.......

.ముస్తఫా ముస్తఫా.... డోంట్ వర్రి ముస్తఫా.......

నేనే నీ నేస్తం ముస్తఫా........

అప్పుడు గాని "దెబ్బకి మార్తాండ దిగి" వాడు ఈ లోకం లోకి రాలేదు.అప్పుడడిగాను 'ఇప్పుడు చెప్పరా అసలు నీ బాధేంటి? ఈ బాటిల్సేంటి' అని. వాడు ఒక్క ముక్క లో రెండు చెప్పేసాడు "రేపే స్వప్న కి పెళ్లి, నాకు చావు" అని.

సీన్ కట్ చేస్తే పెళ్లి కూతురు ఎవరితోనో లేచి పోయిందట అని పెళ్లి మంటపం లో అమ్మలక్కలు అందరు చెవులు కొరుక్కుంటున్నారు...........స్క్రీన్ లో ఒక వైపు ఈ సీన్. ఇంకో వైపు నేను పెళ్లి కొడుకు వేషం లో స్వప్న ని తీసుకుని పరార్.ఈ సీన్ స్క్రీన్ లో మరో వైపు.....ఇప్పుడు స్క్రీన్ మీద టైప్ కొడుతూ D i r e c t e d... By... K i s h o r e అనే అక్షరాలు.

*********ఇక్కడ ఇంటర్వెల్ బాంగ్*********

సంఘి టెంపుల్ లో స్నేహితుల సమక్షం లో అశ్విన్ కి స్వప్న కి పెళ్లి జరిపించి 'అను' వాళ్ళింట్లో నే దాచి పెట్టాం కొన్ని రోజుల పాటు (మా బాచ్ అంత కూడా వాళ్ళింట్లోనే ఉన్నాం). అను వాళ్ళ అమ్మ గారి అరిసెలు, (నాన్న గారు చిన్నపుడే సులువు గా ఉంటుందని ప్లాస్టిక్ బకెట్ తన్నేసారు) బామ్మ గారి తిట్లు, తమ్ముడి అరివీర బయంకర కాట్ల మధ్య లో అను పుట్టిన రోజు వచ్చింది. ఈ సారి బైక్ వంతు.

నెక్స్ట్ సీన్ లో..... నేను ఇరవై రెండు వేలు, షాపు వాడు ఇరవై వేలు.... ఇరవై రెండు, ఇరవై. ఇరవై రెండు, ఇరవై, ఇరవై రెండు, ఇరవై చివరికి ఇరవై కే ఖాయమయింది. నేను డబ్బుల్లెక్క పెట్టుకుంటున్నాను. "రేయ్ చచ్చు వెధవ........ అమ్మాయి కోసం నన్నే అమ్మేస్తావా. నేను బాగున్న రోజుల్లో లీటర్ కి ఎనభై ఇచ్చాను కదా రా. నువ్ తాగి నడిపినా ఆ కంపు బరించానే కాని ఏ ఒక్క రోజైనా కింద పడేసానట్రా ? "విశ్వాసం లేని బైకర్", క్రాకర్, జోకర్ ఇంకా ఎక్కువ మాట్లాడితే "ఇండియన్ క్రికెట్ జట్టు లో అజిత్ అగార్కర్". నువ్వు బాగు పడవు రోయ్, నెక్స్ట్ నీకు వచ్చే బండి లీటర్ కి ఇరవయే ఇచ్చే మంచి తాగుబోతు దొరుకుతుంది రా ఇదే నా శాపం" దూరంగా నా బైక్ నన్ను తిడుతుంది.

చివరి సారి గా నా బైక్ దగ్గరికి వెళ్లి "నా కష్టాలు చెప్పుకోవడానికైన, తీర్చుకోవడానికైనా నాకు నువ్ తప్ప ఇంకేవరున్నారే...... అందుకే అమ్మేసా.. ఈ జన్మ కే కాదు వచ్చే జన్మ జన్మ కి నువ్వే నా బైక్ గా పుట్టాలి" అని ఒక సెంటిమెంటల్ టచ్ ఇచ్చా.......... అంతే అది గుండె పగిలి పెట్రోల్ కారుస్తూ కింద వాలి పోయింది.

అర్ధ రాత్రి పన్నెండు గంటలకు షురూ పుట్టిన రోజు హంగామా........ ఫుల్ హల్ చల్... కేక్ కట్టింగ్, పాటలు, డాన్సులు డ్రింక్స్ అంతా హంగామా హంగామా. టైం తెల్లవారి నాలుగు అవుతుంది.అందరు బోల్డ్. నేను, అను మాత్రమే మెలకువ గా ఉన్నాం. నేను అను కళ్ళల్లోకి చూస్తున్నాను. నాకు అను కి మధ్య మౌనం........

ఆ మౌనాన్ని అను "మాంచి బాటా చెప్పు "తో కొట్టి తరిమేస్తూ "ఆక్స్ స్ప్రే కొట్టుకున్నవా?" అని అడిగింది. నేను లేదు అన్నట్టు గా తల అడ్డంగా ఊపాను. అంతే, అను ఒక్క సారిగా లేచి నన్ను కౌగలించుకుని గట్టిగా ఏడ్చింది. "మా నాన్న గారు చని పోయిన తర్వాత ఏ ఒక్క రోజు ఇంత సంతోషంగా గడపలేదు. చాలా రోజుల తర్వాత మా ఫామిలీ కళ్ళల్లో సంతోషం చూసింది ఈ రోజే. ఇదంతా కేవలం నీ వల్లే....... నిజంగా కిషోర్ ఇక పై నేను నిన్నోదులుకో లేను". కాని...................అంటూ తన "మెరుపు వెనక కథ" ( ఫ్లాష్ బ్యాక్ స్టోరి ) చెప్ప సాగింది అను.

"నాకు.... నాకు.... ఇంతకు ముందే పెళ్లి అయిపోయింది."

ఈ మాట వినగానే ఒక్క సారిగా, ఎక్కడో......... ఉన్న వైజాగ్ సముద్ర తీరాన ఎగిసిన అల అలానే నిలిచి పోయింది. ఆకాశం లో పక్షులు ఆగి పోయాయ్,నేల మీద చెట్లు గాలికి కదలడం ఆపేశాయి.

'మా నాన్న తన్నాల్సిన బకెట్ చాలా దగ్గర లో మా ఇంటి బాత్ రూం లోనే ఉంది అని తెలియటం తో ఆయన కాలు బాల్చి తన్నే ముందే ఉన్న ఒక్క కూతురు అత్త వారింట్లో కాలు జారాలని పన్నెండు సంవత్సరాల వయసు లోనే నా పెళ్లి జరిపించారు'. ఆ తరువాత మా వారు స్నానానికి అని పెట్టుకున్న బకెట్ మా నాన్న గారు తన్ని చని పోవడం, నా బకెట్ నే తంతారా? అని మా వారు గొడవ పెట్టడం తో మా రెండు కుటుంబాల మధ్య "పచ్చ గడ్దేస్తే పది వేల మందికి భోజనం ప్రిపేర్ చేసేంత" అగ్గి రాజుకోవడం తో నన్ను మా పుట్టింటికి పంపించేసారు".

పూర్తి గా వినగానే మళ్ళి అన్ని యదా స్థితి కి వచ్చేసాయ్.(అంటే వైజాగ్ సముద్ర తీరాన ఎగిసిన అల, ఆకాశం లో పక్షులు,నేల మీద చెట్లు అన్న మాట). నేను కూల్ గా "అంతే కదా నో ప్రోబ్లం " నేను ఊళ్ళో అమ్మ, నాన్నకి చెప్పి ఒప్పించి తీసుకొస్తా అని చెప్పి ఊరికెళ్ళి పోయాను.

ఇంటి దగ్గర.....................

మొదటి రోజు " పెళ్లి అంటే మార్తాండ బ్లాగు అనుకున్నావ్ రా ఇలా ఓపెన్ చేసి అలా విండో క్లోజ్ చేయడానికి". అది రాజమౌళి సినీమాలో కత్తి రా! సినీమా అయి పోయేంత వరకు దాన్ని డిజైన్లు డిజైన్లు గా చేసి జాగ్రత్త గా వాడుకోవాలి". నీకు ఆట లా ఉంది రా?" ఎక్కువ మాట్లాడితే ఆ కత్తి తోనే నీ తోలు తీస్తాం.

ఇంకేముంది నేను "జై కె.సి ఆర్"..... "జై జై లగడ పాటి"..........

పదవ రోజు "సరే నీ ఇష్టం వచ్చినట్టే తగలడు గాని ఆ దొంగ నిరాహార దీక్ష ఆపు, చూడ లేక చచ్చి పోతున్నాం ఇక్కడ "

ఎలా అయితే ఏంటి అమ్మ, నాన్నల్ని ఒప్పించాను. సంతోషం తో ఈ విషయం అను కి చెబుదామని హైదరాబాద్ బయలు దేరాను. "వీడేప్పుడు బయలు దేరుతాడా... వీడికెప్పుడు ఎదురు వద్దామా అని రోజూ వేచి చూసే మా వీధి నల్ల పిల్లులన్ని కూడా పని గట్టుకుని ఏదో స్ట్రైక్ లో పాల్గొంటున్నట్టున్నాయి". ఈ రోజు నాకు ఒక్కటి కూడా నాకెదురు పడలేదు. ఇక అంతా శుభమే...

అను వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళే సరికి అంతా పండగ వాతావరణం లాగా ఉంది. ఇల్లంతా అలంకరణ తో........సందడి గా ఉంది. నన్ను చూడ గానే అను వాళ్ళ అమ్మ గారు ఆప్యాయంగా పలకరించారు"ఎలా ఉన్నావ్ బాబు రా కూర్చో ,ఊళ్ళో అమ్మ నాన్న అంతా కులాసా నా?" అని. కాని నేను ఆ మాటలు వినట్లేదు నా కళ్ళు అను కోసం వెతుకుతున్నాయ్. అంత లో అటు గా వెళ్తున్నా ఒకతన్ని పిలిచి పరిచయం చేసింది."ఇతని పేరు కమల్, అను భర్త. అను ని కాపురానికి తీసుకెళ్ళడానికి వచ్చాడు" అని.

నాకు ఒక్క సారి గా ప్రపంచం స్తంభించి పోయినట్టు అనిపించింది. అటు వైపు గా వస్తున్న అను నన్ను చూసి అప్రయత్నంగా తలుపు చాటుకి వెళ్లి పోయింది. నాకు దూరంగా కన్నీటి తో తడిసిన అను పాదాలు మాత్రమే కనబడుతున్నాయి. ఇంకా ఎక్కువ సేపు అక్కడ ఉండడం మంచిది కాదు అనిపించింది.

ఎక్కడున్నా తను హ్యాపీ గా ఉంటే చాలు అనుకుని వచ్చేసాను తనకి దూరంగా...........
కాని నేను కోరే ఏ కోర్కె ని తీర్చని దేవుడు ఈ కోర్కె ని కూడా తీర్చ లేదు.......
సరిగ్గా రెండు నెలలకి తెలిసింది, అను కాపురానికి వెళ్ళిన మరుసటి రోజే ఆత్మ హత్య చేసుకుందని....................

మగవాళ్ళం మనం ఏదో........ ప్రేమించేసాం అనుకుంటాం కాని ప్రేమించే విషయం లో మనం ఆడ వాళ్ళ కంటే తక్కువే...........

ఆడపిల్ల..... అగ్గిపుల్ల..... సబ్బుబిళ్ళ (టైటిల్ జస్టిఫికేషన్) ఇవన్నీ వేరొకరి కోసం తమ జీవితాన్ని త్యాగం చేసేవే...........

దోస దొంగనాథ్ గారి "బద్మాష్ బాడుకావ్"

2010-01-21T14:01:00.073+05:30

ఈ రోజు ఉదయాన్నే ఆరు గంటలకే నిద్ర లేచి ఎంత దగ్గరైతే అంత తాజదనాన్నిచ్చే "ఉప్పు లేని టూత్ పేస్టు" తో పళ్ళు తోముకుని చాలా హుషారుగా ఈల పాటలు పాడుకుంటూ సినీ తారల సబ్బుతో స్నానం ముగించి, అమ్మాయిలంతా నా వెంట బడేట్టు "ఆక్స్" స్ప్రే కొట్టుకుని నేను ముచ్చట పడి కొనుక్కున్న సూట్ వేసుకుని రెడీ అయ్యాను. ఏంటి పది గంటలకు కాని నిద్ర లేవకుండా, పళ్ళు తోముకోకుండానే ఆఫీస్ కి వెళ్ళే కిషోర్ ఏంటి, ఇలా రెడీ అవడం ఏంటి అనుకుంటున్నారా? ఆఫీస్ కి అయితే అలాగే వెళ్ళే వాణ్ని. కాని ఇప్పుడు వెళ్ళేది ఆఫీస్ కి కాదు."బద్మాష్ బాడుకావ్" షూటింగ్ కి. ఆ టైటిల్ ఏంటి అనుకుంటున్నారా? మీకు తెలుసు గా మన డైరెక్టర్ "దోస దొంగనాథ్" గారికి "తిట్ల సెంటిమెంట్" ఉందని.

నైట్ పడుకునే ముందు బాస్ దగ్గర నుండి మెసేజ్ వచ్చింది. ఏంటి అని చూసుకునే సరికి " kishore sharply 8 'o' clock you have to be at "బద్మాష్ బాడుకావ్" shooting spot" అని ఉంది. ఎన్నో రోజుల నుండి అనుకుంటున్నా సినీమా షూటింగ్ ఎలా ఉంటుందో చూడాలని. ఇప్పటికి చాన్స్ దొరికింది. అన్నట్టు ఆ సినీమా యూనిట్ ని ఇంటర్వ్యూ చేసేది కూడా నేనేనండోయ్.మా ఆఫీస్ కార్ వచ్చి నన్ను రిసీవ్ చేసుకుని కరెక్ట్ గా ఎనిమిది గంటలకి నన్ను "బద్మాష్ బాడుకావ్" షూటింగ్ స్పాట్ దగ్గర దిగబెట్టింది.

అక్కడ షూటింగ్ జరగట్లేదు.మెయిన్ ఆర్టిస్టులంతా మేకప్ తో రెడీ గా ఉన్నారు. షూటింగ్ కి కావలసిన ఫెసిలిటీస్ అన్ని ఉన్నాయ్, జూనియర్ ఆర్టిస్టులంతా గుంపులు గుంపులు గా చేరి మాట్లాడుకుంటున్నారు.స్టంట్ మాస్టర్ వాళ్ళ శిష్యులతో అంటున్నాడు, ఛా ఎప్పుడు ఇలా కాదే, ఏంటి ఇలా అయింది? అని. అందరి ముఖాల్లోనూ ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఇంకా ఎవరి గురించి వెయిటింగ్ అని నేను అనుకుంటుండగానే దూరం నుంచి ఒక యూనిట్ బాయ్ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి మోస పోస్తూ "సార్ టిఫిన్స్ వచ్చాయ్, రండి" అని అనగానే సినిమాకి లక్షల్లో రేమునరేషన్ తీసుకునే మెయిన్ ఆర్టిస్టులతో సహా అందరు "రెండు రూపాయలకే కిలో బియ్యానికి"ఎగ బడ్డట్టు ఎగబడ్డారు." వార్నీ దీనికోసమా అప్పటి నుండి పనులన్నీ ఆపి టెన్షన్ గా ఎదురు చూస్తుంది"

ఇంతలో అక్కడికి ఆ సినిమా కి పని చేసే పేరు పొందిన ఒక "మేకప్ మెన్" వచ్చాడు. నేను మేకప్ మెన్ ముందు మైక్ పెట్టి "సర్ ఈ చిత్రానికి మీరు హీరో గారికి హాలివుడ్ రేంజ్ లో మేకప్ చేస్తున్నట్టు ప్రచారం జరుగుతుంది కేవలం హీరో గారి హెయిర్ స్టైల్ కే కోటి రూపాయలు ఖర్చు పెడుతున్నట్టు వినికిడి ఇది నిజమేనా సర్" అని అడిగాను. దానికి ఆ మేకప్ మెన్ "yeah yeah sure. just now i will show u" అని చెప్పి అక్కడే ఉన్న హీరో కి ఒక "గార్నియర్ షాంపూ యాడ్ లో మోడల్ పెట్టుకునే విగ్ ఒకటి పెట్టి, "సన్నటి బొంత పురుగు" లాంటి పిల్లి గడ్డం (ఫ్రెంచ్ బెయర్డ్) ఒకటి మూతి కింద తగిలించి ఇదే హీరో గారి మేకప్, చాలా డిఫరెంట్ గా ఉంది కదూ అసలు ప్రేక్షకులేవరు గుర్తు పట్టరు. దీని కోసమే హీరో గారు,నేను 30 డేస్ హాలివుడ్ లో తర్ఫీదు తీసుకుని వచ్చాము". అని చెప్పాడు. నేను పక్కకి తిరిగి చూసే సరికి నిర్మాత నెత్తి మీద తడి బట్టేసుకుని ఒక నవారు చైర్ లో కూర్చుని ఉన్నాడు. పాపం నిర్మాత ని చూస్తుంటే మేకప్ మెన్ చెప్పింది నిజమే లాగుంది.

అప్పుడే నిర్మాత ఆ చైర్ లోంచి లేచి "డైరెక్టర్" తో ఇప్పుడు తీయ బోయే సీన్ ఏంటి అని అడిగాడు. డైరెక్టర్ తీవ్రంగా ఆలోచించి "హే అప్పా రావు ఇట్రా" అని తన అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్ ని పిలిచి,"జస్ట్ ఫైవ్ మినట్స్" అని చెప్పి అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్ ని వెంటబెట్టుకుని "అన్ని సౌకర్యాలున్న ఒక లక్సరీ షూటింగ్ బస్సు (మేకప్ కారవాన్) లోపలి కి తీసుకెళ్ళాడు. కొద్ది సేపటి తర్వాత బయటికి వచ్చి "ఆ సర్ షాట్ రెడీ" అని చెప్పి కెమెరా మెన్ ని పిలిచి సీన్ చెప్పి లైటింగ్ ఎలా సెట్ చేద్దాం, షాట్ ఏ యాంగిల్ లో తీద్దాం అని అడుగుతున్నాడు. అప్పుడు కెమెరా మెన్ "హే సుబ్బా రావు ఇట్రా" అని తన అసిస్టెంట్ ని పిలిచి,"జస్ట్ ఫైవ్ మినట్స్" అని చెప్పి తన తో పాటు తీసుకుని మళ్ళి అదే బస్సు లోకి వెళ్ళాడు.

నాకెందుకో డౌట్ వచ్చింది "ఎవరు ఎవర్ని ఏం అడిగిన "జస్ట్ ఫైవ్ మినట్స్" అని చెప్పి ఆ బస్సు లోకే వెళ్తున్నారు ఏంటి అని" నేను వెనకాల నుంచి విండో ఓపెన్ చేసి చూసాను. కెమెరా మెన్ డైరెక్టర్ ని ఉద్దేశించి తన అసిస్టెంట్ తో అంటున్నాడు." వీడేదో ఒరిజినల్ సినిమా తీసినట్టు ఫీల్ అవుతున్నాడు, అన్ని సీన్స్ ఏదో ఒక హాలివుడ్ మూవీ నుంచి కాపీ చేసినవే కదా, సుబ్బారావు కంపూటర్ ఆన్ చేసి రీసెంట్ ఫైల్స్ చూడు, వాడు చెప్పిన సీన్ ఉంటుంది", నిజంగానే ఓపెన్ చేయగానే "ది న్యూ పోలీసు స్టొరీ" అనే ఇంగ్లీష్ మూవీ వస్తుంది. డైరెక్టర్ చెప్పిన సీన్ దాంట్లో నుండి కాపీ కొట్టిందే. ఆ సీన్ లైటింగ్, యాంగిల్ చూసుకుని బయటికి వచ్చి సర్ ఓ.కే అన్నాడు." వార్నీ దీన్ని బట్టి చూస్తే వీలు చేసేది అంత కాపీ యేనా" అని ఆశ్చర్య పోయాను.నెక్స్ట్ హీరో గారికి సీన్ చెప్పగానే హీరో కూడా "జస్ట్ ఫైవ్ మినట్స్" అని చెప్పి మళ్ళి అదే బస్ లోపలికి వెళ్ళాడు. ఎందుకేల్లాడో నేను చెప్పకర్లేదు, ఈ పాటికి మీకే అర్థమై ఉంటుంది.

కాపీ కొట్టిన సీన్ ని సక్సెస్ ఫుల్ గా చిత్రీకరించి షూటింగ్ గ్యాప్ లో "కొద్ది సేపు ఒకరిని ఒకరు పోగుడుకునే కార్యక్రమం కోసం మరియు సినీమా ప్రమోషన్ లో బాగంగా" నన్ను పిలిచారు ఇంటర్వ్యూ ఇవ్వడానికి. సెట్ లో హీరో, హీరోయిన్ "పడుకునే దీపిక", ప్రధాన పాత్ర దారి డా. మో"గన్" బాబు, డైరెక్టర్ "దోస దొంగనాథ్", నిర్మాత "దారిన పోయే దానయ్య", ఆర్ట్ డైరెక్టర్ కూర్చుని ఉన్నారు.

నేను: మీ ఈ "బద్మాష్ బాడుకావ్" సినీమా ఎలా ఉంటుంది సర్? ఆడియన్స్ ఎలా రిసీవ్ చేసుకుంటారు అని మీరు అనుకుంటున్నారు సర్?

డైరెక్టర్: ఈ "బద్మాష్ బాడుకావ్" సినీమా ని చుసినట్టైతే ఇది ఒక డిఫరెంట్ మూవీ. నాకు తెలిసి తెలుగు స్క్రీన్ మీద ఇంత వరకు ఇలాంటి కథే రాలేదు అంటే నమ్మండి.హీరో కారెక్టర్ వచ్చి ఒక "మాస్" పేద వాడు, హీరోయిన్ వచ్చి చాలా రిచ్. ఇద్దరు ఎలా కలిసారు అన్నది ఇంటరెస్టింగ్ పాయింట్. కదండీ నిర్మాత గారు.

నేను: "విలన్" హీరోయిన్ ఫాదరా సర్?

డైరెక్టర్: అరె!మీరు బలే కనిపెట్టేసారే. మా అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్ చెప్పాడా మీకు?

నేను: హి హీ..........(మనసు లో .....దీనికి వేరే ఒకడు చెప్పలట్రా..."మార్తాండ బ్లాగు లో మ్యాటర్ ఉంటుందనుకుని క్రమం తప్పకుండా ఫాలో అయ్యే వాడి ఫేసు నీదీను"....... ఇలాంటి కథ ఉన్న ఏ సినిమా చూసిన హీరోయిన్ నాన్నే కదరా విలన్).

నిర్మాత: (పక్కనున్న తడిసిన తడి బట్ట ఒకటి తీసుకుని నెత్తి మీద వేసుకుని) ఔను కద..... అబ్బాయి ఇది సా..........నా ......... డిఫరెంట్ మూవీ.

నేను: డైరెక్టర్ గారు మీరు ఈ మూవీ కి ఈ హీరో నే కరక్ట్ అని ఎలా అనిపించింది.

డైరెక్టర్: నేను కథ రాసుకునే అప్పుడే నాకు దాంట్లో హీరో గారి బాడి లాంగ్వేజ్ కనిపించింది. అలాగే సార్ లుక్స్, సార్ స్టార్ స్టేటస్ ఇవన్ని కూడా కథకి ప్లస్ అవుతాయి.(మనసులో...........ఈ కథ ఎంత మందికి చెప్పిన ఈ బకరా హీరో తప్ప ఎవడు ఒప్పుకోలేదు, లేక పోతేనా వీడు నా సినీమా లో కమెడియన్ కి కూడా పనికి రాడు). అందం లో అక్కడ హాలివుడ్ లో ఎంజలిన జోలి, మళ్ళి నెక్స్ట్ డైరెక్ట్ ఇక్కడ మన హీరోనే.

డైరెక్టర్ అసలు ఇపుడు హీరో ని పోగిడాడా, లేక అమ్మాయి తో పోల్చి తిట్టాడా? లేక అసలు వీడికి ఎంజలిన జోలి అంటే అమ్మాయి అని తెలియదా? సరే లే ఏదైతే మనకేంటి మనం తరువాతి ప్రశ్న కి వెళ్లి పోదాం.

నేను: సార్ డైరెక్టర్ "దోస దొంగనాథ్" గారు మీ ప్రతి సినీమా లో డైలాగ్స్ చాలా కొత్తగా (చెత్త గా) ఉంటాయ్ కదా, మరీ ఈ సినిమా లో డైలాగ్స్?

డైరెక్టర్ "దోస దొంగనాథ్": "రేయ్ నేను నా బుర్ర లో ఒక్కసారి ఫిక్స్ అయితే మీ పుర్ర్రే పగిలేంత వరకు మీ అమ్మా మొగుడే కాదు మా అమ్మా మొగుడు వచ్చి చెప్పినా వినేదే లేదు" ఇది హీరో ఇంట్రడక్షన్ లో రౌడి లతో చెప్పే డైలాగ్.

నేను: సార్ ఈ సినిమాను "ఏ అమ్మా మొగుడు" వద్దని చెప్పినా జనాలు ఈ సినీమా ను వదలరు సార్. ఐ మీన్ చూస్తారు సార్.(ఇది మాత్రం నిజం).

డైరెక్టర్ "దోస దొంగనాథ్": ఈ సినీమా లో హీరో హీరోయిన్ తో చెప్పే ఒక డైలాగ్."ఒసేయ్ నేను ఒక ఎర్రి......, నేను ఒక చెత్త వెధవ, నేను పెద్ద "బద్మాష్ బాడుకావ్" ని (టైటిల్ జస్టిఫికేషన్). ఐన సరే నువ్ నన్నే లవ్ చేయాలే, ఎందుకంటే ఆ దేవుడు, మీ బాబూ ఇద్దరూ... నిన్ను నా కోసమే పుట్టించారు కాబట్టి. "రా..... వచ్చి వాటేసుకుని ముద్దులేట్టేసుకోవే........... మనలో మనకు మొహమాటాలేంటే".

నేను: మరీ అప్పుడు నెక్స్ట్ హీరోయిన్ డైలాగ్ ఏంటి సార్.

డైరెక్టర్ "దోస దొంగనాథ్": అదోచ్చి హీరోయిన్ ఫస్ట్ డైలాగ్ " రేయ్ నీ యబ్బా..దొంగ నా కొడకా....! బలుపెక్కి బజార్ లో కొట్టుకుంటూన్నావ్ రా. నీది లాగి................కట్ చేస్తా" అనగానే హీరోయిన్ వెంట పడుతూ వెంటనే హీరో సాంగ్.

నేను: సార్ నిర్మాత గారు, ఈ సినిమా కోసం స్పెషల్ గా మిమ్మల్ని డైరెక్టర్ ఒక సెట్టు వేయించమని అడిగారట. దాని గురించి కొంచం మా ప్రేక్షకుల కోసం.

నిర్మాత: (మనసులో ............ఈ వెధవ డైరెక్టర్ ఒక సెట్టే అడిగాడా..ఇంకా చాలా చాలా అడిగాడు, బ్యాంకాక్ షూటింగ్ లో ఉన్నపుడు హైదరాబాద్ హోటల్ తాజ్ నుంచి బిర్యానీలు, తమిళనాడు వజ్ర మీన్లు, ఇక్కడ షూటింగ్ చేసినపుడేమో లాస్ వేగాస్ లో పార్టి మేను ఐటమ్స్ .........ఇవన్ని ఎవడితో చెప్పుకోవాలి) నిజమేనండి పది కోట్ల రూపాయలతో ఒక హాలివుడ్ స్మశానం సెట్ వేయించాము. మీరు దాని గురించి మా ఆర్ట్ డైరెక్టర్ ని అడగండి.

ఆర్ట్ డైరెక్టర్: నేను "అదిగో పులి అంటే ఇదిగో తారక రత్న" అనే సినిమా షూటింగ్ లో ఉన్నపుడు డైరెక్టర్ గారి దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది. ఇలా ఒక స్మశానం సెట్ వేయాలని. నేను సార్ కి చాలా డిజైన్స్ చూపించాను. కాని ఏది ఓ.కే. కాలేదు.అంతలో మా చిన్నాడు నేను నా చిన్నపుడు గీసిన మా ఇంటి బొమ్మల బుక్ తో ఆడుకుంటున్నాడు.డైరెక్టర్ సార్ వాటిని చూసి షాకై " సార్ నేను అనుకుంటున్నా స్మశానం ఇలానే ఉంటుంది సార్, ఇది ఓ.కే. అన్నాడు " అలా ఆ సెట్టు కి ప్రాణం పోసాను.

నేను: (మనసు లో.......అబ్బో చాలా ఉందే కథ....................ఇది కూడా ఒక రకం పబ్లిసిటి నా ............ )

అంతలో గిటార్ పట్టుకుని ఒక వింత మనిషి అటు వైపు గా రాగానే డైరెక్టర్ నాకు పరిచయం చేసాడు ఇతనే మా సినిమా "మ్యూజిక్ డైరెక్టర్" బక్రి అని.( మే బి చేతిలో ఆ గిటార్ లేక పోతే మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ అని గుర్తు పట్టరు అని గిటార్ పట్టుకుని తిరుగుతుంటాడు కావచ్చు). వచ్చి రాగానే "బత్తే........... ఎహే బత్తే... ఆ సత్తే......... ఆ బత్తే" అంటూ పాడటం మొదలెట్టాడు.ఆ దెబ్బ కి అప్పటిదాకా సెట్లో దాక్కున్న ఎలుకలన్నీకూడా పరుగు లంకించుకున్నాయి.

నేను: సార్ ఈ సినీమా లో పాటలు ఎలా ఉంటాయ్. కొంచం ఆడియో గురించి చెప్పండి సర్.

మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ బక్రి : నేను ఆ మధ్య దుబాయ్ లో స్టేజి షో కి వెళ్లినపుడు నన్ను అక్కడి తెలుగు వాళ్ళు "తెలుగు హిమేష్ రేష్మియా" అని పొగిడారు. నేను పాట పాడుతుంటే ఆనందం తో వాళ్ళు టి-షర్ట్స్, గాగుల్స్ నా మీదకి విసిరారు.

నేను: ఆ షో లో కి చెప్పులు, వాటర్ బాటిళ్ళు ఆలో లేదు కదా సార్.( అవి ఉంటే టి-షర్ట్స్, గాగుల్స్ఎందుకు విసురుతారు)

మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ బక్రి : యా!.ఇట్స్ సర్ప్రైసింగ్. నీకెలా తెలుసు. ఆ షో కి నువ్ కూడా వచ్చావా?

నేను:(మనసులో .........అంత దైర్యం నాకెక్కడిది, ఐనా పాటల గురించి చెప్పమంటే చెదలు పట్టిన చరిత్ర చేబుతావేంటి రా.......ఐన "ఫూచర్ హిమేష్ రేష్మియా" అంటే పోగిడినట్టు కాదు రా తిట్టినట్టు. "ఆనాడు ఆ "బ్రిటిష్" వాళ్ళు మనల్ని పాలించి చంపుకు తింటే ఈనాడు ఈ "హిమేష్" పాడి చంపుకు తింటున్నాడు".) సార్ ఇంతకి పాటల గురించి చెప్ప లేదు మీరు.

మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ బక్రి : ఎప్పుడయ్య మీ మీడియా వాళ్ళు డెవలప్ అయ్యేది, అర్థం చేసుకోవాలి. అంటే నేను అంత బాగా ఈ సినీమా కి మ్యూజిక్ ఇచ్చానన్న మాట.

నేను: హీరోయిన్"పడుకునే దీపిక" గారు మీరు చెప్పండి మీ కారెక్టర్ గురించి.

"పడుకునే దీపిక" : yeah, i am "పడుకునే దీపిక". it's my first film in టెల్గు. టెల్గు పీపుల్ కి నా వందనం.(అని కాసేపు ప్రొడ్యూసర్, డైరెక్టర్ చేసిన చిలిపి పనులు గుర్తుకు తెచ్చుకుని నవ్వి.........) and i am very thankful to my producer "దారిన పోయే దానయ్య" గేరు and డిరెక్టర్ "దోస దొంగనాథ్" గేరు. in this movie i am doing the very bubly role and very interesting charector.my heero is so supportive.(మళ్ళి నవ్వు.......హీరో చేసిన చిలిపి పనులు గుర్తుకు తెచ్చుకుని...)

నేను: హీరోయిన్ గారు మీరు ఈ సినీమాలో హీరో గారి బాబు తో నటించారు కదా. ఆ అనుభవం ఎలా ఉంది.

"పడుకునే దీపిక" : yeah i did in one scene. అది వచ్చి హీరో గేరి అబ్బాయి తో "పడుకునే" సీన్.

హీరో: మేడం అది "పడుకునే" సీన్ కాదు, "ఆడుకునే" సీన్.

"పడుకునే దీపిక" : yeah, yeah its playing with the boy.

నేను: హీరో గారు మీరు చెప్పండి ఈ సినిమా కథ వింటున్నపుడు మీకు ఎలా అనిపించింది.

హీరో: నేను ఈ కథ వింటున్నపుడే చాలా ఫ్రెష్ గా అనిపించింది.ఇది ఒక అన్ని కమర్షియల్ విలువలున్న డిఫరెంట్ సబ్జెక్ట్. దీంట్లో అంతర్లీనంగా ఒక మెసేజ్ కూడా ఉంటుంది.ఇలాంటి ఒక సినీమా కి "దారిన పోయే దానయ్య" లాంటి ఎక్కడా కంప్రమైజ్ కాని నిర్మాత దొరకడం మా అదృష్టం. (మొన్నే నిర్మాత హీరో గారి పుట్టిన రోజు కి మెర్సిడెజ్ బెంజ్ కార్ గిఫ్ట్ గా ఇచ్చాడు). ఇక డైరెక్టర్ "దోస దొంగనాథ్" తో షూటింగ్ అంటే అసలు షూటింగ్ చేసినట్టే ఉండదు. నా అబిమానులు మెచ్చే చిత్రమవుతుంది ఇది. "కచ్చితంగా ఈ చిత్రం నాకు ఒక విందు భోజనం లాంటిది".

పక్కనున్నఅసిస్టెంట్ డైరెక్టర్ మనసు లో గోనుక్కుంటున్నాడు, " ఇక్కడ కూడా తిండి ధ్యాసే,పిజ్జా కార్నర్ లో సాఫ్ట్ వేర్ వాళ్ళు సగం తిని మిగిల్చిన పిజ్జాలని హాఫ్ రేటుకు కొనుక్కుని తినే వెధవ". "దోస దొంగనాథ్" తో షూటింగ్ అంటే అసలు షూటింగ్ చేసినట్టే ఉండదా. అది నిజమేలే అంతా అసిస్టెంట్ డైరేక్టర్లె చూసుకుంటే ఆ దోస మొహం తో షూటింగ్ చేసినట్టు ఎలా ఉంటుంది.

నేను: విలక్షణ నటుడు డా. మో"గన్" బాబు గారు, సార్ మీరు చెప్పండి మీ పాత్ర గురించి.

డా. మో"గన్" బాబు: ఆ బాబా దయ వల్ల మా గురువు గారు "డా.బాసరి" దయ వల్ల నేను 500 కు పైన సినీమాల్లో నటుడి గా వివిధ రకాల పత్రాలు చేసాను. 50 కి పైగా సినీమాలు నిర్మించాను, ఇంకా నిర్మిస్తూనే ఉన్నాను. వంద కి పైగా సినీమాల్లో హీరో గా నటించాను.నేను "నా నికేతన్" స్థాపించి పది వేల మంది పిల్లలకి చదువు చెప్పిస్తున్నాను. "నేను కాదా లెజెండు". అసలు లెజెండు కి సెలబ్రిటీ కి తేడా ఏంటి? నీకు తెలుసా?

నేను: వాయ్యో!........ మనోడు ఇంకా ఆ "రాగోత్సవాల" నుండి ఇంకా తెరుకోనట్టున్నాడు. సార్ సార్ అది కాదు సార్ ఈ సినీమా గురించి మీ అబిమానులకి చెప్పేది ఏమైనా ఉందా.

డా. మో"గన్" బాబు: నేను అబిమానులకి చెప్పేది ఒక్కటే మనం ఆ నటుని అబిమానుల్లా చిల్లర పనులు , వెర్రి చేష్టలు చేయ కూడదు. మనం క్రమ శిక్షణ తో మెలగాలి, డిసిప్లెన్ గా ఉండాలి. చివరి గా చెప్పేది ఒక్కటే...... ఈ సినీ ఇండస్ట్రి ఏ ఒక్కరి సొత్తు కాదు, ఈ కళామ తల్లి అందరిది.

వార్నీ....... ఈయన గారికి మైకు ,మీడియా వాళ్ళు కనబడితే చాలు ఆ నటున్ని దెప్పి పొడవడమే పని గా పెట్టుకున్నట్టుంది అనుకుంటూ ఉండగానే దూరంగా ఇంకో అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్ "సార్ షాట్ రెడీ" అని అరిచాడు.

నేను: సార్ ఈ ప్రోగ్రాం ముగించే ముందు మీరు మీ యూనిట్ తరుపున మా ప్రేక్షకులకి...........(అనగానే)

నిర్మాత: ఎందయ్యో! ఈ ప్రోగ్రాం సూసేందుకు ఆళ్ళకి కూడా డబ్బులీయల్నా ఏందీ? ఇపుడు మీ టి.వి. వోల్లకిచ్చెందుకే నేను మా యావిడ నగలు తక్కట్టు పెట్టుండ్ల?

నేను: అది కాదు సార్ సందేశం.

నిర్మాత: అట్నా.... "తల నొప్పి కి యశోద సూపర్ స్పెషాలిటీ హాస్పిటల్ లో బిల్ కట్టినంత పని చేసావ్ కదయ్యా . సరే కానియ్.

"ఇప్పటికే నెట్ లో దొంగతనంగా(పబ్లిసిటీ కోసం మేమే ముందుగా) రిలీజ్ ఐన మా పాటల్ని మీరు చాలా బాగా ఆదరిస్తున్నారు. అలాగే నిర్మాత ల్యాబు వాళ్ళకి డబ్బులు కట్టిన తర్వాత విడుదలయ్యే మా సినీమా ని కచ్చితంగా థియేటర్ల లోనే చూసి ఆదరించండి. అండ్ కిల్ పైరసీ. పైరసీ సిడీలు ఎక్కడ దొరికినా మాకు ఇన్ఫార్మ్ చేయండి. మా హీరో వచ్చి ఆ షాపు వాడికి డబ్బులిచ్చి చితకబాది కొంచం మాస్ ఇమేజ్ పెంచుకుంటాడు. అది కూడా మా సినీమా పబ్లిసిటి కి ఉపయోగ పడుతుంది.ఈ అవకాశం మాక్కల్పించిన "ఓ" టి.వి యాజమాన్యానికి, ప్రేక్షకులకి ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటూ సెలవు".

బ్లాగు సోదరులకి భోగి సంక్రాంతి కనుమ శుభాకాంక్షలు.

2010-01-13T13:10:00.001+05:30

బ్లాగు సోదరులకి భోగి సంక్రాంతి కనుమ శుభాకాంక్షలు.

ఒక నిక్కరు, ఒక ఐస్ ప్రూట్, ఒక సైకిల్ టైర్. ఇదీ స్టొరీ !

2010-01-11T11:16:00.000+05:30

నేను అంతర్జాలం తెరిచి చూస్తున్నాను.ఏవైనా కొత్త గా పిల్లి మొగ్గలు వేద్దామని ఆలోచిస్తున్నాను. అంతలోనే ట్రింగ్ ట్రింగ్ మని శబ్దం.అదీ మా ఆఫీస్ ల్యాండ్ లైన్. దీనికి చాలా కుళ్ళు ఎక్కువ, నేను ఎప్పుడు నెట్ ఓపెన్ చేసిన ఇది గమనించి కావాలని మరీ డిస్టర్బ్ చేస్తుంది.ఎందుకంటారా? మనకి నెట్ రాకముందు రోజు దీని తోనే గడిపేది.ఫ్రెండ్స్ ని తిట్టాలన్నా, గాళ్ ఫ్రెండ్స్ తో కబుర్లకైన,లవర్ తో తిట్లు తినాలన్నా అప్పుడు అదే గతి. వేరే ఆల్టర్ నేటివ్ లేదు. నెట్ వచ్చాక ఆన్ లైన్ లో ఎక్కువ వుండడం స్టార్ట్ చేసాను. ఇక అప్పటి నుండి సవతి పోరు స్టార్ట్ ఐంది. అందుకే నేను తీయలేదు. మళ్ళి ఫోన్ వచ్చింది. కాని ఈ సారి అది ట్రింగ్ ట్రింగ్ అనలేదు."రేయ్ ఎదవా రోజు కి 20 గంటలు దానితోనే ఉంటున్నావ్ కదరా, కనీసం అప్పుడప్పుడైనా నన్ను చూడు. అక్కడ నాగార్జున నన్ను ఓ.......పిసికేస్తున్నాడు, నువ్వు అనుష్క ని పంపించలేదని".

అయ్ బాబోయ్ అదేంటి నేను పంపించా కదా! అనుకుని ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసాను. ఫోన్ లో మా బాస్ చెవి లో పుల్ల తో తిప్పుకుంటూ లేజీ...గా "ఏం కిషోర్ నీకు తెలుసుగా నాన్న అక్కినేని కి కనీసం వారానికి ఒక్కరోజైనా "అనుష్క" ని పంపించాలని, అనుష్క ని కింది నుండి పై దాకా చూడకపోతే నిద్ర పట్టదని, ఏంటి ఈ వారం పంపించలేదు. "లేదు సర్ నేను త్రిష, నయనతార, తమన్నా లతో పాటు అనుష్క ని కూడా పంపించాను కదా సార్. మీ దగ్గరకు రాలేదా? అని అడిగాను. 'ఆ వచ్చింది కాని అబ్బాయ్ "నాగ చైతన్య" ఏదో కొత్త సినిమాకి ఫైనాన్షియర్ దొరికితే "అనుష్క ని ఆ ఫైనాన్షియర్ దగ్గరకి తీసుకెళ్ళాడు. నువ్ మళ్ళి పట్రా వెళ్లి అర్జెంట్ గా.

మీరేం కంగారు పడొద్దు నేను ఆ పాయింట్ కే వస్తున్నా. మా బాస్ కి సినీమాల పిచ్చి. ఆఫీస్ కి సంబంధించి విషయాలన్నీ కూడా ఆయన సినీమా బాషలోనే మాట్లాడతాడు. త్రిష అంటే సేల్స్ స్టేట్ మెంట్, నయనతార అంటే స్టాక్ స్టేట్ మెంట్, తమన్నా అంటే అవుట్ స్టాండింగ్ స్టేట్ మెంట్, అనుష్క అంటే బ్యాంకు స్టేట్ మెంట్. సినీమా అంటే ఫ్యాక్టరీ.

సరేలే వేల్లోద్దాం, బ్యాంకు కూడా మా ఆఫీస్ కి "అజిత్ అగార్కర్ బౌలింగ్ లో ఆడం గిల్ క్రిస్ట్ సిక్సర్ కొట్టినంత దగ్గరే" కదా అని నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను. గంట సేపు లైన్ లో నిలబడి అనుష్క ని పట్టుకుని బయలు దేరాను.

బ్యాంకు నుండి వస్తుంటే దారిలో ఒక పిల్లాడు "ఒక బుల్లి నిక్కరు వేసుకుని ముక్కులోంచి చీముడు కారి పై పెదవిని తాకుతుంటే ఒకచేత్తో పుల్ల ఐస్ ప్రుట్ ని నోట్లో పెట్టుకుని తింటూ,అప్పుడప్పుడు జారిపోయే నిక్కరును అదే చేత్తో పైకి లాక్కుంటూ, ఇంకో చేత్తో సైకిల్ టైర్ అట ఆడుతూ పరిగెడుతున్నాడు". (వాహ్,సేబాష్ సేబాష్ రా కిషోర్. చీముడు ముక్కు, నోట్లో ఐస్ ప్రుట్, చేతిలో టైర్. ఇలాంటి గ్రేట్ కాంబినేషన్స్ నీకు తప్ప ఎవరికి తట్టవ్ రా. నువ్ దంచేయ్ ఇక. ఏమైనా అయితే నేను చూస్కుంట. ఎలాగు పారి పోయి దాక్కోవడానికి మనకు పాకిస్తాన్ కూడా ఉంది కదా) నాకు ఆ సీన్ చూడగానే నా కళ్ళ ముందు గుండ్రాలు గుండ్రాలు తిరుగుతూ నేను ఫ్లాష్ బాక్ కి వెళ్ళలేదు. సింపుల్ గా కెమెరా పక్కనున్న మురికి కాలువ మీదకి వెళ్ళింది.దాంట్లో మురికి నీళ్ళని కొద్ది సేపు చూపించి మళ్ళి యధా స్థానానికి వస్తే మా ఊళ్ళో మురికి కాలువ పక్కన నేను, అశ్విన్ గాడు నిక్కర్లేసుకుని నోట్లో పుల్ల ఐస్ ప్రుట్ తో.అప్పుడు నా వయస్సు 8 సంవత్సరాలు .

"అరేయ్ ప్లీజ్ రా ఒక్క గంట సేపు ఇవ్వురా ఆడుకుని మళ్ళి నీ టైర్ నీకు ఇచ్చేస్తా ప్లీజ్ రా దయచేసి" అని నేను బతిమాలుతున్నాను అశ్విన్ గాడిని. "నేను ఇవ్వను పో, మొన్న నన్ను కాదని ఆ గోపి గాడితో గోలిలాడావ్ కదా. నీ దోస్త్ కటీఫ్ అన్నా కదా పో" అని అశ్విన్ గాడు. కొద్ది సేపు అలా అడిగి ఇక లాభం లేదని బ్లాక్ మెయిలింగ్ కి దిగాను."టాన్, టాన్" రేయ్ అశ్విన్ నువ్ ఆ టైర్ నాకు ఇవ్వకపోతే "అను వాళ్ళ పెద్దక్క కి లవ్ లెటర్లు పాస్ చేసేది నువ్వే అని చెబుతా అను తో" తెలుసు గా అదీ అసలే "రెండు జడల సన్నపనేని" అని.అనేసరికి "చెప్పుకో అయితే ఏంటి నేను కూడా చెబుతా అను వాళ్ళ చిన్న అక్కయ్య కి లవ్ లెటర్లు పాస్ చేసేది నువ్వే అని నేను కూడా చెబుతా" అని వాడు రివర్స్ పంచ్ ఇచ్చాడు. అమ్మో ఈ విషయం దానికి తెలిస్తే ఏమైనా ఉందా అదీ "రెండు జడల సన్నపనేని" తో పాటు, "గాగ్రా చొలి గంగా భవాని" కూడా అవుతుంది.

అంతలోనే అక్కడ ఏదో భూకంపం రాబోతున్నట్టు చిన్న అలికిడి.ఒకే సారి పెద్ద హోరు గాలి.ఆ గాలిలో ఆ ఉక్కు పాదాల కింద మేం నలగలెం అన్నట్టు గా ఏందీ పోయి రాలిన ఆకులన్నీ పనిగట్టుకుని ఎటో వెళ్లి పోతున్నాయ్. అనుమానం ఏమి లేదు కచ్చితంగా 'అను' ఈ దరి దాపుల్లోనే ఉంది అనడానికి సూచనలు.ఆకు పచ్చ లంగా, తెల్ల చొక్కా, పసుపు రిబ్బన్లుకట్టుకుని కారే చీముడు ముక్కు తో నోట్లో బొటన వేలేట్టుకుని చిన్న సైజు గున్న ఏనుగులా వడి వడి గా అడుగులు వేసుకుంటూ వస్తుంది " లేడి రౌడి అను". బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో ఏనుగు ఘీంకరించినట్టు పెద్ద శబ్దం.

వస్తూ వస్తూ ఒక చిన్న పిల్లాడి చేతిలో ఐస్ ప్రుట్ లాక్కుని తినుకుంటూ ఇటు వైపే వస్తుంది అను. ఆ పిల్లాడు కింద పడి గిలగిల కొట్టుకుంటున్నాడు ఎండ లో. అదీ అసలే తిండి బోతూ మా ఐస్ ప్రూట్ కూడా లాక్కుంటుందని తెలిసి నేను అశ్విన్ గాడు ఒకరి ముఖం ఒకరం చూసుకుని, తర్వాత మా చేతిలో ఐస్ ప్రూట్ లను చూసుకుని, ఒకే సారి నోట్లో ఉమ్మునంత జమ చేసి "యాక్ థూ" అని ఉమ్మేసాం ఐస్ ప్రూట్ల మీద. మేం అనుకున్నట్టు గానే అదీ వచ్చి మా ఐస్ ప్రూట్లని లాక్కుంది, మేమెక్కడ మళ్ళి అడుగుతామేమో అని వెంట వెంటనే తినడం మొదలు పెట్టింది. అదీ చూసిన అశ్విన్ గాడికి కడుపులో దేవినట్టై వాంతి చేసుకున్నాడు. "ఏంటి వాడు వాంతి చేసుకుంటున్నాడు" గద్దింపు స్వరం తో అడిగింది అను. "ఏం లేదు ఊరికే" అన్నాను పక్కకి తిరిగి, ఆ ఐస్ ప్రూట్ అది తినడం చూడలేక.సీరియస్ గా అను నా కళ్ళల్లోకి కళ్ళు పెట్టి చూస్తూ " నాకు తెలుసు వాడు ఎందుకు వాంతి చేసుకుంటున్నాడో, మీరిద్దరూ నేను వచ్చే ముందే ఐస్ ప్రూట్ల మీద ఉమ్మేసారు కదూ, నేను చూసా" అంది ఐస్ ప్రూట్ లని జుర్రుకుంటూ. ఈ సారి వాంతి చేసుకోవడం నా వంతయింది. మళ్ళి మేం మామూలు మనుషులం కావడానికి వారం పట్టింది.

మళ్ళి కొన్ని రోజుల తర్వాత అదే కాలువ గట్టున నేను అశ్విన్ గాడిని బతిమాలుతున్నాను, "టైర్ ఇవ్వు రా ప్లీజ్, నీకు ఏం కావాలంటే అది ఇస్తా ప్లీజ్ రా" అని. ఈ సారి వాడు కొంచం సేపు ఆలోచించి ఏం కావాలన్న ఇస్తావా అన్నాడు. ఇస్తా లేరా చెప్పు ఏంటో అని అడిగాను. "మరేమో మరేమో అది మీ ఇంట్లో చికెన్ చేసినపుడు నాక్కూడా తేచ్చివ్వాలి చికెన్. ఓ.కే నా? అన్నాడు. నేను కూడా ఓ.కే అన్నాను. మీకు చెప్పలేదు కదూ వీడికి చికెన్ అంటే ప్రాణం.వీడు చికెన్ గున్యా తో చచ్చే ముందు చీకట్లో దేవుడు ప్రత్యక్షమై ఇప్పుడు చెప్పు నీకు నీ ప్రాణం కావాలా? చికెన్ కావాలా అని అడిగితే నిస్సందేహంగా చికేనే కావాలని అడిగే రకం వీడు. వీడి ఫేవరేట్ పాట కూడా "దోమ కుడితే చికెన్ గున్యా ఆహ్.. ఆహ్.. ప్రేమ కుడితే సుఖం గున్యా ఆహ్..ఆః.." అనే పాటే. ఎందుకంటే ఆ పాటలో చికెన్ ఉంది కాబట్టి. వీడు పుట్టినపుడు వీళ్ళ నాన్న "ఆరు కోళ్ళ ఫారాలకు ఓనర్". వీడికి ఆరేళ్ళు వచ్చే సరికి "అదే కోళ్ళ ఫారం క్లీనర్". అంతా వీడి చలవే. ఎలా అయితే ఏంటి మా ఇద్దరి మద్య కుదిరిన కోళ్ళ ఒప్పందం తో నీ టైర్ ఆట మూడు రీములు ఆరు టైర్లు గా సాగిపోతుంది.

చూస్తూ చూస్తూ ఉండగానే 3 వ తరగతి సంవత్సరపు పరీక్షల రూపం లో పెద్ద అగ్ని పరీక్ష ఎదురయింది. మనం పట్టించుకుంటేనా? నేను ఎంచక్కా స్కూల్ కి వెళుతున్నా అని చెప్పి ఇంటి నుండి బయలుదేరడం, స్కూల్ కి వెళ్ళకుండా డుమ్మా కొట్టి కాలువ గట్టు దగ్గర టైర్ తో ఆడడం.ఒక సారి అలానే స్కూల్ ఎగ్గొట్టి టైర్ పట్టుకుని ఆడుతుంటే "ఎవరో పెద్ద మనిషి అడ్డోచ్చాడు" నేను ముఖం చూడకుండా "కీక్, కీక్, కీక్,కీక్" పక్కకు తప్పుకోండి అన్నాను హరన్ కొడుతున్నట్టు, కాని ఆ మనిషి తప్పుకోలేదు. ఎవర్రా అని తల పైకెత్తి చూసే సరికి.......................'అయ్ బాబోయ్ మా నాన్న'. కెమెరా ఆటోమేటిక్ గా అదే కాలువ గట్టున బట్టలుతుకుతున్న చాకలి బండ మీదకెల్లింది. నెక్స్ట్ సీన్ లో కమిలి పోయిన కన్నుతో,ఉబ్బి పోయిన దవడ తో స్కూల్ లో మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని చదువుతున్నాను " long long ago so long ago there was a tyre in my home" అని.

ఎలాగోలా 3 వ తరగతి పరీక్షలు 3rd క్లాసు లో పాసయ్యాను. ఇప్పుడు వేసవి సెలవులు కదా జాలి డేస్ అన్న మాట, అందుకని అమ్మ దగ్గరికెళ్ళి గారాలు పోతు "అమ్మ అమ్మ నాకొక కొత్త టైర్ ఒకటి కొనివ్వవే, నేను టైర్ఆట ఆడుకుంట" అన్నా.అప్పుడు మా అమ్మ "బాలయ్య కే లేక రాజమౌళి శిష్యుడి డైరెక్షన్ లో చేస్తుంటే, తారక రత్నోచ్చి రాఘవేంద్ర రావు (రాజమౌళి గురువు) తో సినిమా చాన్సు ఇప్పివ్వమని అడిగాడంట" అలా ఉంది రా నీ కథ. మీ నాన్న కే లేక డోక్కు సైకిల్ తొక్కుతుంటే నీకు కొత్త టైర్ కావాలా?వెళ్లి మీ నాన్ననే అడుగు పో అంది. అప్పుడే నాకు పళ్ళ రసం (పాద రసం ఓల్డ్ కదా) లాంటి ఐడియా ఒకటి వచ్చింది. నాన్న పాత సైకిల్ ని పాడు చేస్తే.........................

ఒకే దెబ్బ కి రెండు పిట్టలు. నాకు టైర్, నాన్న కి కొత్త సైకిల్.

నేను ఆ పని లో పడ్డాను. అమ్మ దగ్గర పిన్నిస్ సంపాదించి టైర్లని కసిదీరా పంచర్ చేస్తున్నాను.అంతలోనే వీధి గుమ్మం తలుపులు 'ధడేల్' మని తెరుచుకున్నాయ్. మా నాన్న అప్పుడే చేపల మార్కెట్ కి వెళ్లి రెండు పెద్ద పెద్ద చేపల్ని పట్టుకొచ్చాడు.ఇంకేముంది ఈ సారి కెమెరా మా అమ్మ ఆ చేపల్ని పొలుసులు ఊడేట్లు బండకేసి రాకే దృశ్యం వైపు వెళ్ళింది. నెక్స్ట్ సీన్ లో "మా అత్తమ్మ నాకు స్నానం చేయిస్తూ డైలాగ్ "చెబితే విన్నావ్ కాదు, ఇప్పుడు చూడు ఏమైందో, మూతి ఏదో ముక్కు ఏదో తెలియట్లేదు"

ఇలా నేను రోజు ఎన్ని దెబ్బలు తిన్నా పట్టు వదలని నితిన్ లా ఒక జయం జెండా పట్టుకుని సైకిల్ టైర్ కోసం తిక్క వేషాలేయడం, మా నాన్న కి దొరికి పోవడం, కెమెరా గోడక్కోట్టిన పిడకల మీదకి, వీధి చివరన తొక్క తీసి రసం చేసే జూస్ సెంటర్ మీదకి, లేక పోతే అరవ హోటల్ లో కాళ్ళతో పిండి పిసికి పరోటాలు చేసే ప్రాసెస్ మీదికో వెళ్ళటం, ఇదే రోజు తంతు.ఇది ఇలా సాగుతుండగా ఒక రోజు సడెన్ గా ఒక శుభ వార్త "నా పేరిట మా అమ్మ నెలకి ఐదు రూపాయలు కడుతున్న 'భాగ్య లక్ష్మి బంపర్ డ్రా' లో సైకిల్ వచ్చింది మాకు". నేను మా అమ్మ కొంగు చాటు దాక్కొని మా నాన్న కి వినబడేట్టు అన్నాను."అమ్మ ఇప్పుడైనా నాన్నకి చెప్పు నాకొక కొత్త సైకిల్ టైర్ కొనివ్వమని". ఆ మాట విన్న మా నాన్న నా వైపు తిరిగి చూసాడు. కాని ఈ సారి మాత్రం కెమెరా కన్ను ఎక్కడికి వెళ్ళలేదు. నెక్స్ట్ సీన్ లో దూరంగా అమ్మా, నాన్న నాకు టాటా చెబుతున్నారు. నేను ఆనందం తో నవ్వుకుంటూ లక్కి డ్రా లో వచ్చిన కొత్త సైకిల్(BSA SLR) తో సైకిల్ తొక్కడం నేర్చుకోవడానికి వెళ్తున్నాను.

సరిగ్గా రెండు వారాల తర్వాత నేను, అశ్విన్ గాడు కాలువ గట్టు దగ్గర ఐస్ ప్రూట్ తింటూ................ఈ సారి అశ్విన్ గాడు బతిమిలాడుతున్నాడు నన్ను "ప్లీజ్ రా నాక్కూడా సైకిల్ తొక్కడం ఎలాగో నేర్పించు రా.... ఒక్క సారి నీ సైకిల్ ని ముట్టుకోనివ్వు రా....రేయ్ ప్లీజ్ రా...". మళ్ళి అటు వైపు గా వస్తున్నా అను ని చూసి నేను అశ్విన్ గాడు మా ఐస్ ప్రూట్ ల మీద "యాక్ థూ".......................................

పెళ్ళంటే? కూడలి బాషలో

2010-01-09T20:56:00.002+05:30

మా గోపి గాడు ఈ మధ్య నే "కూడలి బ్లాగుల్లో కామెంట్లు రాయటానికి తప్ప టపాలు రాయటానికి పనికి రాకుండా పోయాడు".ఐ మీన్ వాడికి ఈ మధ్య నే పెళ్లి అయింది. వాడికి నా శుభాకాంక్షలు.

నీ అయ్యా ! రావు గోపాలరావు.

2010-01-07T16:08:00.002+05:30

నా బ్లాగు లో నేను రాయబోయే తదుపరి టపా.
త్వరలో..............................................

చచ్చు నా కంప్యుటర్ "పిచ్చి నా కొండే"

2010-01-06T17:20:00.000+05:30

సంవత్సరానికి కాలాలు రెండు.ఒకటి చలి కాలం.రెండు ఎండా కాలం.(హైదరాబాదు వాసులం వర్షాకాలం మరచి పోయి చాలా సంవత్సరాలైంది).ఇక పోతే ఒక మనిషి జీవిత కాలానికి కాలాలు నాలుగు.

1.భూత కాలం.

2.వర్తమాన కాలం

3.భవిష్యత్ కాలం.

4.పోయే కాలం. ఇది భూత,భవిష్యత్, వర్తమాన కాలాల్లో ఎపుడైనా రావచ్చు.

ఎవరికి టపా కట్టే కాలం (పోయే కాలం) వచ్చిందో కాని నేను ఈ టపా రాయడానికి భవిష్యత్ కాలాన్ని ఎంచుకున్నాను.

అదీ 2456 వ సంవత్సరం. హైదరాబాద్ దేశం లో మహా సముద్రం ఉప్పొంగి పొర్లుతుంది. ప్రజలందరూ ఆకాశంలో కిటికీలు తీసి కింద సముద్రపు అలల్ని ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు. చిన్న పిల్లలందరూ ఫ్లయింగ్ సాసర్ లతో సముద్రం లో దిగి కప్ప గెంతులాట ఆడుకుంటున్నారు.టి.వి. లో వెంజులా నాయుడు తీసిన "మొగలి మేకులు" సీరియల్ రెండు లక్షల ముప్పై నాలుగు వేల అయిదు వందల అరవై ఏదో బాగం ప్రసారమవుతుంది. ఇదే డైరెక్టర్ ఇంతకు ముందు "ఖూని రాగాలు", "చక్ర వాతం"ఆనే సీరియళ్ళు రెండు తీసి ఒకప్పటి బారత దేశ జనాభా ను సగానికి సగం తగ్గించినందుకు గాను అప్పటి బారత దేశ ప్రధాని "అదేదో గాంధి" చేతుల మీదుగా "బారత కుటుంబ నియంత్రణ పిశాచి" అనే బిరుదు ని కూడా సొంతం చేసుకున్నారు. ఇక సినిమా ల విషయానికొస్తే "బొందమూరి వంశం" లో 100 వ తరం వారసుడు "తట్టుబర్ల రత్న" తీసిన "పంటి కింద రాయి" (ది రోరింగ్ లయన్) అనే సినిమా లక్ష ముప్పై రెండు వేల థియేటర్లలో రెండవ రోజు పూర్తి చేసుకున్ని విజయవంతంగా మూడవ రోజు కి అడుగిడుతోంది. ఆ సినిమా కి వెళ్దామని అను రెండు రోజుల నుండి ఒకటే పోరు. సరే మూడో రోజు థియేటర్ లో ఆ సినిమా ఉంటే తప్పకుండ వెళ్దాం అని అనుకి మాటిచ్చాను. "అవును ఇంతకి అను ఎక్కడ?" సీన్ కత్తిరిస్తే (సీన్ కట్ చేస్తే)

అను తనకి కావలసిన హబ్బి ఎలా ఉండాలో నేను తయారు చేసిన "పిచ్చి నా కొండే"(మాట్లాడే కంప్యుటర్) లో ఫీడ్ చేస్తుంది. అందుకనుగుణంగా కంప్యుటర్ ప్రశ్నలడగడం ప్రారంబించింది.

పిచ్చి నా కొండే: నీ పేరు.

అను: అను

పిచ్చి నా కొండే: పేరు బాగుంది.

అను: థాంక్ యు. ఐన పేరు బాగుందా లేదా అని నిన్ను అడగలేదిపుడు. మాం..............ఛి బ్రాడ్ పిట్టంతటి వరుడి గురించి చెప్పు .అదీ చాలు.

పిచ్చి నా కొండే: ఏం పిట్ట, బ్రాడ్ పిట్టా? ఆ పిట్ట గురించి నేను ఎప్పుడు వినలేదే. అంటే విశా..............లమైన పిట్ట అని అర్థమా?

అను: కామెంట్లు ఆపకపోతే కనెక్షన్ కట్ చేస్తా. అడిగింది చెప్పు ముందు.

పిచ్చి నా కొండే: జాతకాల మీద నమ్మకం ఉందా? ఏ నక్షత్రం వాడు కావాలి.

అను: తారక రత్న అనే నక్షత్రం తప్ప ఏ నక్షత్రం ఉన్న వాడైనా పర్లేదు.

పిచ్చి నా కొండే: సాఫ్ట్ వేర్ కావాలా, సినిమా వాడు కావాలా?

అను: ఎవడైనా పర్లేదు, అందగాడై ఉండాలి.

పిచ్చి నా కొండే: అమ్మాయి ఎత్తేంతో?

అను: '5 అడుగుల 2 అంగుళాలు'.

పిచ్చి నా కొండే: ఓ.కే. 'కొలతలు'

అను: వ్వాట్?

పిచ్చి నా కొండే: 'కొలతలు ప్లీజ్'. మీరు కోరుకున్న వరుడు రావాలంటే ఇది కంపల్సరీ.

అను: (అటు ఇటు రెండు వైపులా చూసి ఎవరు లేరని కన్ఫర్మ్ ఐన తర్వాత) కత్తి,కడల్,కాంబోజి.

పిచ్చి నా కొండే: ఓహ్ మా బాష లోనే చెప్పావా? పాపం చదివే వాళ్లకి అదృష్టం లేదన్న మాట."చాలా మంచి ఫిగరు".

పిచ్చి నా కొండే: 'పుట్టు మచ్చలు ఎక్కడేక్కడున్నాయ్'.

అను: నీకది అనవసరం.

పిచ్చి నా కొండే: లేదు అవసరమే.

అను: "రేయ్ పిచ్చి నా కొండే" ఇంకోసారి ఇలాంటి పనికి మాలిన చెత్త చచ్చు తేజ సినీమాల్లాంటి ప్రశ్నలేస్తే ఈ సెల్ఫ్ దిస్త్రక్షన్ బటన్ ప్రెస్ చేసి నీ పీక నొక్కుత.

పిచ్చి నా కొండే: (చిన్న పిల్లాడిలా మారం చేస్తూ)ఊహు నాక్కావాలి, ఐ నీడు దట్టూ. లేకపోతే ముందుకు "గో"నంతే.

అను: సరే చావు.(కంప్యుటర్ బాషలో) కర్ కిష్ కోష్మ, అమ్మమ్మ ఉప్మా, బాలివుడ్ హీరోయిన్ కరిష్మా,తారక రత్నకు నైచరిష్మా. నితిన్ తో సినిమా,బుడ్డి పోయిన ఆలు ఖుర్మా,అదీ హీరోయిన్ల ఖర్మ, పైసల్ తిరిగి వస్తై అనేది నిర్మాతల భ్రమ..... ఇంత కంటే ఎక్కువ నేను చెప్పలేను బాబోయ్ నాకు సిగ్గేస్తుంది.

పిచ్చి నా కొండే: అయితే నీ ఖర్మ. శరీర ఛాయా ఎలా ఉండాలి.

అను: నా నిగ నిగాలాడే జుట్టులో తిరిగే పేల మాదిరి గా నలుపైన పర్లేదు, ఆ పేల నివారణ కు నేను వాడే బెడ్ అండ్ శోల్దర్స్ షాంపూ లా తెలుపైన పర్లేదు.

పిచ్చి నా కొండే: అబ్బో చాలా గొప్ప పోలికే. ఇక్కడ కూడా నీ పేల గొడవ ఆపవా? ఇంతకి 'వాడు', సారి 'వరుడు' సీరియస్ గా ఉండాలా? నవ్వుతు ఉండాలా?

అను: రెండు కలగలిపి. కొన్ని స్పెషల్ టైమ్స్ లో మాత్రం చిలిపి గా, అల్లరి గా 'అతడు' లో మహేష్ బాబు ల ఉండాలి.

పిచ్చి నా కొండే: ఇంకా నయం అవతార్ లో హీరో మాదిరి అన్నావ్ కాదు. వెదకలేక చచ్చేవాణ్ని.అవును స్పెషల్ టైమ్స్ అంటే.

అను: అవి మీ మిషన్లకి అర్థం కావు.

పిచ్చి నా కొండే: నన్ను మిషన్ అనొద్దు, నాక్కోపం వస్తుంది.కోపం వస్తే తెలుసుగా బాలయ్య సినిమా డౌన్ లోడ్ చేసుకుని చచ్చిపోతా.

అను: అయ్యా పిచ్చి నా కొండే గారు అంతా పని వద్దు కాని నాక్కాబోయే మొగుడి ఫోటో ప్రింట్అవుట్ ఇస్తే నేను వెళ్లి పోతా.

పిచ్చి నా కొండే:సరే ఆ 'బొలివియా అడవుల్లోంచి తప్పించు కొచ్చిన వింత గెలీలియో' ఫోటోలు.

అను: (కోపంగా) ఆ....

కంప్యుటర్: సారి నిన్ను "కొట్టుకోబోయేవాడి" (అయ్ బాబోయ్ అలవాటు లో పొరబాటు గా నిజాలోచేస్తున్నాయ్ ఏంటి), మళ్ళి సారి నిజాలు చెబుతున్నందుకు మీరు నన్ను క్షమించాలి.నిన్ను కట్టుకోబోయే మీ మొగుడి ఫోటో వస్తుంది కింద చూసుకోండి.

ఆ ఫోటో ని చూసిన అను పెళ్లి కాకుండానే వాంతులు చేసుకుని దానిక్కారణం నేను తయారు చేసిన " పిచ్చి నా కొండే" అని దానికి నష్ట పరిహారం గా తనకు నేను "అసలు అరవై వేల డాలర్లు, వడ్డీ వేయి బిలియన్ల డాలర్లు" చెల్లించాలని నన్ను కోర్టుకీడ్చింది. కోర్టు వారు వాదోప వాదాలు పరిశీలించిన అనంతరం ఆ ఫోటో చూసి మూర్చ పోయి ఇలాంటి సిల్లీ కేసు కోర్టు కు తెచ్చి కోర్టు వారి విలువైన సమయాన్ని వృధా చేసినందుకు "హైదరాబాద్ పీనల్ కోడ్ సెక్షన్ 007" కింద అంతే కాకుండా, ఆ ఫోటో చూపించి జడ్జి ల ప్రాణాలు తీసేందుకు ప్రయత్నించినందుకు గాను "సెక్షన్ ఖైది నెంబర్ 786" కింద నన్ను, అను ని కొత్తగా కనిపెట్ట బడ్డ "ఈలపీటర్" అనే గ్రహాపు అడవుల్లో ఒంటరి గా వదిలి వేయాలని కోర్టు "గోచిగూడా"(పూర్వ కాలం లో దీన్ని కాచి గూడా అని పిలిచేవారట) 'అంతరక్షక భటుల్ని' ఆదేశించింది.

హైదరాబాద్ దేశ ప్రజల కోసం ఎన్నో వింతలు, విశేషాలు కనిపెట్టి, వారి కోసం ఎన్నో త్యాగం చేసిన ( ఆ మద్య నేను ఒక మంచి ఫీల్ ఉన్న కథ రాస్తానంటే లక్షల కొద్ది స్క్రాప్స్ పెట్టారు వద్దని, అలా కాదని రాస్తే బొందమూరి వంశస్తులతో నన్ను కూడా సమంగా చూస్తామన్నారు. ఏదో అబిమానుల మాట కాదన లేక నేను కూడా రాయకుండా ఆగిపోయాననుకోండి, అదీ వేరే విషయం).నన్ను సాగనంపడానికి రాకెట్లకు రాకెట్లు జనం వస్తారనుకున్న. కానీ ఒక్కరు కూడా రాలేదు. మేబి నేను కనిపెట్టిన "కంప్యుటర్ లో కోతి కొమ్మచ్చి", "తోటల్లో తొక్కుడు బిళ్ళ" "గోలి మార్ గ్రహాల్ పార్" (గ్రహాల మీద గోలిలాట) అనే బ్రెయిన్ ట్విస్టర్ గేముల్లో బిజీ గా ఉన్నారేమో.

రాకెట్ బయలుదేరడానికి సిద్దంగా ఉంది.నేను, అను కూడా సిద్దంగానే ఉన్నాం, చేసేది ఏం లేదు కాబట్టి. కాని ఏం సమస్య వచ్చిందో తెలియట్లేదు, చివరి నిమిషం లో రాకెట్ మొరాయిస్తుంది. అస్సలు స్టార్ట్ కావట్లేదు.చాలా ప్రయత్నించాం. కాని లాభం లేదు. అంతలో అటు పక్కగా అలల మీద బజాజ్ కంపెనీ స్కూటోసాసర్ మీద వెళ్తున్నా ఒకతను మా అవస్థ గమనించి మా దగ్గరికి వచ్చాడు. మమ్మల్ని రాకెట్ లో కూర్చోమని చెప్పి రాకెట్ ని 45 డిగ్రీల కోణం లో కొద్ది గా కుడి వైపు కి వంచి కిక్ కొట్టాడు. ఆటోమాటిక్ గా అదీ స్టార్ట్ ఐపోయింది. ఎలా అని మేం అడిగేంత లోపే సింబాలిక్ గా తాను వాడే బజాజ్ స్కూటోసాసర్ వైపు చూపించాడు. ఇక మా ప్రయాణం పాలపుంతల సాక్షిగా, నక్షత్రాల మీదుగా గగన తల వీదుల్లోకి ప్రారంభమయింది. ఇంకా మేం చేరుకోవాల్సిన "ఈల పీటర్" కి కొద్ది దూరం మాత్రమే ఉంది.కాని ఆనందం మాకు ఎంతో సేపు నిలవలేదు. "బెనజీర్ జుట్టో" గ్రహం వాళ్ళు మేం వాళ్ళ పైకి దండెత్తి వస్తున్నామనుకుని మా మీదకి 2 మాన్ లెస్స్ క్షిపనుల్ని ప్రయోగించారు. అంతరిక్షం లో పెద్ద విద్వంసం.క్షణ కాలం పాటు అసలేం జరిగిందో అర్థం కాలేదు.

"డమాల్************** డిమేల్ ##############డిషుం@@@@@@@@@@@,దాడేల్"

                               మీకు చదవాలనిపిస్తే (ఇంకా ఉంది) తదుపరి టపాలో....
                               మీ అభిప్రాయాల్ని కామెంట్ల ద్వారా తెలపండి.

నూతన సంవత్సర శుబాకాంక్షలు

2009-12-31T16:54:00.001+05:30

బ్లాగు సోదరులందరికి "జీవితం అంటే ఏంటో 365 రోజుల పాటు తెలియ జెప్పిన గడిచి పోయిన సంవత్సరానికి వీడ్కోలు చెప్తూ", నూతన సంవత్సర శుబాకాంక్షలు.

శంకర్ దాదా టు సమరసింహా రెడ్డి

2009-12-31T11:10:00.001+05:30

రోజుకి 20 గంటలు నిద్రపోతూ, 2 గంటలు ఆఫీసుకి వెళ్తూ(మార్కెటింగ్ జాబు) , ఇంకా 2 గంటలు బార్లలో ఎంజాయ్ చేస్తూ, వారానికి 5 సినిమాలు చూస్తూ, 4 రోజులు ఫ్రెండ్స్ రూం లో 3 రోజులు అక్క వాళ్ళింట్లో ఉంటూ, నెలకొకసారి నెల పూర్తి కాక ముందే జీతం తీసుకుంటూ ట్యాంక్ బ్యాండ్ మీద రేడియో మిర్చి ఫ్లెక్సి లను చూస్తూ ఆనందంగా, హాయ్ గా జీవితాన్ని జుర్రుకుంటున్న రోజులవి. రాజ్ భవన్ లో అప్సరసల మధ్య గవర్నర్ ఎన్.డి.తివారి లా జీవితాన్ని అనుభవిస్తున్న నాకు వీటన్నిటికి తెర దించుతూ, ఒక ఫోన్ కాల్." కిషోర్ వేర్ ఆర్ యు. కం టు ది ఆఫీస్ ఇమ్మీడియట్లీ." అని.

ఎప్పుడైనా ఫోన్ చేసి "సారీ నిద్ర ని డిస్టర్బ్ చేసినందుకు, కలలోకి కలర్స్ స్వాతి వచ్చిందా? లేక పోతే మా టి.వి యాంకర్ వచ్చిందా? కలర్స్ స్వాతి అయితే ఒక సారి నా దగ్గరికి కూడా రమ్మను" అని చెప్పిన తర్వాత అసలు విషయనికోచ్చే మా మేనేజర్ డైరెక్ట్ గా పాయింట్ కొచ్చాడంటే ఏదో ఉంది, అనుకుని నా తాగుబోతు గాళ్ ఫ్రెండ్ (నా బైకు) కి 2 లీటర్ల మందు పట్టించి ఆఫీస్ కి బయలు దేరాను.

నా బైక్ ని ఆఫీస్ కి కొంచం దూరం లో ఉన్న "నో పార్కింగ్" బోర్డు దగ్గర పార్క్ చేసి ఆఫీస్ లో అడుగు పెట్టాను. ఆఫీస్ లో ఎవరు కనబడట్లేదు.ఒక్క మా మేనేజర్ మాత్రం చైర్ లో సరిగా కూర్చోకుండా, వెనక్కి తిరిగి కూర్చున్నారు. నేను వెళ్లి "సార్" అనగానే గట్టిగా 'కిషోర్ నీకు ప్రమోషన్' అని గ్రహాంతర వాసులకి వినబడేలా అరిచి, కౌగిలించుకున్నారు. ఇప్పటి దాక యే బూజు పట్టిన ఫైళ్ళ మద్యన దాక్కున్నారో తెలియదు కాని అందరు ఒకే సారిగా వచ్చి నన్నుఎత్తుకున్నారు. అంతలో అక్కడ ఉన్న నా ఫ్యాన్ ఐన ఫ్యూన్ "శంకర్ దాదా జిందాబాద్.హు. హ. హు. హ. అంటూ పాట పెట్టాడు. మా మేనేజర్ ఆవేశం లో ఒక డెంగి దోమ ని చంపి దాని రక్తం తో నాకో వీర తిలకం దిద్ది మెడ లో ప్లాస్టిక్ పూల దండేసి కమాన్ డాన్స్ కిషోర్ అన్నాడు. ఇంకేముంది, ఒక్క సారి పవన్ కళ్యాణ్ ని తల్చుకుని శంకర్ దాదా జిందాబాద్ హు......హ.........హు........హ......అరె శంకర్ దాదా జిందాబాద్ హు...హ..హు...హ..శంకర్ దాదా , శంకర్ దాదా అంటూ గుడ్డోడు కళ్ళు తెరిచి కింద డబ్బులేరుకునే స్టెప్ ఒకటి, తాగి తూలుతూ అడుగులేసే స్టెప్ ఒకటి, గాలి లో దారం లేకుండా పతంగులు ఎగిరేసే స్టెప్ ఒకటి, మొత్తం ముచ్చట గా మూడు స్తేప్పులేసి ముగించాను.ఆ సీన్ లో నేను చిరంజీవి, మిగతా వాళ్ళు రవితేజ,అల్లు అర్జున్, శ్రీకాంత్, పవన్ కళ్యాణ్ అయ్యామన్న మాట.

నెక్స్ట్ సీన్ లో హెడ్ ఆఫీస్ లో బాస్ కాల్ గురించి వెయిటింగ్, అదేంటో నన్ను చూసి అందరు వాళ్ళల్లో వాళ్ళు నవ్వుకుంటున్నారు. ఎందుకు నవ్వుతున్నారో క్లినిక్ ఆల్ క్లియర్ పెట్టి తల స్నానం చేయించి, పారశూట్ ఆయిల్ రాసుకునే నా బుర్ర కి మాత్రం అర్థం కావట్లేదు.కాని అది క్లియర్ గా అర్థం కావటానికి ఎంతో సమయం పట్టలేదు. నేను బాస్ కాబిన్ లోకి అడుగు పెట్టాను, బాస్ ఏదో ఇంటరెస్టింగ్ వీడియో చూస్తున్నారు సిస్టం లో. నేను కుర్చీ లో కూర్చోగానే టేబుల్ మీద లెటర్స్ ఉన్నాయి చూడు అన్నట్టు చేతి తో సైగ చేసాడు. నాకు రావలసింది ప్రమోషన్ లెటర్ ఒకటే కదా ఈ రెండోది ఏంటి అని చూసా, నా గుండెల్లో గులక రాళ్ళు పడ్డంత పని ఐంది. అది "ట్రాన్స్ ఫర్" లెటర్, ఐన పర్లేదు కాని అది పోయి పోయి మా "సమర సింహ రెడ్డి" బ్రాంచ్ ఆటో నగర్ కి.

మీకు ఆ బ్రాంచ్ గురించి చిన్న ఇంట్రడక్షన్. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ కి అనంతపురం ఎలాగో మా అసోసియేటెడ్ రోడ్ కార్రియర్స్ కి ఆటో నగర్ బ్రాంచ్ అలాగా. అక్కడ ఫాక్షనిజం అయితే ఇక్కడ యాక్షనిజం. అక్కడ పని చేసే వాళ్ళంతా 40 కిలోలకి మించకుండా మాసిన గడ్డాలతో(షేవ్ చేసుకోవడానికి కూడా లీవ్ ఇవ్వడు సమర సింహ రెడ్డి.), ఇవన్ని కాదు ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, భూతాల దీవి (పైరేట్స్ ఆఫ్ ది కరేబియన్) లో శాపగ్రస్తుల్లా, ఇంకా చెప్పాలంటే డైరెక్టర్ తేజ సినిమాల్లో హీరోల్లా ఉంటారు. అన్నీటి కంటే బయం ఏమిటంటే ఇంతవరకు అక్కడ మార్కెటింగ్ వాళ్ళు వరుసగా 2 నెలలు కూడా పని చేయలేదు. ఒక అర్బకుడు (ఇంకేవాడు మా అశ్విన్ గాడే) ఆ రికార్డ్ బద్దలు కొడతానని వెళ్లి అక్కడ టార్చర్ తట్టుకోలేక, మన దురదమూరి వంశ గిన్నిస్ స్టార్ తారక రత్న సినిమాల డి.వి.డి ప్యాక్ కొనుక్కుని తలుపులు మూసుకుని తారక రత్న సినిమాలన్నీ వరుసగా చూస్తూ ఆత్మహత్య ప్రయత్నం చేసాడు. కాని అదృష్టం కొద్ది షాపు వాడిచ్చిన సమాచారం తో పోలీసులు తలుపులు బద్దలు కొట్టి రక్షించారు.(రికార్డులు బద్దలు కొడతానని చెప్పి బంగారం లాంటి ఇంటి తలుపులు బద్దలు కొట్టేలా చేసుకున్నాడు ఎదవ).

ఇప్పుడు మళ్ళి సీన్ లోకొస్తే, నేను మా బాస్ తో ఆవేశంగా డైలాగ్ చెబుతున్నాను."సార్ మీరు నన్ను ఎడారిలో ఏనుగు లతో తొక్కించినా, బాలయ్య బాబు సినిమా లు చూపించినా, తేజ సినిమా లో హీరోగా వేషం ఇప్పించినా నేను మాత్రం ఆ బ్రాంచ్ కి వెళ్ళను సార్" కాని మా బాస్ ఏ మాత్రం ఆవేషపడకుండా సింపుల్ గా సిస్టం ఎల్.సి.డి మానిటర్ నా వైపు తిప్పి ఇప్పుడు చెప్పు అన్నాడు.(సిస్టం లో నా వీడియో నే వస్తుంది. నిన్న నేను ప్రమోషన్ వచ్చిన ఆనందం లో చేసిన డాన్స్, సారి ఇందాక మీకు మూడు స్తేప్పులే అని అబద్దం చెప్పాను, సల్మాన్ ఖాన్ లా షర్ట్ విప్పేసి, అరవ సినిమాలో హీరో ఇంట్రడక్షన్ సాంగ్ లో వచ్చే సైడ్ డాన్సర్ లాగ నాలుక మడత పెట్టి కొన్ని వెర్రి స్టెప్స్ కూడా వేసాను). మీరు ఇంత బుద్ది గా చెప్పిన తర్వాత కూడా ఎందుకు వెళ్ళను సర్? ఇదిగో ఇప్పుడే.. ఇలాగే... ఉన్నపళంగా.. ఇప్పుడే వెళ్తా సర్, అన్నాను ముఖం మీద లేని నవ్వును అలీ దగ్గర్నుంచి అరువు తెచ్చుకుంటూ.ఇప్పుడు వద్దు రేపే వెళ్ళు అన్నాడు మా బాస్, తారక రత్న సినిమా చూడడానికి ఫస్ట్ డే అయితే ఏంటి? నెక్స్ట్ డే అయితే ఏంటి రిసల్ట్ ఒకటే కదా అని అక్కడి నుంచి బయలు దేరాను.

నేను ఉండే ప్లేస్ జీడి మెట్ల నుండి ఆటో నగర్ కి 22 కిలోమీటర్లు, లాంగ్ అవుతుందని దిల్ షుక్ నగర్ లో మా స్నేహితుడి రూం కి షిఫ్ట్ అయ్యాను. ఫస్ట్ డే అప్పటికే లేట్ అయ్యింది అని రూం లో ఎవరి తోను పరిచయ కార్యక్రమాలు పెట్టుకోకుండా ఆఫీస్ కి వెళ్లి పోయాను. నేను మా సమర సింహా రెడ్డి కి గుడ్ మార్నింగ్ చెప్పగానే టైం ఎంత అని అడిగాడు, నాకు అర్థమయ్యింది నా టైం బాలేదని. అయినా సరే ఈ.వి.వి తరహ లో ఒక ఒక జోకు జోకుదామని జోకా," టైమా సర్ ? డెబ్బై రూపాయలు సర్, కోఠి లో మొన్నీ మధ్యే కొన్నా" అని. "జోకులు బాగేస్తావన్న మాట, బిజినెస్ కూడా బాగా చేయాలి", ఈ మంత్ నీ టార్గెట్ కోటి అన్నాడు నాకు రివర్స్ పంచ్ ఇస్తూ.(చచ్చాను రా బాబోయ్ ఆ బ్రాంచ్ కి టైర్లు అరిగేలా మార్కెటింగ్ చేసినా నలబై లక్షలు దాటదు). సర్ జస్ట్ అ మినట్ అని అలా పక్కకెళ్ళి నా బైక్ అద్దం లో నన్ను నేను చూసుకుంటూ," రేయ్ ఎదవ నీకు ఇదేం పోయే కాలం రా? ఇంకా 1980 ల్లో లాగ ఆ తుప్పు పట్టి చిన్న పిల్లలు, కన్నె పిల్లలు అని తేడా లేకుండా అందరికి స్టమకు లో స్ప్రైట్ పోసి దేవినట్టుండే చెత్త ఈ.వి.వి జోకులేంటి రా? రాత్రి పుట పబ్బు ల ముందు చీరలమ్ముకునే సేల్సు మెన్ మొహం నువ్వునూ" అని తిట్టుకుని మార్కెటింగ్ కి బయలు దేరాను.నేను రాత్రి రూం కి వచ్చే సరికి బయట తలుపులకి స్లిప్ అంటించి ఉంది,"మన పరిచయ కార్యక్రమాలు మా పండగ సెలవుల తరువాత ఇట్లు గది గజినీలు" అని. సరే లే ఈ కారెక్టర్లని మన బ్లాగు లో నెక్స్ట్ పోస్ట్ కి వాడుకుందాం లే అనుకుని ఆ రోజుకి అలా నిద్ర పోయాను. నా మార్కెటింగ్ జీవితం లో ఫస్ట్ టైం రోజుకి 6 గంటలు మాత్రమే నిద్ర పోయి 12 గంటలు పని చేసింది అప్పుడే. నా దరిద్రం కొద్ది మా రూంమేట్స్ కూడాలేరు.

నేను డైలీ లేట్ గా ఆఫీస్ కి వెళ్ళటం, మా సమర సింహ రెడ్డి టైం ఎంత అని అడగడం, నేను డోకు ఒచ్చేల ఈ.వి.వి జోకులేయడం, నాకు మా బాస్ చీవాట్లు పెట్టి నా టార్గెట్ పెంచడం,నన్ను నేను కిష్యోటికా, ఇతియోకినారా అంటూ వెరైటీ గా తిట్టుకోవడం ఇదే నా దినచర్య. ఆ మధ్య ఒకసారి మాటల సందర్బం లో "నువ్ జోకులు బాగా వేస్తావయ" అన్నాడు, నేను ఈ సారి కొద్ది గా థింక్ చేసి ఈ.వి.వి జోకులు మనకు అచ్చి రావట్లేదు అని ఫ్రెష్ గా త్రివిక్రం జోక్ వేసా. " బజ్జీలు కూడా బాగా వేస్తాను సర్" అని. దాంతో డైలీ సాయంత్రం నాతో ఆఫీస్ ముందు బజ్జీల బండి పెట్టించి బజ్జీలు వేయిస్తున్నాడు, మైదా పిండి తో పెసర వడలు, కారం లేకుండా మిరప కాయ బజ్జీలు వేయమనే మొహం వీడును.

వీటన్నిటికి తోడు మా సమర సింహా రెడ్డి కి కవితల పిచ్చి, వాడు కవితలు విన్నా ఫర్లేదు, రాసిన కూడా ఫర్లేదు, కాని రాసి వినిపిస్తాడు ఎదవ. ఒక సారి నేను కాలీగా కనిపిస్తే నన్ను పిలిచి నా మీదే కవిత అల్లాడు తారక రత్న సినిమా కి బ్లాక్ లో టికెట్లు అమ్ముకునే వెధవాయ్. సమర సింహా రెడ్డి కవిత చెప్పడం ప్రారంబించాడు.

                            ఒక వింత....
                            ఒక వింత ప్రపంచం లోని సుపరిచిత వ్యక్తి కిషోర్
                            ఇతన్ని పరిచయం చేయడమంటే….( మళ్ళి సాగ దీసి)
                            ఇతన్ని పరిచయం చేయడమంటే….................
                            నేలలో ఇంకి పోయిన మట్టి ని.......( మళ్ళి సాగ దీసి)
                            నేలలో ఇంకి పోయిన మట్టి ని చెట్టు చేతుల్తో తవ్వ్వి ఆకాశం లో నిలబెట్టడమన్నంత సాహసమే..

నేను: వాహ్వా వాహ్వా (లోలోపల. మట్టి నేల లో ఇంకి పోవడం ఎంటిరా నెల తక్కువ వెధవ)

అనటం తో రెట్టించిన ఉత్సాహం తో కిషోర్ ఇంకా కవిత అన్నాడు.(చచ్చాను రా బాబు)


                            నా అనే ప్రపంచం లో వుండడం అంటే
          ఆకు పచ్చ మబ్బుల మధ్య గుంపును కోల్పోయిన
                          తెల్ల కాకి పిల్ల తుమ్మ చెట్టుకు గాయమై
                            బ్యాండేజ్ వేసుకుని వేలాడడమే !

నేను : అబ్బబ్బబ్బా ,అయ్యయయ్యయ్య్యో సార్ మీరు ఇంత గొప్ప గా కవితలు చెబుతారని తెలిస్తే సిని ఇండస్ట్రి లో పోసాని, మోహన్ బాబు , బాలయ్య బాబు వీళ్ళంతా మీ దగ్గరే పాటలు రాయించుకుంటారు సార్.(లోలోపల ఆకు పచ్చ మబ్బులు, తెల్ల కాకి పిల్ల, బ్యాండేజ్ సంబంధం లేకుండా చెప్పావ్ కద రా, రేయ్ నువ్ ఆడపిల్ల్లలతో అక్రమ సంబందానికి కాదు కద, సక్రమ సంబందానికి కూడా పనికి రాకుండా పోతావ్ రరేయ్)

సమర సింహా రెడ్డి : అలా అంటావా? మరీ విసరమంటావా ఇంకో......................
నేను: సార్ ఇప్పుడే మీకు మేడం గారు కాల్ చేసి ఇంటికి రమ్మన్నారు.

అని అబద్దం చెప్పి ఆ రోజుకి ఎలాగో బయట పడ్డాను. ఇంతింతై ఉదయ కిరణ్ అంతై అన్నట్టు వీడి టార్చర్ రోజు రోజు కి పెరిగి పోతుంది.ఒక సారి కస్టమర్ తో నువ్ మనిషి వా, బాల కృష్ణ వా? అని సీరియస్ గా తిట్లు తింటుండగా మా హెడ్ ఆఫీస్ నుండి కాల్ వచ్చింది, అర్జెంటు గా ఒక ఫైల్ మీద మా సమర సింహా రెడ్డి సైన్ కావాలని, కాని మా బాస్ లీవ్ లో ఉన్నాడు, అదే విషయం వాళ్ళకి చెబితే సమర సింహా రెడ్డి ఇంటి అడ్రస్ చెప్పి అక్కడికెళ్ళి సైన్ తీస్కో అన్నారు. అంతలోనే రేయ్ కిషోర్ ఇక రోజులన్నీ నీవే అన్నట్టు ఆకాశవాణి ఆనందం తో అరిచినట్టు గా వినబడింది. కాని ఎందుకు అరిచిందో నాకు అర్థం కాలేదు. నేను సంతకం గురించి సమరసింహా రెడ్డి ఇంటికి వెళ్ళే సరికి తలుపులకి తాళం వేసి ఉంది. సరేలే తరువాత సంతకం తీసుకుందాం అని వెళ్లి పోతుండగా లోపలి నుంచి ఎవరో ఆనందం తో కేరింతలు కొడుతున్న శబ్దం వినబడింది. నేను అనుమానం తో కిటికీ తలుపులు తెరిచి చూసాను. ముందు షాక్ తిన్నా, తరువాత స్వీట్లు తినే సమయం వచ్చిందని సంబర పడ్డాను.ఆకాశవాణి ఎందుకలా అరిచిందో అప్పుడర్థమైంది నాకు.

సమర సింహా రెడ్డి బార్యని, పిల్లల్ని సినిమాకి పంపించి గది లోపల ఒక్కడే వాళ్ళ చిన్న కొడుకు మూడు చక్రాల చిన్న సైకిల్ ని తొక్కుకుంటూ కేరింతలు కొడుతున్నాడు. అదొక్కటేనా చిన్న నిక్కరు వేసుకుని పాల పీక నోట్లో పెట్టుకుని కింద అమ్బాడుతున్నాడు. అన్ని చిన్న పిల్లల చేష్టలు చేస్తున్నాడు. చూస్తుంటే నాకే నవ్వొస్తుంది." అమ్మ మొత్తానికి ఎలా అయితే ఏంటి దొరికి పోయాడు అనుకుని సార్ అని కిటికీ లోంచే పిలిచాను కనబడేట్టు గా". నెక్స్ట్ సీన్ లో "నాని సమర" అక్కడ ఫ్రిజ్ లో ఉన్న బీర్ పట్రా అని ఆర్డర్ వేసా చైర్ లో కూర్చుని. దాందేముంది ఇప్పుడే తెస్తా కిషోర్ అని మా బాస్.ఇక అక్కడి నుండి మళ్ళి నా దశ తిరిగింది.

అప్పటినుండి మళ్ళి రోజుకి 20 గంటలు నిద్రపోతూ, అప్పుడప్పుడు ఆఫీసుకి వెళ్తూ, ఇంకా 4 గంటలు బార్లలో ఎంజాయ్ చేస్తూ, వారానికి 7 సినిమాలు చూస్తూ, 4 రోజులు ఫ్రెండ్స్ రూం లో 3 రోజులు మా సమర సింహా రెడ్డ్డి ఇంట్లో ఉంటూ, నెలకొకసారి నెల పూర్తి కాక ముందే జీతం+అడ్వాన్సు తీసుకుంటూ నెక్లెస్ రోడ్ లో న్యూ ఇయర్ సెలబ్రేషన్స్ కి కంట్రి క్లబ్ వాళ్ళు పెట్టిన హాట్ ఫ్లెక్సి లను చూస్తూ ఆనందంగా, హాయ్ గా జీవితాన్ని ఎంజాయ్ చేస్తున్నాను.అలా ఉన్న నాకు మళ్ళి ఒక రోజు ఫోన్ కాల్." కిషోర్ వేర్ ఆర్ యు. కం టు ది ఆఫీస్ ఇమ్మీడియట్లీ." అని. కాని ఈసారి బాస్ కాదు, ఆఫీస్ లో మొన్నీ మధ్య నే జాయిన్ ఐన నా కొత్త గాళ్ ఫ్రెండ్ అను.

"కామీడియా"

2009-12-30T13:22:00.000+05:30

నా టపా చదివే ముందు విశాల ప్రపంచం బ్లాగు లో ప్రచురితమైన అడిగే వాళ్ళే లేరా? చదవ వలసినది గా నా మనవి.
http://venugaanam.blogspot.com/2009/12/blog-post_30.html మీడియా కి ప్రముఖుల రాసలీలలు కావాలి వారి టి.ఆర్.పి రేటింగ్ లు పెంచుకోవడానికి, కాని వారి చేతిలో బుగ్గి పాలైన వారి జీవితాల బవిష్యత్ అక్కర్లేదు. మీడియా కి హీరో ల సెలెబ్రిటి, లెజెండ్ ల గొడవలు కావాలి, హీరోయిన్ లు స్నానం చేస్తుంటే దొంగ తనంగా తీసిన వీడియో లు కావాలి.అవి అయితే నిమిషానికి 5 సార్లు ప్రసారంచేస్తారు. కాని సామాన్యులైన వారి అభిమానుల మానసిక సంగర్షణ అక్కర్లేదు.ఎవరైనా దొంగ ఉద్యమాలు నడిపితే వారి ఇంటర్వ్యూ లు కావాలి. మీడియా కి ఎవరైనా బస్సులు తగలబెడుతుంటే ఆ ఫోటోలు కావాలి, కాని అదే బస్సు లో ఎవరైనా తగలబడుతుంటే అక్కర్లేదు. మీడియా కి దొంగ స్వాముల విలాసాలు కావాలి వీడియో తీయడానికి. మీడియా కి హింస, బంద్, గొడవలు, రాసలీలలు, టేర్రరిసం ఇవే కావాలి కానీ, వాటి వల్ల సామాన్యులు పడుతున్న కష్టాలు, బాదలు, అగచాట్లు అక్కర లేదు.అసలు వాటిని ప్రబుత్వం ముందుకు ఎందుకు తీసుకు రావాలి అని మనల్నే ప్రశ్నించిన కూడా ఆశ్చర్య పోనక్కర్లేదు. మీడియా అనేది కేవలం ఒక ఎంటర్టైన్మెంట్ అయి పోయింది. ప్రజలు కూడా అలాగే అలవాటు పడ్డారు. ఇప్పుడున్న "మీడియా" కి "కామీడియా" అని పేరు మార్చాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది.
ఈ టపా మంచి వార్తల్ని ప్రజలకు అందించే మీడియా గురించి రాసింది కాదు, కేవలం నేను పైన ప్రస్తావించిన వాటిని చేసే మీడియా గురించి మాత్రమే అని అర్థం చేసుకోవలసింది గా మనవి.

రాజకీయాల్లో రామ్ గోపాల్ వర్మ,తెలుగు ప్రజల ఖర్మ

2009-12-28T13:05:00.000+05:30

తెలుగు గడ్డ మీద పుట్టి ఒకానొక సమయం లో అందరి చేత బారత దేశం లోనే గొప్ప క్రియేటివ్ డైరెక్టర్ గా పేరు పొందిన రాంగోపాల్ వర్మ తాను పుట్టిన ఈ తెలుగు గడ్డ కి ఏం చేసాడు అని ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాజకీయాల గురించి కామెంట్ చేస్తున్నాడు.తాను తీసిన "ప్రేమకథ" అనే సినిమా బాగా ఆడలేదనే ఆక్రోశం తో తెలుగు ప్రజలకి అసలు టేస్టే లేదు అసలు సినిమాను ఎలా చూడాలో కూడా తెలియదు దూషించాడు. మళ్ళి ఇక్కడ జన్మ లో సినిమాలు తీయన్ని చెప్పి ముంబై కి వెళ్ళిపోయిన అతను ఏ ముఖం పెట్టుకుని తన సినిమాలు తెలుగు లో మళ్ళి తీస్తున్నాడు.

                        రామ్ గురించి చెప్పాల్సి వస్తే రామ్ గోపాల్ వర్మ కి కొంచం అహంకారం ఎక్కువ. తన కన్నా పెద్ద స్టార్లతో సినిమాలు చేయాలంటే ఇతడు ఒప్పుకోడు. ఇది ఇప్పటికే రుజువయింది చిరంజీవి సినిమాను ఆపేయడం ద్వారా. ఆ విషయాన్ని రామే స్వయంగా ఒప్పుకున్నాడు tv9 ఇంటర్వ్యూ లో. (హిందీ లో అమీర్ ఖాన్, అమితాబ్ లతో తీసిన అవి వాళ్ళ కెరీర్ అంతంత మాత్రంగా ఉన్నపుడే, అమీర్ కి ఇమేజ్ వచ్చాక మళ్ళి అమీర్ తో తీయను అని చెప్పాడు). రామ్ ముందు నుంచి కొంచం డిఫరెంటే. తాను తీసిన సినిమా తనే బాగా లేదంటాడు కొన్ని రోజుల తర్వాత. పెళ్లి చేసుకోవట్లేదు ఏంటి ఫ్యామిలీ లైఫ్ ఇష్టం లేదా? అని అడిగితే హీరోయిన్స్ ఉన్నారు కదా అంటాడు. మరీ రామ్ కంటికి హీరోయిన్స్ అంతా చీప్ గా కనబడుతున్నరేమో. సినిమాలు తీస్తాడు, రిలీజ్ అవక ముందే పార్ట్-2 అనౌన్స్ చేస్తాడు. పోనీ అవి తీస్తాడా? అంటే అదీ లేదు. అవి ఎందుకు బాగా ఆడలేదు అని అడిగితే, సినిమాలు నా కోసం నేను తీసుకుంటాను, ప్రజల కోసం తీయను అంటాడు. మరీ అలాంటపుడు రిలీజ్ చేయకుండా తనే ఇంట్లో చూసుకోవచ్చు కదా. పైగా తీసిన సినిమాల్లో నటించిన వాళ్లకి రెమ్యునరేషన్ ఇస్తాడా అంటే అదీ లేదు. పాపం ఒకసారి తన గోడు ని జే.డి చక్రవర్తి మీడియా ముందు వెల్లగక్కుకున్నాడు ఏమి చేయలేక.
                      ప్రస్తుత విషయానికొస్తే రాము కి వివాదాలన్న క్రైం అన్నా చాల మక్కువ ఎక్కువ. అందుకే కాబోలు ముంబై దాడుల తర్వాత అందరు హోటల్ తాజ్ దగ్గరికి అక్కడి వారిని పరామర్శిండానికి వెళితే మన వాడు మాత్రం కథ ఏమైనా దొరుకుతుందేమో అని వెళ్ళాడట. దాని ఫలితం మహారాష్ట్ర సి.ఎం. రాజీనామా మన వర్మ ని వెంటబెట్టుకేల్లినందుకు. తాను తీయబోయే రక్త చరిత్ర అనే సినిమాకి ఏమైనా ఉపయోగ పడుతుంది అనే ఉద్దేశం తోనే గొడవలు పెంచడానికి తన అభిప్రాయం సూటి గా చెప్పకుండా లగడపాటి కి సపోర్ట్ చేసినట్టు కనబడుతోంది రాష్ట్ర రాజకీయాల విషయంలో.

కాకి గోల

2009-12-28T13:00:00.000+05:30

                     లేదు,ఉంది,లేదు,ఉంది,ఉంది,లేదు. "డాడీ" అని పెద్ద అరుపు, "ధమాల్" మని పెద్ద సౌండ్. లోపలికి పరుగెత్తుకెళ్ళి చూసే సరికి కన్ను నల్లగా కమిలి పోయి కింద పడి ఉన్న మా అశ్విన్ గాడు, మహా దేవి సినిమా లో అమ్మ వారి గెటప్ వేసుకున్న రమ్యకృష్ణ లా చేతిలో పగిలిన ఫ్లవర్ వాజు తో మా అను.సీన్ నాకు అర్థం అయింది. కానీ ఫ్లాష్ బ్యాకే అర్థం కాలేదు. సీన్ కట్ చేస్తే అందమైన నర్సుల మధ్య హాస్పిటల్ లో వాడు, ఆ హాస్పిటల్ బిల్లు కి కట్టాల్సిన డబ్బు కోసం నేను,అను రోడ్డు మీద.సారి మీకు చెప్ప లేదు కాదు అశ్విన్, అను నాతోనే కలసి చదువుకున్న నా ఫ్రెండ్స్.

   అంతా సర్దుకున్నాక (అశ్విన్ గాడి ఆరోగ్యం కాదు, అందుకు బిల్లు కట్టిన మా ఆరోగ్యం) ఒక మంచి ముహూర్తం చూసుకుని అను కి ఒక లాలీపాప్ కొనిచ్చి అడిగాను అసలు విషయం ఏంటి అని." రేయ్ అదేం లేదు రా అదంతా నీ గురించే. ఆ రోజు నీకు క్రియేటివిటి వుంది అని నేను, లేదు అని వాడు ఒకటే వాదన.చివరికి వాడు ఏమన్నాడో తెలుసా? పిచ్చి వాడికి బిచ్చమేస్తే క్రియేటివిటి అనుకుంటావెంటే వెర్రి మొహం విజయ శాంతి.అన్నాడు. నన్ను వెర్రి మొహం అన్నా ఫరవా లేదు కానీ విజయ శాంతి తో పోల్చాడు వెధవ. అందుకే ఫ్లవర్ వాజు పుచ్చుకుని ఒక్కటిచ్చా వెర్రి కుదిరింది వెదవ కి" అని అమాయకంగా ఫేసు పెట్టి అసలు విషయం చెప్పింది.

"ఐనా ఇదంతా నీ వల్లే రా, ఏదో బ్లాగులు, కథలు రాస్తే క్రియేటివ్ అంటారంట కదా, అదేదో రాసి ఆ ముక్కేదో అశ్విన్ గాడితో అనిపించుకోవచ్చు గా. నీ అవసరం చాలా ఉంది రా మన తెలుగు వాళ్లకి. ఆ మధ్య అమెరికా లో ఆర్ధిక మాంద్యం, హిల్లరి ఓటమి, ఇండోనేసియా లో సునామి, 20-20 ల్లో ఇండియా వెనుకంజ, రీసెంట్ గా ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో కే.సి.ఆర్ ఆమరణ నిరాహార దీక్ష ఇవన్ని నువ్ బ్లాగులు రాయకపోవటం వల్లనే" అని నన్ను ప్రపంచ స్థాయి లో ఒక్క మగాడ్ని చేసి సిచువేషన్ తగ్గట్టు గా ఒక కథ చెప్పటం ప్రారంబించింది అను.అదేంటో మీరు కూడా బ్లాగండి సరదాగా.

                    " పూర్వం ఒక ఊరి లో ఒక కాకుల గుంపు ఒకటి ఉండేది.వాటికీ చాలా ఆకలి ఎక్కువ. కానీ తిండి సరిగా లేక అవి ఎప్పుడు కావ్,కావ్ మని అరుస్తూనే ఉండేవి. వాటి కూతలకి ఆ ఊళ్ళో ప్రజలకి నిద్ర లేక మనశ్శాంతి కరువై   ఆ కాకులు ఎక్కడా వాలకుండా తమ చెట్లు తామే నరికేసుకుని, తమ కరెంట్ తీగలు తామే తెంపేసుకుని అంధకారం లో ఉండే వారు. చెట్లు లేక వర్షాలు పడడం ఆగి పోయింది. తద్వారా పంటలు పండలేదు. పంటలు లేక ప్రజలందరూ అలమటించి పోతున్నారు. సరిగ్గా అదే సమయంలో ఆ ఊరి లోకి ఒక పులి ప్రవేశించింది.డైలీ తాను వండుకున్న బిర్యాని కొద్ది కొద్ది గా ఒక్కో కాకి కి పెట్టటం ప్రారంబించింది.అలా ఆ కాకుల ఆకలి తగ్గింది. అవి కావ్ కావ్ మని అరవడం ఆపేసి పులి పులి అని బిర్యాని కోసం సైగలు చేయటం మొదలు పెట్టాయి. కొన్ని రోజులకి మళ్ళి చెట్లు చిగురించడం మొదలు పెట్టాయి.ఊళ్లోకి కరెంట్ వచ్చింది. వర్షాలు పడ్డాయి.పంటలు పండాయి. ప్రజలందరూ ఆనందం తో పండగ చేసుకున్నారు."
   సరిగ్గా ఇప్పుడు కూడా అదే జరుగుతుంది, సరైన తిండి లేక కాకులన్ని అలమటిస్తున్నాయి. ఇక్కడ తిండి సరిగా లేదని ఒక కాకి రాజకీయాల్లోకి వెళ్ళింది.ఆ కాకి తమ్ముడి కాకి కత్తి పట్టుకునే కరాటే, కుం ఫూ ఉంటేనే తింటా అంటుంది. ఒక కాకి ట్రైన్ల మీద బైక్ నడుపుతుంది, ఆ మధ్య ముంబై దాడుల పై మీ అభిప్రాయం అని అడిగితే ""లగాన్" సినిమా దక్షిణ బారత దేశం లో ఎందుకు ఆడిందో, "గదర్" సినిమా కి కలెక్షన్లు ఎందుకు వచ్చాయో కారణాలు చెప్పి ఆ రిపోర్టర్ కళ్ళు బైర్లు కమ్మేలా చేసింది".(పాపం ఇప్పటికి ఆ రిపోర్టర్ కోలుకోలేదని విశ్వసనీయ వర్గాల సమాచారం). ఇక కొన్ని కాకులు స్లిమ్, సిక్స్ పాక్ అంటూ బక్క పడ్డాయి.ఇంకో కాకి తిండి సరిగా లేకున్నా సరే కొత్త హీరోయినే కావాలంటుంది. మరో కాకి, కాకి చేష్టలు మని కోతి చేష్టలు చేస్తే ఒకసారి ఎవరో చిల్లరేసారట, అప్పటి నుండి అది కోతి చేష్టలే చేస్తా అంటుంది. మరో ఇంకో గిన్నిస్ బుక్ కాకి అయితే ఏకంగా ఇనుప మాస్కులేసుకుని జనాల్ని బయపెడుతోంది.
                  ఈ కాకి గోల చూడలేక జనాలందరూ తమ డి.టి.హెచ్ లు తామే పేల్చుకుని తమ సి.డి.లు తామే విరగ్గొట్టుకుని తమ టి.వి.లు తామే కట్టేసుకుని, తమ చొక్కాలు తామే చింపేసుకుని మెంటల్ హాస్పిటల్ కి మీటర్ దూరం లో ఆనందానికి ఆఫ్గనిస్తాన్ అంత దూరం లో అందకరానికి మాత్రం అతి దగ్గరలో బ్రతుకుతున్నారు.

               కాబట్టి ఇప్పుడు పులి వచ్చే సమయం ఆసన్నమైంది. ఆ పులి మరెవరో కాదు నువ్వే కావాలి." కనీసం నువ్ వండే బిర్యాని ఐనా వాసన వచ్చి గూగుల్ సెర్చ్ లో తిండి అని టైపు చేసి ఆ కాకులు తింటాయేమో.అని అను బోరున విలపించింది.

   ఇప్పటి కైనా నీకు ఆ కాకుల మీద కనికరం కలగలేదా? నువ్ బ్లాగ్ రాయను అనే ఒట్టు ని తీసి గట్టు మీద పెట్టి "తోడగొట్టు చిన్నా" అంది అను. దాంతో నేను ఒట్టును తీసి గట్ట్టు మీద పెట్టకుండా ఎప్పటికైనా పనికొస్తుందని నా రీ సైకిల్ బిన్ లో పెట్టి మెడ సైడ్ కి వంచి తోడ కొట్టాను. ఆ శబ్దానికి ఆకాశం లో ఒకటే ఉరుములు మెరుపులు, భూమ్మీద భూ కంపాలు, సముద్రం లో సునామీలు వచ్చి, కలియుగాంతం మొదలైందని సూచిస్తున్నాయి. ఇక నుండి నేను 21.12.2012 ని నమ్ముతాను. ఎందుకంటే నా మొదటి బ్లాగ్ ప్రచురితం అయ్యేది ఈ రోజే (21.12.09). ఇంకా సరిగ్గా 3 సంవత్సరాల టైం ఉంది.అంటే దానర్థం ఈ ప్రపంచానికి మూడింది(మూడు ఉంది ) అని.

   నేను ఈ బ్లాగ్ రాయటం మొదలు పెట్టాను, ఇక మీదట రాస్తూనే ఉంటాను 21/12/2012 వరకు. "నేను రాయటం అంటూ మొదలు పెడితే యే అక్షరం ఎక్కడి నుంచి ఎవరి దగ్గరి నుండి కాపీ కొట్టానో తెలుసుకోవడానికి సంవత్సరం పట్టుద్ది". కాబట్టి తెలుసుకోవడానికి ట్రై చేయకండి. ఇంతకి నా పేరు మీకు చెప్పలేదు కదు.నా పేరు కస్క్రిమాపాదనిహీ.

క - కథ
స్క్రీ - స్క్రీన్ ప్లే
మా - మాటలు
పా - పాటలు
ద - దర్శకత్వం
ని - నిర్మాత
హీ - హీరో.

నేను, అను,ఒక బి.బి.టీ

2009-12-24T20:52:00.000+05:30

                         ఈ రోజు పొద్దునే ఒక పీడ కల వచ్చింది. నా ప్రియాతి ప్రియమైన దరిద్రగొట్టు అశ్విన్ గాడు," రేయ్ కిషోర్ నిన్ను చూడక చాలా రోజులు అవుతుంది రా.నువ్ బెంగుళూరు కి రా రా మనం మన ఫ్రెండ్స్ ఎవరు లేకుండా పార్టీ చేసుకుందాం, ఈ సారి బిల్ నువ్ కట్టక్కరలేదు నేనే కడతాను." అని ఉరిస్తున్నాడు. లాస్ట్ టైం కూడా ఇలాగే అన్నాడు వెదవ. బాధ పడుతున్నాడు కదా అని వెళ్తే ముఖం లో వాస్తు సరిగా లేని నలుగురు కన్నడ హీరోల్ని వెంట బెట్టుకోచ్చాడు. వాళ్ళేమో నువ్ బేకు, నీ ఫ్రెండ్షిప్ బేకు నా బొంద బేకు అని బార్ మొత్తం ఖాలీ చేసారు.వాళ్ళు నన్ను తిడుతున్నారో, పోగుడుతున్నారో తెలియట్లేదు.అశ్విన్ గాన్ని అడుగుదామంటే వాడు అప్పటికే ఫుల్ గా తాగి పడిపోయీ గుర్రు కొడుతున్నాడు. మొత్తానికి వాళ్ళు చేసిన బిల్లు కి నా మీద ఆస్ట్రానాయిడ్ (గ్రహశకలం) నా జేబు కి పెద్ద గొయ్యి పడింది.
ఏది ఏమైనా వీడు కల్లోకి వచ్చాడంటే నాకు ఈ రోజు ఏదో మూడింది అనుకుంటుండగానే మా పేపర్ వాడు కోపంగా విసిరిన పేపర్ నా మొహం మీద పడింది. అదేంటో రాహుల్ గాంధీ పెళ్లి చేసుకుంటా అన్నా, కరుణానిది గవర్నమెంట్ అవిశ్వాస తీర్మానం నెగ్గినా, ఇండియా క్రికెట్ జట్టు ఫైనల్ లో నెగ్గినా, చిరంజీవి మళ్ళి సినిమాల్లో నటిస్తా అన్నా ఆ కోపమంతా వాడు నా మీద చూపిస్తాడు. ఎంతైనా వాడు సగటు మనిషే కదా. ఇంతలోనే నా ఫోన్ మోగింది. ఫోన్ లో అను.

అను: రేయ్ పాచి పళ్ళతో పలావ్ తినే వెదవ ఎలా ఉన్నావ్ రా?

నేను: నేను బాగానే ఉన్న కానీ వెరైటీ గా ఆ తిట్లేంటే?

అను: క్రిఏటివ్ గా ఉంటుందని అలా అన్నాను రా బడుద్దాయి.

నేను: నీ క్రిఏటివ్ పిచ్చి కి పెప్సి తాగించ! నీకేం పోయే కాలమే? ఇలా తిట్లతో చంపుతున్నావ్. సరే గాని నీ పేల పిచ్చి తగ్గిందా?(ఓహ్ సారి మీకు చెప్పలేదు కదూ. అను కి వేరే వాళ్ళ తలల్లో పేలు చూడడమంటే డ్రాకులా కి రక్తం తాగినంత ప్రాణం. మా బట్ట తల హెచ్. ఓ. డి వెంకట రత్నం కి కూడా పేలు చూసిన ఘనత తనది. తన చేత ఎవరైనా పేలు చూపించుకోలేదంటే వెంటనే "అమ్మా భద్రకాళి అపర భద్రకాళి" అనే అరవ డబ్బింగ్ పాట బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో వచ్చి తాను ఆ పాటకి డాన్స్ చేసి పేలు చూపించుకోను అన్న వాడి తలను చిందర వందర చేసి వాడి చేతనే "అమ్మా తల్లి ఈ జీవితం లో నీ దగ్గర తప్ప వేరే ఎవరి దగ్గర పేలు చుపించుకోను" అనేలా చేస్తుంది.)

అను: రేయ్ నన్ను ఏమైనా అను అంతే కానీ నా పేల పిచ్చిని ఏమైనా అన్నావంటే ఫోన్ లోనే కొరుకుత. తెలుసుగా లాస్ట్ టైం ఏం జరిగిందో. అశ్విన్ గాడిని కొరికితే వాడు పిచ్చి పట్టీ బాలయ్య బాబు సినిమా కి గ్రాఫిక్స్ చేయడానికి ఒప్పుకున్నాడు.

నేను: పిచ్చి అను, వాడు పిచ్చి పట్టీ బాలయ్య బాబు సినిమా కి గ్రాఫిక్స్ చేయలేదు. బాలయ్య బాబు సినిమా చేసిన తర్వాత పిచ్చి పట్టింది. అవును ఇంకా ఏంటి విశేషాలు.

అను: ఇక్కడ హైదరాబాద్ లో బి.బి.టీ షో జరుగుతుంది. నువ్ కూడా పాల్గొనాలి రా రా.

నేను: పాల్గొంట గాని ఈ బి.బి.టీ ఏంటే. కొంప దీసి "బతికుంటే బలుసాకు తినొచ్చు" షో కాదు కదా.

అను: కాదులేరా. బి.బి.టీ అంటే బెస్ట్ బ్లాగర్స్ ఇన్ తెలుగు.

నేను: మన గాంధి సినిమా ని ఎవరో బ్రిటిష్ వాళ్ళు తీసినట్టు, తెలుగు బ్లాగరుల షో కి ఇంగ్లీష్ పేరేంటి చెండాలంగా.

అను: ఈ పోటి కి స్పాన్సర్ రస్సేల్స్ అనే స్పోకెన్ ఇంగ్లీష్ ఇన్స్టిట్యూట్, అందుకే పేరు ఇలా పెట్టారు.

నేను: రస్సేల్స్ అంటే ఇంగ్లీష్ నేర్పుతామని చెప్పి, ఫీజు కట్టి జాయిన్ ఐన తర్వాత ఇంగ్లీష్ లో స్టూడెంట్స్ ని ప్రశ్నలతో అదరగొట్టి బెదరగొట్టి మళ్ళి నెక్స్ట్ డే రాకుండా చేసి 2 వారాల్లోనే కొత్త బాచ్ స్టార్ట్ చేసే వాళ్ళే కదా.

అను: అవును వాళ్ళే, ఐన ఎవరైతే నీకేంటి రా? నువ్ వెంటనే పళ్ళు తోముకుని ఫ్లైట్ ఎక్కెయ్.అప్పటి నుండి కంపు బరించలేక పోతున్నా. నేను ముందే చెబుతున్నా, నేను ఎయిర్ పోర్ట్ కి రాను, నా కొత్త స్నిహితుడి తో షాపింగ్ కి వెళ్తున్నా.

                       అని ఫోన్ పెట్టేసింది. వాడెవడో ఐ పోయాడు అనుకుని నేను నా ఆఫీసు లో మా బాస్ ని వారం రోజులకి సరిపడా తమిళ్ లో పొగిడి ఆయనిచ్చిన రెండు రోజుల లీవ్ తీస్కుని హైదరాబాద్ ఫ్లైట్ ఎక్కాను. ఫ్లైట్ లోపలికి వెళ్ళగానే ఎడంపక్క సీట్లలో ఉన్న ఒక ఇద్దరు మూర్చ పోయి ఉన్నారు. ఇంకో ముగ్గురు ఫిట్స్ వచ్చి కొట్టుకుంటున్నారు. దూరంగా ఇద్దరునారు. దాంట్లో ఒకడు ఇంకొకనితో ఏదో చెప్తున్నాడు. కొంచం దగ్గ్గరగా వెళ్లి చూసాను. ఆ ఇద్దర్లో ఒకరు మన "రెండు రెళ్ళు ఆరు" ఫ్రెండ్ "మధుకర్". ఆ ఇంకొకరి చెవిలో నుంచి కన్నీళ్లు, కళ్ళల్లోంచి రక్తాలు ఎకదాటిగా కారుతున్నాయి. నాకు సిచువేషన్ అర్థం ఐంది మన వాడి జోకవితల (జోకులు + కవితలు) దెబ్బకి అందరు అలా పడి పోయారు.

నేను వెంటనే ఎలర్ట్ అయిపోయి నా బ్యాగ్ లోంచి బుర్ర మీసాలు తీసి అతికించుకుని నల్ల కళ్ళజోడు పెట్టుకుని నా సీట్ లో కూర్చున్నాను. ఎలా చూసాడో కానీ మొత్తానికి నన్ను కనిపెట్టాడు. నా పక్క సీట్ లో వచ్చి కూర్చుని డొక్కలో ఒక్కటి గుద్ది "చిలిపి కిషోర్ నేను గుర్తు పడతానో లేదో అని టెస్ట్ చేసావ్ కదూ. ఇక్కడే ఉండు మనమిద్దరం మంచి మధుకర్ లాంటి కాఫీ తాగుతూ మాట్లాడుకుందాం అని ఒక తుప్పు పట్టిన జోక్ ఒకటి వేసి కాఫీ కోసం ఎయిర్ హోస్టెస్ దగ్గరికి వెళ్లి పోయాడు
.
           నేను ఇపుడు మీకో మంచి కవిత చెబుతాను మీరు వినాలన్నమాట అని మధుకర్ అడగ్గానే కొత్తగా జాయిన్ అయిన ఆ ఎయిర్ హోస్టెస్ మన వాడి గురించి తెలియక " వై నాట్ సర్ శూర్" అంది.అప్పుడు మధుకర్ "కాకా కి కు కై, కాకా కి కు కై, ఈ డాలర్ లోపల తోయ్. కాఫీ తేపో పోయ్, తెచ్చి మాకి ఇయ్, కాకా కికు కై ".కవిత ఎలా ఉంది అని అడిగే లోపే పాపం ఆ ఎయిర్ హోస్టెస్ ప్రోజేరియా వచ్చిన పేషెంట్ హర్రర్ సినిమా చూసినట్టు చెవులు మూసుకుని కేవ్వ్వు మని అరిచి కింద పడి పోయింది. దాంతో అక్కడ స్టాఫ్ అంత కలసి మన వాడిని బరించలేక విమానం అద్దాల్లోంచి విసిరి పారేసారు. నేను ఎలా అయితే ఏం తప్పించుకున్నాం అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.

                      మరుసటి రోజు ఉదయం షో జరిగే ప్లేస్ కి నేను అను వెళ్లి హాల్లో వెయిట్ చేస్తున్నాం. అంతలోనే "యాహూ" అని పిల్లల భవిష్యత్ తో ఆటలాడుతున్న ప్రభాకర్, "అదృష్టం" అంటూ జనాల సహనాన్ని, దురదృష్టాన్ని పరీక్షిస్తున్న ఓంకార్ అక్కడకు చేరుకున్నారు. అప్పుడే అణుబాంబు లాంటి వార్త మా మీద పడింది, మా బి.బి.టీ షో ని హోస్ట్ చేస్తుంది వాళ్ళేనని.

                         ముందుగా ఈ షో కి క్వాలి ఫై కావాలంటే ఒక చిన్నా టెస్ట్ నెగ్గాలి. దీని పేరు క్వాలి ఫై రౌండ్ కింద కాప్షన్ "నేను, సెలబ్రిటీ, ఒక చీటీ". అందమైన అమ్మాయిలు కొందరు వరుసగా చేతులు వెనక్కి పెట్టి నిల్చుంటారు. వాళ్ళ రెండు చేతుల్లో ఏదో ఒక చేయి లో చీటీ ఉంటుంది. చీటీ ఉన్న చేయిని సెలెక్ట్ చేసుకుని ఆ చీటీ లో ఎవరి పేరు(సెలబ్రిటీ) ఉంటే వాళ్ళకి మన కథను చెప్పి ఒప్పించగలిగితే అప్పుడు మనం సెలెక్ట్ అయినట్టు. ఆ కథ కూడా ఆ సెలెబ్రిటి ఇంట్లో చెప్పాలట.ఈ తతంగం అంతా షూట్ చేసి టెలికాస్ట్ చేయడానికి ఆల్రెడీ నిరంతర వార్త బ్రాంతి tv9 వాళ్ళు రైట్స్ తీసుకున్నారట. దీంట్లో ఒక ఫెసిలిటీ కూడా ఇచ్చారు, ఈ క్వాలి ఫై రౌండ్ కి మనం ఒక స్నేహేతుడిని వెంటబెట్టుకుని సహాయం తీసుకోవచ్చట.
                     నేను ఫ్రెండ్ అనగానే అశ్విన్ గాడు గుర్తొచ్చి వాడికి ఫోన్ చేశాను.అను అడిగింది ఎవరికీ ఫోన్ చేస్తున్నావని. అశ్విన్ అని నా నోటి నుండి మాట రాక ముందే "కేవ్వ్వవ్వు"మన్ని అరిచి నా చేయి కోరికేసింది. అదే చేయి కొరికి అదే ఏడుస్తుంది,"ఇప్పుడు వాడిని రాప్పించాల ఇక్కడ నేను లేనా? అని. సరే లే నువ్వే ఉండు అని ఏడ్పు మాన్పించే సరికి నా హెడ్డు ప్రాణం టేలుకొచ్చింది.
                     ఇదంతా నిరంతర వార్త బ్రాంతి టీవీ 9 వాళ్ళు షూట్ చేసి నా ముందు ఒక పెద్ద మైక్ పెట్టి గుక్క తిప్పుకోకుండా ప్రశ్నలు." అను ఏడ్పు పై మీ స్పందన? అశ్విన్ కు మీకు ఏంటి అక్రమ సంబంధం?. దీని వెనకాల విదేశీ హస్తం ఏమైనా ఉందా? బాలయ్య బాబు లేటెస్ట్ గా తీసిన బవతార్ సినిమా ని ఇక్కడ బాగా అడిన్చెందుకే మీరు ఈ డ్రామా ఆడుతున్నారా? నేనేమి సమాధానం చెప్పక ముందే ఆ రిపోర్టర్ కెమెరా వైపు తిరిగి "ఆ దీప్తి ఇక్కడ వాతావరణం చాలా వేడి గా ఉంది. ఇందాకే 2 కోడిగుడ్లు కింద పడి పగిలి ఆమ్లెట్ కూడా అయ్యాయి........దీప్తి..

స్టూడియో నుండి దీప్తి: మరీ సరళ ఇప్పుడు అను గారి ఆరోగ్య పరిస్థితి ఎలా ఉంది. డాక్టర్లు ఏమంటున్నారు.అను బ్రతికే అవకాశాలేమైన ఉన్నాయా?

షో దగ్గర సరళ: ఆ ......ఆ దీప్తి ఏంటి ఇక్కడంతా గందరగోళంగా ఉంది. సరిగా వినబదట్లేదు.(చెవి దగ్గర బ్లూ టూత్ సరి చేసుకుంటూ

స్టూడియో నుండి దీప్తి: సాంకేతిక కారణాల వాళ్ళ మనం అక్కడ జరిగింది పూర్తిగా తెలుసుకోలేక పోతున్నాం. ఇప్పుడు మన స్టూడియో లో అడ వాళ్ళ కష్టాల కోసమే పుట్టిన ఆంధ్ర మహిళా సంఘం అధ్యక్షురాలు సుమిత్ర దేవి గారి తో ఈ విషయం గురించి చర్చిద్దాం.

                                                                                                                                         (ఇంకా ఉంది)

ఔను. తెలంగాణా ప్రజలు తెలబన్సే

2009-12-24T10:43:00.000+05:30

                ఈ మద్య కొందరు తెలుగు వాళ్ళు(మన ఖర్మ కొద్ది) తెలుగు వారందరం కలిసి ఉండాలి అంటూనే,మళ్ళి అదే తెలుగు ప్రజలైన తెలంగాణ వారిని తాలిబాన్ల తో పోల్చుతూ తెలబాన్స్ అని పిలుస్తున్నారు. ఇదెక్కడి విడ్డురం. పొమ్మన లేక పొగ బెట్టడం అంటే ఇదేనేమో. అలా అన్న వారికి నేను చెప్పేది ఒక్కటే గాందీ మార్గంలో, "ధన్య వాదాలు". తెలంగాణ వారిని తాలిబన్లతో పోల్చి తెలబన్స్ అని పిలిచి ప్రపంచ స్థాయి కి చేర్చినందుకు.
               1989 లో తమ అస్తిత్వాన్ని కాపాడుకోవడానికి, తాము నమ్మిన సిద్దాంతాల్ని అమలు పరుచుకోవడానికి తమ వారిని బానిసలు గా చేసి కనీసం తమకు ఇష్టమైన చదువుని కూడా దూరం చేస్తున్న రష్యా వారిని ఎదిరించటానికి కన్నా వాళ్లకి దూరమై, ఇష్టమైన చదువుని, వృత్తుల్ని త్యాగం చేసి రష్యా వాళ్ళ పై పోరాటం జరిపి తమ దేశం నుండి రష్యా సేనల్ని తరిమి గొట్టిన తాలిబన్లతో తెలంగాణా వాళ్ళని పోలిస్తే, అవును తెలంగాణా వాళ్ళు తెలబన్సే. ప్రపంచంలో తామే ధనిక దేశంగా వుండాలని కలలు కంటూ, మిగతా దేశాలను పట్టి పీడిస్తూ, వాళ్ళ మతాలను హేళన చేస్తూ, సంస్కృతులను కాలరాస్తూ, ఎదుటి దేశాల పై యుద్దాలు ప్రకటిస్తూ యుద్ద దాహాన్ని తీర్చుకుంటున్న అమెరికా ని, తమ మతాన్ని, సంస్కృతి ని కాపాడుకోవడానికి ఎదిరించిన తాలిబాన్ల తో పోలిస్తే అవును తెలంగాణా ప్రజలు తేలబన్సే.
                    తెలంగాణా ప్రజలు తెలబన్స్ అయితే మరీ మిగతా తెలుగు ప్రజలు (ఇక్కడ నా సోదర సమానులైన మిగతా తెలుగు ప్రజలు నన్ను క్షమించ గలరు) అందబన్సా? అంటే నిజ నిజాలు తెలుసుకోకుండా కుట్ర కుతంత్రాలతో కళ్ళు మూసుకు పోయిన అజ్ఞానం లో ఉన్న ఆంధులా? బ్లాగుల్లో తెలబన్స్ అంటూ రాయటం తప్ప ఇంకేమి తెలియని చావా కిరణ్ లాంటి వాళ్ళు ఆంధ్ర వాళ్ళతో గోడవోస్తే "ఆంధ్ర వాళ్ళని అడుక్కు తినే అందబాన్స్" అని రాయల సీమ వాళ్ళతో గోడవోస్తే "రాళ్ళు కొట్టు కోవడానికి తప్ప ఎందుకు పనికి రాని రాలబన్స్" అని అంటారు. ఇలా రెచ్చగొట్టి ప్రజా మనో భావాలని దెబ్బ తీసే వాల్లున్నంత కాలం రాష్ట్రం లో ప్రజలు కాదు కదా ఇంట్లో అన్నదమ్ములు కూడా కలిసుండ లేరు.
                    కాబట్టి తెలుగు ప్రజలు ఎలాంటి అవకాశవాదుల మాటలు నమ్మకుండా అన్నదమ్ముల మాదిరిగా కలిసి కట్టుగా రాష్ట్ర బాగు కోసం ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి దాని ప్రకారం నడుచుకోవాలి, అదీ ప్రత్యేక తెలంగాణా ఐనా సరే. సమైక్యంద్ర ఐనా సరే.